Nebiwolol (Nebivololum)

Nebiwolol to nowoczesna substancja czynna, stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca. Oprócz działania β-adrenolitycznego wykazuje także właściwości rozszerzające naczynia krwionośne, dzięki czemu wspiera prawidłową pracę układu sercowo-naczyniowego. Dowiedz się, jak działa nebiwolol, kiedy jest stosowany i o czym należy pamiętać podczas terapii.

Co to jest nebiwolol i jak działa?

Nebiwolol to wysoce selektywny antagonista receptorów beta-1-adrenergicznych. Lek działa wybiórczo na receptory zlokalizowane w mięśniu sercowym, minimalizując wpływ na inne narządy, takie jak oskrzela. Dzięki temu jest lepiej tolerowany niż starsze generacje beta-blokerów. Substancja zwalnia czynność serca, zmniejsza siłę jego skurczu i obniża zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen.

Unikalną cechą nebiwololu jest zdolność do stymulowania uwalniania tlenku azotu ze śródbłonka naczyń krwionośnych. Tlenek azotu odpowiada za rozszerzenie naczyń krwionośnych (wazodylatacja). Połączenie blokady receptorów β1 z rozszerzeniem naczyń krwionośnych sprawia, że krew swobodniej przepływa przez układ krążenia, co ułatwia pracę serca i obniża ciśnienie tętnicze. Lek poprawia też parametry hemodynamiczne u pacjentów z niewydolnością serca.

Na co stosuje się nebiwolol? Wskazania

Głównym wskazaniem do stosowania nebiwololu jest leczenie pierwotnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych. Nadciśnienie często przez długi czas nie daje zauważalnych objawów, a nieleczone prowadzi do poważnych powikłań. Regularne stosowanie nebiwololu pozwala na stabilne, długotrwałe obniżenie ciśnienia krwi i chroni narządy docelowe (nerki, serce i mózg) przed uszkodzeniami wynikającymi ze zbyt wysokiego ciśnienia.

Kolejnym zastosowaniem jest leczenie stabilnej, łagodnej i umiarkowanej przewlekłej niewydolności serca u pacjentów w wieku 70 lat i starszych, jako uzupełnienie standardowej terapii. Wprowadzenie nebiwololu do schematu leczenia poprawia rokowania i zmniejsza częstotliwość hospitalizacji.

Główne korzyści kliniczne wynikające z zastosowania preparatu w kardiologii to:

• obniżenie podwyższonego ciśnienia tętniczego krwi;
• zmniejszenie obciążenia następczego mięśnia sercowego;
• poprawa funkcji śródbłonka naczyń krwionośnych;
• zwiększenie tolerancji wysiłku u pacjentów kardiologicznych.

Jak stosować nebiwolol? Dawkowanie

W leczeniu nadciśnienia tętniczego standardowa dawka początkowa wynosi zazwyczaj 5 mg na dobę, przyjmowana w postaci 1 tabletki. Lek zażywa się codziennie, najlepiej o tej samej porze, niezależnie od posiłków. U pacjentów z niewydolnością nerek lub w podeszłym wieku lekarz może rozpocząć leczenie od niższej dawki, wynoszącej 2,5 mg na dobę.

W leczeniu przewlekłej niewydolności serca schemat dawkowania jest znacznie bardziej ostrożny. Lekarz rozpoczyna terapię od dawki 1,25 mg na dobę, a następnie stopniowo zwiększa ją co 1 – 2 tygodnie, aż do osiągnięcia docelowej dawki 10 mg na dobę lub maksymalnej dawki tolerowanej przez pacjenta. Takie stopniowe zwiększanie dawki pozwala organizmowi zaadaptować się do leku i minimalizuje ryzyko nagłych spadków ciśnienia na początku terapii.

Leczenia nebiwololem, zwłaszcza u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, nie należy przerywać nagle – może to nasilić objawy dławicy piersiowej. Odstawienie leku powinno przebiegać stopniowo, pod kontrolą lekarza.

Postępowanie w przypadku pominięcia dawki

Pominiętą dawkę należy przyjąć jak najszybciej, chyba że zbliża się już czas kolejnej dawki. Nie należy stosować dawki podwójnej, ponieważ może to doprowadzić do niebezpiecznego spadku ciśnienia tętniczego.

Nebiwolol – przeciwwskazania i środki ostrożności

Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. Leku nie wolno podawać osobom z:

• ostrą niewydolnością serca;
• wstrząsem kardiogennym;
• ciężkimi zaburzeniami przewodnictwa w sercu, m.in. zespołem chorego węzła zatokowego oraz blokiem przedsionkowo-komorowym II lub III stopnia bez wszczepionego stymulatora;
• bradykardią (tętno poniżej 60 uderzeń na minutę przed rozpoczęciem leczenia);
• niskim ciśnieniem tętniczym (poniżej 90 mmHg skurczowego);
• ciężkimi zaburzeniami krążenia obwodowego;
• ciężką niewydolnością wątroby;
• kwasicą metaboliczną;
• nieleczonym guzem chromochłonnym nadnerczy.

