Nifuratel (Nifuratelum)

Nifuratel to substancja przeciwzakaźna o szerokim spektrum działania, stosowana w terapii różnych zakażeń wywołanych przez wrażliwe drobnoustroje. W zależności od rodzaju infekcji może być wykorzystywany w różnych obszarach leczenia, a jego zastosowanie i sposób przyjmowania zależą od konkretnego preparatu. Wyjaśniamy, kiedy stosuje się nifuratel, jak prawidłowo go przyjmować oraz o czym pamiętać podczas terapii.

Co to jest nifuratel i jak działa?

Nifuratel (łac. nifuratelum) to syntetyczny związek chemiczny należący do grupy pochodnych nitrofuranu. W medycynie jest stosowany ze względu na szerokie spektrum działania przeciw drobnoustrojom. Wykazuje właściwości przeciwbakteryjne, przeciwpierwotniakowe i przeciwgrzybicze.

Mechanizm działania nifuratelu nie został w pełni wyjaśniony. Wiadomo, że jego metabolity wpływają na enzymy uczestniczące w procesach wzrostu drobnoustrojów, co prowadzi do zahamowania ich rozwoju. W zależności od stężenia nifuratel może wykazywać działanie bakteriostatyczne lub bakteriobójcze.

Substancja czynna nifuratel działa na bakterie Gram-dodatnie i Gram-ujemne, zarówno tlenowe, jak i beztlenowe. Wykazuje również aktywność wobec rzęsistka pochwowego (Trichomonas vaginalis) oraz grzybów z rodzaju Candida. Nifuratel nie powoduje krzyżowej oporności drobnoustrojów na inne leki stosowane w zakażeniach – w dostępnych danych wieloletniego stosowania nie odnotowano tego rodzaju oporności.

Działanie nifuratelu nie obejmuje Lactobacillus spp., będących fizjologicznym składnikiem prawidłowej flory bakteryjnej pochwy. Dzięki temu nifuratel może być stosowany w leczeniu zakażeń pochwy bez bezpośredniego działania na pałeczki kwasu mlekowego. Po podaniu doustnym nifuratel szybko się wchłania i jest intensywnie metabolizowany – około 0,5% dawki wydala się z moczem w postaci niezmienionej, a pozostała część w postaci metabolitów. Doustny nifuratel jest również wskazany w leczeniu zakażeń dróg moczowych wywołanych przez wrażliwe na niego drobnoustroje.

Na co stosuje się nifuratel? Wskazania

Głównymi wskazaniami do stosowania nifuratelu są zakażenia wywołane przez drobnoustroje wrażliwe na tę substancję. Nifuratel stosuje się m.in. w leczeniu zakażeń pochwy i sromu wywołanych przez rzęsistka pochwowego, grzyby z rodzaju Candida oraz wrażliwe bakterie tlenowe i beztlenowe.

W leczeniu zakażeń układu moczowo-płciowego dostępne są również preparaty dopochwowe (globulki i maści) zawierające nifuratel w połączeniu z nystatyną, która uzupełnia jego działanie o aktywność przeciwgrzybiczą.

Jako substancja czynna nifuratel znajduje zastosowanie również w przypadku zakażeń dróg moczowych wywołanych przez wrażliwe na nią drobnoustroje. W przypadku doustnego nifuratelu leczenie dobiera się w zależności od rodzaju i nasilenia zakażenia, a terapia powinna być prowadzona zgodnie z zaleceniami lekarza.

Doustne preparaty zawierające nifuratel stosuje się w leczeniu zakażeń jelitowych wywołanych przez pierwotniaki, w tym pełzakowicy (amebozy) jelitowej oraz lambliozy (giardiazy) jelitowej.

Zakres wskazań nifuratelu obejmuje więc zakażenia układu moczowo-płciowego i dróg moczowych, a także wybrane zakażenia pasożytnicze przewodu pokarmowego.

Jak stosować nifuratel? Dawkowanie

Prawidłowe dawkowanie nifuratelu zależy przede wszystkim od rodzaju zakażenia, wieku pacjenta oraz postaci farmaceutycznej leku. W przypadku doustnego nifuratelu stosowanego w leczeniu zakażeń dróg moczowych u dorosłych zalecana dawka wynosi 200–400 mg trzy razy na dobę, a czas terapii ustala lekarz w zależności od rodzaju zakażenia i odpowiedzi na leczenie.

W leczeniu zakażeń układu moczowo-płciowego dawkowanie zależy od konkretnego wskazania. Preparaty dopochwowe zawierające nifuratel, także w połączeniu z nystatyną, należy stosować zgodnie z dawkowaniem określonym w ulotce danego produktu.

W przypadku doustnego nifuratelu dawkowanie u dzieci zależy od wskazania i masy ciała, dlatego nie należy stosować jednego uniwersalnego schematu dla wszystkich zakażeń. Lek powinien być podawany dziecku wyłącznie zgodnie z zaleceniem lekarza i dawkowaniem określonym dla konkretnego preparatu.

Oto najważniejsze zasady dotyczące przyjmowania leku:

• tabletki doustne należy przyjmować po posiłku, popijając odpowiednią ilością wody,
• w przypadku rzęsistkowicy leczeniem powinien zostać objęty również partner seksualny, zgodnie z zaleceniami lekarza,
• nie należy samodzielnie przerywać leczenia po ustąpieniu objawów, lecz stosować lek przez zalecony czas.

