Clexane

Ile kosztuje lek Clexane? Cena, refundacja

Clexane lek jest obecnie refundowany — jego cena 100% zależy od stężenia substancji czynnej w zastrzyku i wynosi od 63,83 zł do 308,08 zł. Zastrzyki Clexane mogą być bezpłatne lub częściowo refundowane dla pacjentów, którzy mają do tego uprawnienia. 

Cena tego leku w przyszłości może ulec zmianie.

Clexane – jak działa, na co i dla kogo?

Enoksaparyna sodowa, będąca substancją czynną w leku Clexane, jest klasyfikowana jako jedna z heparyn drobnocząsteczkowych (HDCz). Jej działanie jest dwutorowe: po pierwsze, zapobiega ona powiększaniu się istniejących zakrzepów krwi, co umożliwia organizmowi ich rozpuszczenie i eliminację potencjalnego zagrożenia. Po drugie, hamuje tworzenie się nowych zakrzepów w układzie krwionośnym pacjenta.

Clexane jest stosowany w różnych sytuacjach klinicznych. Jego zastosowanie obejmuje leczenie zakrzepów krwi, które już wystąpiły, jak również profilaktykę powstawania nowych zakrzepów. Profilaktyka ta jest szczególnie istotna w przypadkach, gdy pacjent jest narażony na zwiększone ryzyko zakrzepicy, na przykład przed i po zabiegach chirurgicznych, w trakcie krótkotrwałej immobilizacji z powodu choroby, czy wśród osób z nowotworami, gdzie ryzyko zakrzepicy jest podwyższone. Dodatkowo, Clexane jest stosowany w celu zapobiegania zakrzepom w niestabilnej dławicy piersiowej, gdzie przepływ krwi do mięśnia sercowego jest niewystarczający, oraz po zawale serca. Lek ma również zastosowanie w zapobieganiu zakrzepicy w systemach dializacyjnych, co jest kluczowe dla pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek korzystających z dializ.

Clexane – skład leku

Clexane zawiera jako substancję czynną enoksaparynę sodową. W jednym mililitrze roztworu znajduje się 100 mg tej substancji, co jest równoważne z 10 000 jednostkami międzynarodowymi (j.m.) aktywności anty-Xa. Dostępne są ampułko-strzykawki o różnych objętościach, które zawierają odpowiednio: 0,2 ml roztworu z 2000 j.m. (20 mg), 0,4 ml z 4000 j.m. (40 mg), 0,6 ml z 6000 j.m. (60 mg), 0,8 ml z 8000 j.m. (80 mg) oraz 1 ml z 10 000 j.m. (100 mg) enoksaparyny sodowej.

Jako substancję pomocniczą w leku wykorzystuje się wodę do wstrzykiwań, która pełni funkcję rozpuszczalnika dla substancji czynnej.

Clexane – dawkowanie

Lek Clexane jest przeznaczony do podawania przez personel medyczny, ze względu na konieczność aplikacji za pomocą wstrzyknięć. Standardowo, lek jest podawany wstrzyknięciem podskórnym. W określonych sytuacjach klinicznych, takich jak niektóre rodzaje zawału serca lub w trakcie procedur chirurgicznych, dopuszczalne jest podanie dożylnie. Należy unikać podawania leku domięśniowo.

Dawkowanie: Ostateczna decyzja o dawce leku Clexane należy do lekarza prowadzącego i jest uzależniona od wskazań do stosowania leku oraz stanu zdrowia pacjenta, w tym funkcji nerek.

1. Leczenie zakrzepicy: Standardowa dawka to 150 jednostek międzynarodowych (j.m.) na kilogram masy ciała pacjenta raz dziennie lub 100 j.m. na kilogram masy ciała dwa razy na dobę.
2. Profilaktyka zakrzepowa: Dawka zależy od stopnia ryzyka zakrzepowego. Może wynosić 2000 j.m. (20 mg) lub 4000 j.m. (40 mg) dziennie. W przypadku zabiegów chirurgicznych pierwsze wstrzyknięcie zwykle wykonuje się 2 godziny lub 12 godzin przed operacją. W sytuacji ograniczonej mobilności pacjenta z powodu choroby, standardowa dawka to 4000 j.m. (40 mg) dziennie.
3. Zawał serca: Dawka zależy od typu zawału oraz wieku pacjenta. W przypadku zawału typu NSTEMI stosuje się 100 j.m. na kilogram masy ciała co 12 godzin. W przypadku zawału typu STEMI u osób poniżej 75 roku życia, początkowa dawka 3000 j.m. (30 mg) podawana jest dożylnie, a następnie 100 j.m. na kilogram masy ciała co 12 godzin. U osób w wieku 75 lat i starszych stosuje się 75 j.m. na kilogram masy ciała co 12 godzin, nie przekraczając 7500 j.m. (75 mg) w pierwszych dwóch dawkach.
4. Dializa: Standardowa dawka to 100 j.m. na kilogram masy ciała, podawana do linii tętniczej na początku sesji dializacyjnej. W razie potrzeby możliwe jest podanie dodatkowej dawki 50 j.m. do 100 j.m. na kilogram masy ciała.

Samodzielne wstrzyknięcia: Pacjent, który został odpowiednio przeszkolony, może samodzielnie aplikować lek Clexane. W przypadku wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub pielęgniarką. Przed wykonaniem wstrzyknięcia należy przygotować niezbędne materiały, sprawdzić termin ważności leku oraz upewnić się co do dawki.

