Rixacam

Rixacam to lek przeciwzakrzepowy stosowany w zapobieganiu i leczeniu chorób związanych z powstawaniem zakrzepów krwi. Preparat dostępny jest w różnych dawkach, co pozwala dostosować terapię do konkretnego wskazania klinicznego. Dowiedz się więcej o tym leku, jego zastosowaniu, dawkowaniu i skutkach ubocznych z opisu poniżej i ulotki producenta. W razie pytań można umówić się na konsultację medyczną na Receptomat.pl, tam też można uzyskać e-receptę na lek Rixacam.

Rixacam – co to za lek?

Rixacam jest doustnym lekiem przeciwzakrzepowym należącym do grupy bezpośrednich inhibitorów czynnika Xa. Znajduje zastosowanie zarówno w profilaktyce, jak i leczeniu zakrzepów krwi – stosowany jest m.in. u pacjentów z migotaniem przedsionków w celu zmniejszenia ryzyka udaru mózgu, w terapii zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej, a także w okresie pooperacyjnym po zabiegach wymiany stawu biodrowego lub kolanowego. Dzięki swojemu mechanizmowi działania ogranicza ryzyko tworzenia się niebezpiecznych skrzeplin, nie wymagając przy tym rutynowej kontroli parametrów krzepnięcia, co stanowi istotną przewagę nad klasycznymi lekami przeciwzakrzepowymi, takimi jak warfaryna czy acenokumarol.

Na co stosuje się Rixacam?

Wskazania do stosowania leku Rixacam są następujące:

• Rixacam 2,5 mg: ostry zespół wieńcowy z podwyższonym stężeniem biomarkerów sercowych, wysokie ryzyko zakrzepu w przebiegu choroby wieńcowej, objawowa choroba tętnic obwodowych,
• Rixacam 10 mg: zapobieganie zakrzepom po operacji wszczepienia protezy stawu biodrowego lub kolanowego, leczenie i profilaktyka zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej,
• Rixacam 15 mg i Rixacam 20 mg: zapobieganie zakrzepom krwi w mózgu (udar) i innych naczyniach u osób z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową, leczenie i profilaktyka zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej.

Rixacam 15 mg i 20 mg może być stosowany również u dzieci i młodzieży o masie ciała co najmniej 30 kg w leczeniu zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej.

Jak działa Rixacam?

Substancją czynną preparatu Rixacam jest rywaroksaban – związek zaliczany do grupy leków przeciwzakrzepowych. Jego działanie polega na selektywnym blokowaniu czynnika Xa – kluczowego elementu kaskady krzepnięcia krwi. Zahamowanie tego czynnika zmniejsza tendencję organizmu do tworzenia zakrzepów w żyłach i tętnicach. 

Dla kogo jest przeznaczony lek Rixacam?

Lek jest przeznaczony przede wszystkim dla dorosłych pacjentów. Wybrane dawki (15 mg i 20 mg) mogą być stosowane również u dzieci i młodzieży o masie ciała co najmniej 30 kg, w leczeniu zakrzepicy i zatorowości płucnej.

Co wchodzi w skład leku Rixacam?

Tabletki powlekane Rixacam zawierają substancję czynną rywaroksaban w ilości 2,5 mg, 10 mg, 15 mg lub 20 mg. 

Substancje pomocnicze to: 

• zawarte w rdzeniu tabletki: celuloza mikrokrystaliczna, laktoza jednowodna, kroskarmeloza sodowa, hypromeloza, sodu laurylosiarczan, magnezu stearynian,
• zawarte w otoczce tabletki Rixacam 2,5 mg: hypromeloza, hydroksypropyloceluloza, makrogol, tytanu dwutlenek (E 171),
• zawarte w otoczce tabletki Rixacam 10 mg, Rixacam 15 mg i Rixacam 20 mg: hypromeloza, hydroksypropyloceluloza, makrogol, tytanu dwutlenek (E 171), żelaza tlenek czerwony (E 172).

Tabletki powlekane Rixacam zawierają laktozę.

