Receptomat | e-Recepta w 5 min

Niedoczynność tarczycy i choroba Hashimoto - jak są ze sobą powiązane? 

Rozróżnienie niedoczynności tarczycy i choroby Hashimoto jest trudne. Oba schorzenia są ze sobą powiązane, a u niektórych pacjentów występują jednocześnie. Wiele osób błędnie stosuje zamienne ich nazewnictwo. Hashimoto i niedoczynność tarczycy są różnymi jednostkami chorobowymi. Jakie są przyczyny rozwoju choroby Hashimoto, a co sprzyja niedoczynności tarczycy? Jak przebiega diagnostyka obu schorzeń? Co łączy obie choroby?

Objawy choroby Hashimoto i niedoczynności tarczycy

Choroba Hashimoto jest podstępna i w początkowym stadium nie daje żadnych objawów. Dlatego do jej wykrycia często dochodzi dopiero wtedy, kiedy stan zapalny prawie całkowicie wyniszczy gruczoł. Przebieg Hashimoto może przybrać postać jawną (pełnoobjawową) lub subkliniczną (skąpoobjawową). 

Najczęściej występujące objawy wskazujące na rozwój choroby Hashimoto to:

  • wzrost masy ciała, 

  • spowolnienie przemiany materii, 

  • senność i brak energii, 

  • zmiany nastroju od apatii do wybuchowości, 

  • zaburzenia miesiączkowania, 

  • przesuszenie skóry, 

  • zaburzenia pracy układu sercowo-naczyniowego (np. kołatanie serca), 

  • uczucie zimna, 

  • problemy z utrzymaniem ciąży, 

  • niepłodność lub trudności z zajściem w ciążę.

Niedoczynność tarczycy i choroba Hashimoto. Co łączy obie choroby?

Niedoczynność tarczycy nie ma jednoznacznego przebiegu dla wszystkich pacjentów. Podobnie jak przy Hashimoto, choroba może mieć charakter ukryty, skąpoobjawowy lub subkliniczny.  

Najczęściej występujące objawy wskazujące na niedoczynność tarczycy: 

  • senność i apatia, 

  • brak energii, 

  • problemy z koncentracją, 

  • uczucie zimna, 

  • zaburzenia miesiączkowania, 

  • zaparcia, 

  • obrzęki, 

  • zaburzenia płodności, 

  • spadek libido, 

  • wypadanie włosów, 

  • obrzęki, 

  • spowolnienie metabolizmu.

Ukryty przebieg obu chorób oraz podobieństwo objawów powinny skłaniać do regularnego wykonywania badań kontrolnych. Wystąpienie powyższych dolegliwości u pacjentów ze zdiagnozowanym schorzeniem może wskazywać na konieczność zmiany dawki leków. E-konsultację ze specjalistą i otrzymanie e-recepty na kontynuację leczenia umożliwia serwis Receptomat.pl. Zdalny kontakt z lekarzem może zastąpić tradycyjną wizytę również w przypadku konsultacji wyników badań. 

Diagnostyka choroby Hashimoto 

Choroba Hashimoto najczęściej rozwija się w ukryciu, a jej diagnostyka wymaga przeprowadzenia kilku badań. Podstawowe określenie stężenia TSH, FT3 i FT4 nie jest wystarczające do wykrycia Hashimoto, gdyż przewlekły stan zapalny obniża poziom hormonów, co w efekcie wskazuje na niedoczynność tarczycy. Jak więc wykryć chorobę Hashimoto? Niezbędne jest wykonanie badania obrazowego, czyli USG tarczycy, które pozwoli określić stopień ubytku gruczołu. Dodatkowo konieczne jest badanie w kierunku potwierdzenia obecności przeciwciał anty-TPO i anty-TG. Podwyższony poziom parametrów świadczy o toczącym się w organizmie stanie zapalnym. Uzupełnieniem diagnostyki w kierunku choroby Hashimoto są zgłaszane przez pacjenta objawy. 

Diagnostyka niedoczynności tarczycy

Diagnostyka niedoczynności tarczycy jest prosta i opiera się na badaniu krwi z oznaczeniem stężenia hormonów TSH, FT3 i FT4. Przy niedoczynności najczęściej mamy do czynienia z podwyższonym poziomem TSH, obniżonym FT4 i stabilnym parametrem FT3. Wyniki mogą być jednak zmienne, dlatego ich ostatecznej interpretacji powinien dokonać endokrynolog. 

Wielkość i jednorodność gruczołu podlega ocenie w badaniu fizykalnym i USG tarczycy. Kluczowe w diagnostyce niedoczynności tarczycy są odczuwane przez pacjenta objawy. Ich nasilenie i częstotliwość występowania jest brana pod uwagę przy określaniu dawki leku. 

Choroba Hashimoto a niedoczynność tarczycy

Choroba Hashimoto jest przewlekłym autoimmunologicznym (limfocytarnym) zapaleniem tarczycy. W wyniku toczącego się stanu zapalnego dochodzi do zaprzestania produkcji hormonów, a w konsekwencji uszkodzenia gruczołu. Skutkiem tego stanu jest niedoczynność. Choroba Hashimoto jest schorzeniem o niejasnej etiologii. Wśród prawdopodobnych przyczyn sprzyjających jej rozwojowi wskazuje się m.in. na: czynniki środowiskowe, podłoże genetyczne, styl życia

Choroba Hashimoto może prowadzić do rozwoju niedoczynności tarczycy, jednak nigdy na odwrót. Niedoczynność gruczołu może powstać również na skutek innych czynników, jak np. podostre zapalenie tarczycy, niedobory jodu, polekowa lub poporodowa niedoczynność.