Zastosowanie niewłaściwej dawki: W przypadku zastosowania zbyt dużej lub zbyt małej dawki, konieczny jest natychmiastowy kontakt z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. W przypadku pominięcia dawki, należy przyjąć ją jak najszybciej, unikając podwójnej dawki.

Przerwanie stosowania: Kontynuacja terapii lekiem Clexane jest kluczowa do czasu, aż lekarz zdecyduje o jej zakończeniu. Przedwczesne przerwanie może prowadzić do poważnych powikłań zakrzepowych.

Clexane – przeciwwskazania, środki ostrożności

Przeciwwskazania do stosowania leku Clexane:

• uczulenie na enoksaparynę sodową, heparynę lub inne heparyny drobnocząsteczkowe,
• reakcja na heparynę z istotnym spadkiem liczby płytek krwi w ciągu ostatnich 100 dni,
• obecność przeciwciał przeciwko enoksaparynie,
• nasilenie krwawienia lub stan zwiększający ryzyko krwawienia,
• planowane zabiegi chirurgiczne w ciągu 24 godzin po podaniu leku.

Środki ostrożności:
Lek Clexane nie powinien być stosowany zamiennie z innymi heparynami drobnocząsteczkowymi. W przypadku wcześniejszych reakcji na heparynę, wszczepienia zastawki serca, zapalenia wsierdzia, wrzodów żołądka, udaru mózgu, nadciśnienia tętniczego, cukrzycy, retinopatii cukrzycowej, niedawnego zabiegu chirurgicznego oka lub mózgu, wieku powyżej 65 lat, chorób nerek lub wątroby, nieprawidłowej masy ciała, podwyższonego stężenia potasu, stosowania leków zwiększających ryzyko krwawienia lub problemów z kręgosłupem, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą przed rozpoczęciem terapii.

Dodatkowe informacje:
Pacjenci przyjmujący dawki powyżej 210 mg/dobę powinni być świadomi zawartości sodu w leku. Regularne badania krwi mogą być wymagane do monitorowania liczby płytek krwi i poziomu potasu.

Interakcja z innymi lekami

Interakcje lekowe mogą wpływać na działanie leków i ich bezpieczeństwo. Pacjenci powinni poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich przyjmowanych obecnie lub niedawno lekach, w tym tych planowanych do stosowania. Istotne interakcje obejmują:

• warfarynę – lek antykoagulacyjny,
• aspirynę/kwas acetylosalicylowy, klopidogrel oraz inne leki przeciwpłytkowe,
• dekstran w formie wstrzyknięć, stosowany jako substytut krwi,
• niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak ibuprofen, diklofenak, ketorolak, wykorzystywane w terapii bólu i stanów zapalnych,
• glikokortykosteroidy (np. prednizolon, deksametazon) stosowane w leczeniu astmy i reumatoidalnego zapalenia stawów,
• leki hiperkaliemiczne, w tym sole potasu, niektóre diuretyki i leki kardiologiczne.

Stosowanie w ciąży i w okresie karmienia piersią

Stosowanie leku Clexane w ciąży: 

W przypadku kobiet ciężarnych, zwłaszcza posiadających mechaniczną zastawkę serca, istnieje zwiększone ryzyko tworzenia się zakrzepów krwi. Należy skonsultować się z lekarzem w celu omówienia tego zagrożenia.

Stosowanie leku Clexane podczas karmienia piersią: 

Kobiety w okresie laktacji powinny również zasięgnąć porady medycznej przed rozpoczęciem przyjmowania leku.

Clexane – skutki uboczne 

Możliwe działania niepożądane leku Clexane:

Bardzo częste (występujące częściej niż 1 na 10 pacjentów):

• krwawienia,
• podwyższona aktywność enzymów wątrobowych.

Częste (występujące do 1 na 10 pacjentów):

• zwiększona skłonność do powstawania siniaków,
• różowe plamy na skórze,
• pokrzywka,
• swędzenie i zaczerwienienie skóry,
• ból i zasinienie w miejscu wstrzyknięcia,
• obniżona liczba krwinek czerwonych,
• podwyższona liczba płytek krwi,
• bóle głowy.

Niezbyt częste (występujące do 1 na 100 pacjentów):

• nagły, intensywny ból głowy,
• tkliwość i obrzęk żołądka,
• duże, czerwone zmiany skórne,
• podrażnienie skóry,
• zażółcenie skóry lub oczu.

Rzadkie (występujące do 1 na 1000 pacjentów):

• ciężka reakcja alergiczna,
• podwyższony poziom potasu we krwi,
• podwyższona liczba eozynofili we krwi,
• wypadanie włosów,
• osteoporoza po długotrwałym stosowaniu,
• mrowienie, drętwienie i osłabienie mięśni,
• utrata kontroli nad pęcherzem lub wypróżnieniami,
• stwardnienie lub guzek w miejscu wstrzyknięcia.

Przechowywanie leku Clexane

Przechowywanie leku powinno odbywać się w warunkach, które zapewnią jego właściwą jakość. Temperatura przechowywania nie powinna przekraczać 25°C. Ważne jest, aby lek nie był narażony na działanie niskich temperatur, dlatego zamrażanie leku jest niedopuszczalne. Aby zapewnić bezpieczeństwo, lek musi być umieszczony w miejscu, które jest niewidoczne i niedostępne dla dzieci.