Rixacam – zamienniki

Zamiennikami leku Rixacam są m.in. Axaltra, Bevimlar, Diwleiz, Kardatuxan, Mibrex, Rivanoptim, Rivaroxaban Ranbaxy, Runaplax, Thinban, Vixargio, Xanivra, Xarelto, Xiltess, Zarixa.

Rixacam – dawkowanie

Tabletki Rixacam przeznaczone są do przyjmowania doustnego. Dawkę i schemat leczenia zawsze ustala lekarz, dostosowując je do wskazania i stanu zdrowia pacjenta. Tabletki Rixacam należy przyjmować w całości i popijać płynem. Lek stosuje się codziennie o zbliżonej porze. W przypadku problemów z połykaniem całych tabletek, można rozgnieść tabletkę i wymieszać ją z wodą lub miękkim pokarmem (np. przecierem jabłkowym) bezpośrednio przed spożyciem. 

Dawkowanie dla osób dorosłych:

• ostry zespół wieńcowy z podwyższonym stężeniem biomarkerów sercowych: 2,5 mg dwa razy na dobę (w połączeniu z innymi lekami),
• choroba wieńcowa: 2,5 mg dwa razy na dobę (w połączeniu z innymi lekami),
• objawowa choroba tętnic obwodowych: 2,5 mg dwa razy na dobę (w połączeniu z innymi lekami),
• profilaktyka zakrzepicy po operacji wszczepienia protezy stawu biodrowego lub kolanowego: 10 mg raz na dobę,
• leczenie i profilaktyka zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej: 15 mg dwa razy dziennie przez pierwsze 3 tygodnie, następnie 20 mg raz na dobę i kolejno (po minimum 6 miesiącach leczenia zakrzepu) 10 mg lub 20 mg raz na dobę, 
• zapobieganie zakrzepom krwi w mózgu (udar) i innych naczyniach: 20 mg raz na dobę.

Przy występowaniu dodatkowych schorzeń dawka leku może zostać zmniejszona lub lek może być połączony z inną substancją, np. klopidogrelem.

Dawkowanie dla dzieci i młodzieży:

• o masie ciała w przedziale od 30 kg do poniżej 50 kg – jedna tabletka 15 mg raz dziennie. 
• o masie ciała równej lub przekraczającej 50 kg – jedna tabletka 20 mg raz dziennie.

W razie jakichkolwiek wątpliwości, jak stosować lek Rixacam, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Pominięcie zastosowania leku Rixacam

Należy przyjąć kolejną dawkę o normalnej porze (Rixacam 2,5 mg) lub przyjąć dawkę tak szybko, jak to możliwe (Rixacam 10 mg, Rixacam 20 mg i Rixacam 15 mg stosowane raz dziennie). W przypadku tabletek Rixacam 15 mg stosowanych dwa razy dziennie, można przyjąć dwie tabletki jednocześnie. 

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Rixacam, przedawkowanie

W przypadku przyjęcia dawki większej niż zalecana, konieczny jest natychmiastowy kontakt z lekarzem. Istnieje zwiększone ryzyko krwawienia.

Przerwanie stosowania leku Rixacam

Nie wolno przerywać przyjmowania leku Rixacam bez konsultacji z lekarzem. Ten lek stosuje się w przypadku ciężkich chorób.

Rixacam – przeciwwskazania, środki ostrożności

Przeciwwskazania do stosowania leku Rixacam – leku nie należy przyjmować w następujących przypadkach:

• uczulenie na rywaroksaban lub inne składniki leku,
• nadmierne krwawienie,
• choroby lub stany zwiększające ryzyko krwawienia (np. wrzód żołądka, urazy, krwawienie do mózgu, niedawne operacje mózgu lub oczu),
• jednoczesne stosowanie innych leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryna, dabigatran, apiksaban, heparyna), z wyjątkiem przypadków zmiany leczenia przeciwzakrzepowego lub podawania heparyny do utrzymania drożności cewnika,
• choroba wieńcowa lub choroba tętnic obwodowych u osoby z wcześniejszym udarem krwotocznym, udarem zatokowym lub udarem niedokrwiennym (dotyczy Rixacam 2,5 mg),
• choroba wątroby zwiększająca ryzyko krwawienia,
• ciąża i karmienie piersią.