Ważnym przeciwwskazaniem jest też astma oskrzelowa lub skurcz oskrzeli w wywiadzie. Nawet selektywne beta-blokery mogą u tych pacjentów wywołać niebezpieczny skurcz dróg oddechowych, zwłaszcza przy wyższych dawkach. Ostrożności wymaga też stosowanie leku u pacjentów z cukrzycą, ponieważ nebiwolol może maskować niektóre objawy hipoglikemii, takie jak przyspieszone bicie serca.

Nebiwolol a inne leki – interakcje

Interakcje nebiwololu z innymi lekami mogą wpływać na jego skuteczność lub nasilać działania niepożądane. Szczególnie niebezpieczne jest łączenie go z antagonistami wapnia, zwłaszcza werapamilem i diltiazemem, a także lekami przeciwarytmicznymi, co może prowadzić do znacznego osłabienia siły skurczu mięśnia sercowego oraz zaburzeń przewodzenia. Łączenie nebiwololu z lekami hipotensyjnymi działającymi ośrodkowo, takimi jak klonidyna, również wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego.

Należy uważać na jednoczesne stosowanie leków przeciwdepresyjnych, barbituranów oraz pochodnych fenotiazyny, ponieważ mogą nasilać efekt obniżający ciśnienie krwi. Niesteroidowe leki przeciwzapalne, wbrew niektórym doniesieniom o innych beta-blokerach, nie wpływają istotnie na działanie hipotensyjne nebiwololu. Lek może maskować objawy hipoglikemii u pacjentów przyjmujących insulinę lub doustne leki przeciwcukrzycowe, dlatego wymaga to dodatkowej czujności. Pacjent powinien poinformować lekarza oraz farmaceutę o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym dostępnych bez recepty oraz suplementach diety.

Pobierz aplikację

Receptomat w telefonie!

Dbaj o zdrowie tak jak Ci wygodnie!

Aplikacja Receptomat to innowacyjne rozwiązanie telemedyczne, które pozwala dbać o ciągłość leczenia w prosty sposób. Usługi medyczne są dostępne dla Ciebie przez 7 dni w tygodniu! Umów się na teleporadę, prześlij dokumentację medyczną, ustaw powiadomienia o lekach. Wygodnie, szybko, niezawodnie.

Pobierz naszą aplikację

Jakie są możliwe skutki uboczne nebiwololu?

Najczęstsze skutki uboczne nebiwololu są zazwyczaj łagodne i przemijające. Należą do nich:

• bóle i zawroty głowy;
• uczucie zmęczenia;
• mrowienie lub drętwienie kończyn;
• zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności czy biegunka.

U niektórych pacjentów na początku terapii może pojawić się obrzęk kończyn dolnych. Objawy te najczęściej ustępują samoistnie w miarę kontynuowania leczenia.

W rzadszych przypadkach mogą wystąpić bardziej niepokojące objawy wymagające konsultacji lekarskiej:

• znaczne spowolnienie akcji serca;
• nasilenie objawów niewydolności serca;
• zaburzenia widzenia;
• zaburzenia erekcji;
• koszmary senne i stany depresyjne.

Do najrzadszych, ale poważnych skutków ubocznych zalicza się:

• nasilenie objawów łuszczycy u pacjentów predysponowanych;
• skurcz oskrzeli, zwłaszcza u osób z astmą lub obturacyjną chorobą płuc;
• nagłe omdlenia wynikające ze spadku ciśnienia;
• reakcje alergiczne w postaci wysypki lub obrzęku naczynioruchowego.

Jeśli pacjent zaobserwuje u siebie niepokojące objawy, powinien skontaktować się z lekarzem.

Wpływ nebiwololu na styl życia i codzienną aktywność

Ustabilizowanie ciśnienia tętniczego i poprawa wydolności serca zwykle przekładają się na lepsze samopoczucie. W początkowym okresie leczenia, gdy organizm adaptuje się do nowej substancji, mogą wystąpić przejściowe zawroty głowy, dlatego prowadzenie pojazdów wymaga ostrożności, szczególnie w pierwszych tygodniach terapii.

Aktywność fizyczna jest ważnym elementem niefarmakologicznego leczenia chorób układu krążenia. Uprawianie sportu przy stosowaniu nebiwololu jest możliwe, a nawet wskazane, jednak intensywność treningów warto skonsultować z kardiologiem. Lek, zwalniając akcję serca, sprawia, że tętno podczas wysiłku nie rośnie tak szybko jak wcześniej, dlatego lepszym wskaźnikiem intensywności wysiłku bywa subiektywne odczucie zmęczenia niż same wskazania pulsometru.