Nifuratel powinien być stosowany zgodnie z zaleceniami lekarza oraz dawkowaniem właściwym dla konkretnej postaci i wskazania. Samodzielne modyfikowanie dawki może zmniejszyć skuteczność leczenia i utrudnić prawidłowe opanowanie zakażenia.

Pobierz aplikację

Receptomat w telefonie!

Dbaj o zdrowie tak jak Ci wygodnie!

Aplikacja Receptomat to innowacyjne rozwiązanie telemedyczne, które pozwala dbać o ciągłość leczenia w prosty sposób. Usługi medyczne są dostępne dla Ciebie przez 7 dni w tygodniu! Umów się na teleporadę, prześlij dokumentację medyczną, ustaw powiadomienia o lekach. Wygodnie, szybko, niezawodnie.

Pobierz naszą aplikację

Nifuratel – jakie są przeciwwskazania i środki ostrożności?

Mimo że nifuratel jest na ogół dobrze tolerowany, istnieją sytuacje, w których jego stosowanie jest przeciwwskazane. Głównym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na nifuratel lub którąkolwiek substancję pomocniczą danego preparatu. W przypadku wystąpienia objawów reakcji alergicznej, takich jak wysypka, nasilony świąd, obrzęk twarzy lub trudności w oddychaniu, należy przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o chorobach współistniejących oraz wszystkich przyjmowanych lekach, w tym preparatach dostępnych bez recepty i suplementach. Dotyczy to szczególnie pacjentów przyjmujących jednocześnie kilka leków lub stosujących inne preparaty przeciwzakaźne. Dawkowanie nifuratelu powinno być zawsze dostosowane do rodzaju zakażenia, wieku pacjenta oraz konkretnej postaci leku.

Podczas leczenia zakażeń intymnych preparatami dopochwowymi zawierającymi nifuratel należy przestrzegać zaleceń dotyczących aktywności seksualnej i leczenia partnera, jeśli jest ono wskazane, np. w przypadku rzęsistkowicy.

W przypadku dopochwowych preparatów zawierających nifuratel należy sprawdzić w ulotce konkretnego produktu informacje dotyczące jednoczesnego stosowania prezerwatyw lub krążków dopochwowych.

Nifuratel a inne leki – interakcje

Przed rozpoczęciem kuracji warto poinformować lekarza o wszystkich stosowanych lekach i suplementach. W przypadku doustnego nifuratelu nie opisano w ChPL istotnych klinicznie interakcji z innymi lekami, jednak należy przestrzegać zaleceń dotyczących jednoczesnego stosowania innych preparatów. W przypadku leków dopochwowych warto poinformować lekarza lub farmaceutę o innych stosowanych miejscowo preparatach, aby ocenić zasadność ich równoczesnego używania.

Jakie są możliwe skutki uboczne nifuratelu?

Jak każdy lek, nifuratel może powodować działania niepożądane, chociaż nie występują one u każdego pacjenta. Lek jest na ogół dobrze tolerowany, a rodzaj możliwych działań niepożądanych zależy m.in. od postaci leku.

Po zastosowaniu doustnym mogą wystąpić przede wszystkim dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak:

• nudności,
• bóle brzucha,
• niestrawność,
• wymioty,
• biegunka.

W przypadku stosowania miejscowego, np. preparatów dopochwowych zawierających nifuratel, możliwe są miejscowe reakcje w miejscu zastosowania, w tym:

• pieczenie lub dyskomfort w pochwie,
• świąd okolic intymnych,
• zaczerwienienie i podrażnienie.

Nifuratel może również powodować reakcje nadwrażliwości, takie jak wysypka, pokrzywka lub inne objawy alergiczne.

Nifuratel w ciąży i podczas laktacji

Kwestia stosowania leków w okresie ciąży i laktacji wymaga szczególnej ostrożności. Jeśli chodzi o nifuratel, zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego w ciąży można go stosować jedynie w przypadku bezwzględnej konieczności, gdy lekarz uzna, że korzyści z leczenia przewyższają potencjalne ryzyko. Nie należy samodzielnie rozpoczynać terapii nifuratelem w okresie ciąży, niezależnie od postaci leku.

Decyzję o zastosowaniu nifuratelu u ciężarnej podejmuje lekarz, uwzględniając rodzaj i nasilenie zakażenia, etap ciąży oraz dostępne możliwości leczenia. W przypadku zakażeń układu moczowo-płciowego wybór terapii powinien uwzględniać zarówno bezpieczeństwo matki, jak i rozwijającego się płodu. Samodzielne stosowanie leków w ciąży nie jest zalecane, dlatego przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem.

W przypadku kobiet karmiących piersią również należy zachować ostrożność. Nie wiadomo, czy nifuratel przenika do mleka kobiecego, dlatego przed zastosowaniem leku w okresie laktacji należy skonsultować się z lekarzem. Specjalista oceni zasadność leczenia, uwzględniając stan zdrowia matki, rodzaj zakażenia oraz potencjalne ryzyko dla karmionego dziecka. Nie należy samodzielnie przerywać karmienia piersią ani odstawiać leku bez konsultacji z lekarzem.