Środki ostrożności

Należy zachować szczególną ostrożność w następujących sytuacjach:

• umiarkowana lub ciężka choroba nerek,
• zaburzenia krzepnięcia krwi,
• jednoczesne przyjmowanie innych leków przeciwzakrzepowych,
• niekontrolowane, bardzo wysokie ciśnienie tętnicze,
• choroby żołądka i jelit z ryzykiem krwawienia,
• retinopatia,
• rozstrzenie oskrzeli lub wcześniejsze krwawienie z płuc,
• wiek powyżej 75 lat,
• masa ciała niższa niż 60 kg,
• choroba wieńcowa z ciężką objawową niewydolnością serca (dotyczy Rixacam 2,5 mg),
• protezy zastawek serca,
• zespół antyfosfolipidowy,
• nieprawidłowe ciśnienie krwi, planowane zabiegi chirurgiczne lub leczenie zakrzepów płucnych.

Przed planowanym zabiegiem operacyjnym pacjenci powinni bezwzględnie stosować się do wskazówek lekarza dotyczących terminu przyjmowania leku Rixacam przed operacją i po niej. Szczególną ostrożność należy zachować w sytuacjach, gdy w trakcie zabiegu przewidziane jest cewnikowanie lub nakłucie kręgosłupa – na przykład w ramach znieczulenia zewnątrzoponowego lub podpajęczynówkowego. W takich przypadkach czas przyjęcia leku przed i po wykonaniu tych procedur musi być ściśle uzgodniony z lekarzem. Jeśli po zakończeniu znieczulenia pojawią się drętwienie lub osłabienie kończyn dolnych, a także jakiekolwiek zaburzenia funkcjonowania jelit lub pęcherza moczowego, należy bezzwłocznie poinformować o tym lekarza.

Interakcja z innymi lekami

Leki mogą wchodzić ze sobą w interakcje, co może wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność ich stosowania. Należy poinformować lekarza o wszystkich obecnie i w przeszłości stosowanych lekach, oraz o preparatach, które pacjent planuje przyjmować w najbliższym czasie.

Aby poznać interakcje leku Rixacam z innymi lekami, należy zapoznać się z ulotką. Warto też zrobić przegląd przyjmowanych leków i omówić potencjalne interakcje wspólnie z lekarzem lub farmaceutą.

Stosowanie Rixacam w ciąży i w okresie karmienia piersią

W przypadku ciąży, jej podejrzenia lub planowania oraz w przypadku karmienia piersią przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Lek Rixacam jest przeciwwskazany w ciąży oraz podczas karmienia piersią. Jeśli istnieje ryzyko zajścia w ciążę, w trakcie stosowania preparatu należy stosować skuteczną antykoncepcję. W przypadku zajścia w ciążę podczas leczenia należy niezwłocznie poinformować lekarza.

Rixacam a prowadzenie pojazdów 

Rixacam może powodować zawroty głowy oraz omdlenia. Pacjenci doświadczający tych działań niepożądanych nie powinni prowadzić pojazdów, jeździć na rowerze ani obsługiwać maszyn.

Rixacam – skutki uboczne 

Stosując lek Rixacam, należy wziąć pod uwagę, że podobnie jak każdy inny lek, może on powodować skutki uboczne o różnym nasileniu, chociaż nie każdy pacjent ich doświadczy.

Rixacam może wywoływać krwawienia potencjalnie zagrażające życiu. Ich nasilenie może prowadzić do gwałtownego spadku ciśnienia tętniczego. Istotne jest, że objawy krwawienia nie zawsze są oczywiste i łatwe do rozpoznania. W razie wystąpienia któregokolwiek z wymienionych poniżej objawów należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza:

• ból głowy, jednostronny niedowład, wymioty, drgawki, zmniejszenie poziomu świadomości, sztywność karku (objawy krwawienia do mózgu lub wnętrza czaszki),
• przedłużające się i zwiększone krwawienie,
• nietypowe osłabienie, zmęczenie, bladość, zawroty i  ból głowy, obrzęki o nieznanej przyczynie, duszność, ból w klatce piersiowej, dławica piersiowa.

