Czym różni się Mounjaro od leków z samym GLP-1?

mgr farm. Aleksandra Kowalczyk

Mounjaro różni się od leków z samym GLP-1 przede wszystkim mechanizmem działania. Zawiera substancję czynną tirzepatyd i jest podwójnym agonistą receptorów GIP i GLP-1, natomiast leki z tej drugiej grupy działają wyłącznie na receptor GLP-1. Do leków z samym GLP-1 należą m.in. preparaty z semaglutydem (Ozempic, Wegovy), liraglutydem (Saxenda, Victoza) lub dulaglutydem (Trulicity).

W praktyce oznacza to, że Mounjaro działa szerzej na układ inkretynowy. Podobnie jak agoniści GLP-1 zwiększa wydzielanie insuliny w sposób zależny od stężenia glukozy, zmniejsza wydzielanie glukagonu, spowalnia opróżnianie żołądka i nasila uczucie sytości, ale dzięki dodatkowej aktywacji receptora GIP może u części pacjentów silniej wpływać na kontrolę apetytu, redukcję masy ciała i wyrównanie glikemii.

Nie oznacza to jednak, że Mounjaro będzie najlepszym wyborem dla każdego. Leki z samym GLP-1 również skutecznie obniżają poziom cukru we krwi i wspomagają leczenie nadwagi lub otyłości, a decyzja o wyborze terapii zależy od wskazań, chorób współistniejących, tolerancji leczenia oraz oceny lekarza.
Warto też pamiętać, że profil działań niepożądanych tych leków jest częściowo podobny. Zarówno Mounjaro, jak i leki z samym GLP-1 mogą powodować nudności, biegunkę, wymioty, zaparcia lub ból brzucha, zwłaszcza na początku leczenia albo po zwiększeniu dawki.