Torecan

Ile kosztuje lek Torecan? Cena, refundacja

Tabletki na nudności Torecan są obecnie refundowane — ich cena 100% zależy od apteki i wynosi ok. 25,68 zł. Torecan może być bezpłatny lub częściowo refundowany dla pacjentów, którzy mają do tego uprawnienia. 

Cena tego leku w przyszłości może ulec zmianie.

Torecan – jak działa, na co i dla kogo?

Torecan to lek zaliczany do pochodnych fenotiazyny. Jego działanie polega na oddziaływaniu na ośrodki znajdujące się w rdzeniu przedłużonym, które są odpowiedzialne za kontrolę nad procesami fizjologicznymi związanymi z występowaniem nudności i wymiotów. Lek ten przez modulację odpowiedzi organizmu na różnorodne bodźce, ma za zadanie ograniczać reakcje prowadzące do wystąpienia wymienionych objawów.

Zastosowanie Torecanu jest wskazane w przypadku leczenia nudności i wymiotów, które mogą wystąpić w wyniku różnych interwencji medycznych lub terapii. Do sytuacji, w których lek znajduje zastosowanie, należą: po zastosowaniu chemioterapii przeciwnowotworowej, w następstwie radioterapii, jako środek przeciwdziałający efektom ubocznym po przyjęciu innych leków o działaniu wymiotnym, oraz w okresie rekonwalescencji po zabiegach chirurgicznych.

Torecan – skład leku

Torecan zawiera jako składnik aktywny tietyloperazynę. W każdej tabletce powlekanej znajduje się 6,5 mg tej substancji w formie dimaleinianu tietyloperazyny.

Kompozycja tabletki obejmuje substancje pomocnicze, które tworzą rdzeń oraz otoczkę tabletki. Rdzeń składa się z laktozy jednowodnej, skrobi kukurydzianej, talku, kwasu stearynowego oraz żelatyny. Otoczka tabletki jest zbudowana z sacharozy, gumy arabskiej, talku oraz dwutlenku tytanu (E 171).

Torecan – dawkowanie

Standardowa dawka to jedna tabletka Torecan dziennie, jednakże w niektórych przypadkach może zostać zwiększona do dwóch lub trzech tabletek. Tabletkę należy połykać w całości, popijając odpowiednią ilością płynu. Długość terapii jest zależna od rodzaju i przebiegu choroby podstawowej i powinna być określona przez specjalistę.

W sytuacji, gdy pacjent odczuwa, że działanie leku jest niewystarczające lub zbyt intensywne, zaleca się konsultację z lekarzem lub farmaceutą. Specjalne środki ostrożności są wymagane w przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby – przy długotrwałym stosowaniu leku Torecan w dużych dawkach zaleca się monitorowanie funkcji wątroby. W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, brak jest danych z badań, dlatego stosowanie leku powinno być dokładnie rozważone przez lekarza.

Dawkowanie u dzieci nie zostało ustalone, w związku z czym nie zaleca się stosowania leku u osób poniżej 15. roku życia. U pacjentów w podeszłym wieku (75 lat i więcej) zaleca się szczególną ostrożność w trakcie leczenia.

Przedawkowanie leku Torecan może prowadzić do wystąpienia objawów takich jak suchość w ustach, zawroty głowy, splątanie, mimowolne ruchy, omdlenia oraz innych poważnych zaburzeń neurologicznych, w tym drgawek. W takich przypadkach konieczne jest niezwłoczne powiadomienie lekarza lub personelu medycznego.

W przypadku pominięcia dawki, nie należy przyjmować podwójnej ilości leku, lecz kontynuować terapię zgodnie z wyznaczonym harmonogramem.

Torecan — przeciwwskazania, środki ostrożności

Przeciwwskazania do stosowania leku Torecan:

• uczulenie na tietyloperazynę, fenotiazyny lub inne składniki leku,
• ciężkie zaburzenia świadomości lub inne zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego,
• bardzo obniżone ciśnienie krwi,
• ciąża lub okres karmienia piersią,
• wiek poniżej 15 lat,
• Zespół Reye’a u dzieci i młodzieży.

Środki ostrożności:
Przed zastosowaniem leku Torecan, konsultacja z lekarzem jest wymagana w przypadku występowania dolegliwości związanych z niskim ciśnieniem krwi, stanu przedrzucawkowego w ciąży, zaburzeń czynności wątroby, historii chorobowo uwarunkowanych mimowolnych ruchów ciała oraz stosowania leku bromokryptyny. Torecan może maskować objawy niektórych chorób układu pokarmowego i ośrodkowego układu nerwowego, jak również niepożądane działania innych leków. Istnieje ryzyko wystąpienia złośliwego zespołu neuroleptycznego, objawiającego się wysoką gorączką, sztywnością mięśni, zmianą stanu psychicznego i wahaniem ciśnienia krwi, co wymaga natychmiastowego przerwania leczenia i kontaktu z lekarzem. U osób w podeszłym wieku mogą wystąpić mimowolne ruchy, dlatego leczenie nie powinno przekraczać 2 miesięcy.

Interakcja z innymi lekami

Interakcje leku z innymi substancjami mogą wpływać na jego działanie, zmniejszając lub zwiększając efekt terapeutyczny. Istotne jest, aby lekarz był poinformowany o wszystkich przyjmowanych aktualnie oraz planowanych do przyjęcia lekach. Szczególną uwagę należy zwrócić na:

• leki działające na ośrodkowy układ nerwowy, w tym:
  • leki nasenne,
  • opioidowe leki przeciwbólowe,
  • leki uspokajające,
  • leki przeciwdepresyjne.
• bromokryptynę – lek hamujący wydzielanie niektórych hormonów,
• prokarbazynę – lek stosowany w leczeniu chorób nowotworowych.

Stosowanie w ciąży i w okresie karmienia piersią

Stosowanie leku Torecan w ciąży: 

Zaleca się niestosowanie leku Torecan w czasie ciąży. 

Stosowanie leku Torecan podczas karmienia piersią: 

Fenotiazyny są wykrywalne w mleku matki. W związku z tym zaleca się, aby nie stosować tietyloperazyny podczas laktacji.

Torecan – skutki uboczne 

Możliwe działania niepożądane leku Torecan:

Niezbyt częste (występujące nie częściej niż u 1 na 100 pacjentów):

• bóle głowy, zawroty głowy, senność, niepokój ruchowy.

Rzadkie (występujące nie częściej niż u 1 na 1000 pacjentów):

• powiększenie sutków u mężczyzn, nasilone drgawki, zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego (np. kręcz szyi, tężec tylny), sztywność mięśni, grymas twarzy,
• opóźniona dyskineza (mimowolne ruchy) u osób starszych,
• zmętnienie soczewki, zamglone widzenie, obrzęk kończyn i twarzy, zmniejszenie ciśnienia krwi, suchość w jamie ustnej, brak apetytu.

Bardzo rzadkie (występujące nie częściej niż u 1 na 10000 pacjentów):

• ból twarzy (nerwobóle), tachykardia (przyspieszenie pracy serca), żółtaczka.

Przechowywanie leku Torecan

Przechowywanie leku powinno być realizowane w sposób zapewniający jego ochronę przed dostępem osób trzecich, zwłaszcza dzieci. Aby zapewnić odpowiednie warunki, lek powinien być przechowywany w środowisku o temperaturze nieprzekraczającej 25°C.