U pacjentów przyjmujących Rixacam mogą wystąpić również ciężkie reakcje skórne, takie jak:

• rozległa wysypka, pęcherze, zmiany na błonach śluzowych,
• zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka,
• zespół DRESS (wysypka, gorączka, zapalenie narządów wewnętrznych).

Ciężkie reakcje alergiczne, takie jak obrzęk twarzy, ust, jamy ustnej, języka, gardła, pokrzywka, trudności w oddychaniu i nagły spadek ciśnienia krwi, wymagają natychmiastowej pomocy lekarza.

Po zastosowaniu leku Rixacam działania niepożądane mogą mieć różne nasilenie i występować ze zmienną częstotliwością.

Lek Rixacam może często (u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów) powodować następujące skutki uboczne:

• krwawienie ze skóry lub krwawienie podskórne,
• ból kończyn,
• ból żołądka, niestrawność, uczucie mdłości (nudności) lub wymioty, zaparcie, biegunka,
• krwawienie do oka (w tym krwawienie z białkówki oka),
• osłabienie, zmęczenie, ból głowy, zawroty głowy,
• sączenie się krwi lub płynu z rany po zabiegu chirurgicznym,
• gorączka,
• krwawienie z żołądka lub jelita, krwawienie z układu moczowo-płciowego (w tym krew w moczu i duże krwawienia menstruacyjne), krwawienie z nosa, krwawienie dziąseł,
• wysypka, swędzenie skóry,
• krwawienie do tkanek lub jam ciała (krwiak, siniaczenie),
• obniżone ciśnienie tętnicze krwi (może objawiać się poprzez zawroty głowy lub omdlenia po wstaniu),
• krwioplucie podczas kaszlu,
• zaburzenia czynności nerek,
• obrzęk kończyn,
• zwiększenie aktywności niektórych enzymów wątrobowych,
• krwawienie po operacji,
• zmniejszenie liczby krwinek czerwonych (może spowodować bladość skóry, osłabienie lub duszność).

Niezbyt częste działania niepożądane leku Rixacam obserwuje się u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów. Należą do nich:

• omdlenia,
• krwawienie do stawu powodujące ból i obrzęk,
• przyspieszone tętno,
• reakcje alergiczne (w tym skórne),
• zaburzenia czynności wątroby,
• krwawienie do mózgu lub wewnątrz czaszki,
• suchość w jamie ustnej,
• zwiększenie stężenia bilirubiny, aktywności niektórych enzymów trzustkowych lub wątrobowych lub liczby płytek krwi w badaniach laboratoryjnych,
• złe samopoczucie,
• pokrzywka,
• mała liczba płytek krwi.

Podane przykłady nie wyczerpują listy możliwych działań niepożądanych leku Rixacam. Ulotka zawiera pełną listę rzadziej występujących skutków ubocznych.

Jak przechowywać lek Rixacam?

Po zakupie leku należy sprawdzić w ulotce, w jakich warunkach powinien być on przechowywany, ponieważ niewłaściwe przechowywanie może wpływać na skuteczność jego działania. 

Ile kosztuje lek Rixacam? Cena, refundacja, dostępność w aptekach

Jeśli lek Rixacam znajduje się na liście refundacyjnej, to jego cena będzie zależała od wskazanej tam ceny urzędowej i poziomu odpłatności oraz informacji, jakie lekarz umieści na recepcie. 

Jeśli w wykazie leków refundowanych nie ma leku Rixacam, cena może różnić się w zależności od apteki.

Rixacam to lek przeciwzakrzepowy zawierający rywaroksaban, przeznaczony głównie dla dorosłych pacjentów. W zależności od dawki stosowany jest w profilaktyce zakrzepów po operacjach ortopedycznych, leczeniu zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej, prewencji udarów u pacjentów z migotaniem przedsionków, a także po ostrym zespole wieńcowym i w chorobie tętnic obwodowych. Leczenie musi przebiegać pod ścisłym nadzorem lekarza, dlatego Rixacam jest dostępny wyłącznie na receptę. E-receptę na lek Rixacam można uzyskać podczas konsultacji na Receptomat.pl.

Tekst nie ma charakteru porady lekarskiej ani promocji leku. Należy zapoznać się z ulotką bądź skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą przed jego użyciem.