Zoloft

Ile kosztuje lek psychotropowy Zoloft? Cena, refundacja

Lek objęty jest refundacją i występuje w postaci tabletek powlekanych, w opakowaniach po 28 sztuk i w dawce 50 mg i 100 mg.

• Zoloft 50 – cena za opakowanie 28 tabletek waha się od ok. 8,52 – 17,03 zł,
• Zoloft 100 – cena za opakowanie 28 tabletek to koszt ok. 13,48 – 30,50 zł.

Ceny mogą różnić się w zależności od apteki i mogą ulec zmianie w przyszłości.

Zoloft – jak działa, na co i dla kogo?

Preparat zawiera w składzie sertralinę, substancję czynną zaliczaną do grupy leków należących do selektywnych inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny.

Lek na depresję Zoloft – działanie

Jej działanie polega na wzmocnieniu przewodzenia impulsów nerwowych poprzez zahamowanie zwrotnego wchłaniania neuroprzekaźnika (serotoniny) w synapsach nerwowych. Dzięki temu impulsy nerwowe są wysyłane częściej. Sertralina działa poprzez większe pobudzenia zależnych od serotoniny komórek nerwowych.

Na co stosuje się Zoloft? Wskazania

Wskazaniami do stosowania leku u dorosłych pacjentów są zaburzenia depresyjne (w tym zdiagnozowana depresja kliniczna) oraz zaburzenia lękowe o różnym pochodzeniu.

Zoloft – wskazania do stosowania u dorosłych:

• terapia depresji oraz zapobieganie nawrotom epizodów depresji
• leczenie zespołu lęku pourazowego (tzw. PTSD)
• terapia zespołu lęku społecznego
• leczenie lęku napadowego
• leczenie zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych.

Depresja objawia się brakiem radości z życia, niemożnością jej odczuwania, smutkiem, rezygnacją, trudnością ze snem. Z kolei zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (tzw. ZO-K), lęk napadowy i lęk społeczny to problemy związane z lękiem, którym towarzyszą niekiedy także inne objawy, m.in.: ciągły kompulsyjny niepokój związany z uporczywymi wyobrażeniami i przymusem wykonywania pewnych określonych, powtarzalnych czynności. Fobia społeczna jest związana z nasilonym lękiem lub silnym stresem pojawiającym się w sytuacjach społecznych (przemawianie, rozmowa z obcymi osobami, wspólne posiłki z nieznajomymi, obawa przed zawstydzającym zachowaniem). Zespół lęku pourazowego jest wynikiem traumatycznego i ciężkiego przeżycia, objawy są zbliżone do tych występujących podczas depresji.

Zoloft – kto może przyjmować lek?

Zoloft przeznaczony jest dla osób dorosłych i dzieci od. 6. roku życia.

Stosowanie Zoloft u dzieci i młodzieży

W przypadku dzieci i młodzieży w wieku powyżej 6. roku życia możliwe jest stosowanie leku w przypadku leczenia zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych. Nie należy stosować tego leku w grupie pediatrycznej z innych wskazań.

Podawanie leku Zoloft dzieciom i młodzieży niesie ze sobą zwiększone ryzyko wystąpienia niektórych działań niepożądanych, takich jak: próby samobójcze, myśli o samobójstwie, myśli o samookaleczeniu, nasilona wrogość, zachowania buntownicze, złość, agresja. Jeśli tego rodzaju skutki uboczne Zoloft miałyby zagrażać zdrowiu i bezpieczeństwo pacjenta, należy porozmawiać ze specjalistą o zastosowaniu innego preparatu.

Zoloft – zamienniki

Inne leki stosowane w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych to m.in. Seronil, Pramolan.

Zoloft – skład leku

Zoloft zawiera substancję czynną – sertralinę. Każda tabletka powlekana zawiera 50 mg lub 100 mg sertraliny w postaci sertraliny chlorowodorku.

Pozostałe składniki leku to:

• Rdzeń tabletki powlekanej: wapnia wodorofosforan dwuwodny, celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropyloceluloza, karboksymetyloskrobia sodowa, magnezu stearynian;
• Otoczka tabletki powlekanej Opadry White: tytanu dwutlenek, hypromeloza 2910 3 mPas (E464), hypromeloza 2910 6 mPas (E464), makrogol 400, polisorbat 80;
• Otoczka tabletki powlekanej Opadry Clear: hypromeloza 2910 6 mPas (E464), makrogol 400, makrogol 8000.

Zoloft – dawkowanie dla dzieci i dorosłych. Zoloft – jak stosować?

Jakie dawki Zoloft dla dorosłych, a jakie dla dzieci? Schemat leczenia jest zależny od stanu pacjenta i lekarz indywidualnie dobiera dawki dobowe dla każdego pacjenta.

Leczenie depresji i zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych u dorosłych

Zazwyczaj dobowa dawka wynosi 50 mg, można w uzasadnionych przypadkach zwiększać ją do maksymalnie 200 mg na dobę, stopniowo co tydzień zwiększając o 50 mg.

Leczenie lęku napadowego, zespołu lęku społecznego i zespołu stresu pourazowego. Rozpoczyna się od dawki 25 mg na dobę, którą po tygodniu zwiększa się do 50 mg/dobę. Według zaleceń lekarza można dawkę stopniowo zwiększać w kolejnych tygodniach o 50 mg. Maksymalna wartość dobowej dawki to 200 mg.

Leczenie zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych u dzieci i młodzieży

• dzieci w wieku od 6 do 12 lat – dawka początkowa to 25 mg na dobę; po upływie tygodnia lekarz może zadecydować o jej zwiększeniu do 50 mg/dobę; maksymalna dobowa dawka dla dzieci w tym wieku to 200 mg
• młodzież w wieku 13-17 lat – początkowa dawka to 50 mg, która stopniowo może być zwiększana do maksymalnego poziomu 200 mg.

Zoloft lek na depresję – przeciwwskazania, środki ostrożności

Nie należy przyjmować leku Zoloft, jeśli:

• pacjent ma uczulenie na sertralinę lub inny składnik leku,
• pacjent stosuje lub stosował inhibitory monoaminooksydazy lub leki podobne do inhibitorów MAO,
• pacjent stosuje lek wykorzystywany przy zaburzeniach psychicznych (np. pimozyd).

Szczególną ostrożność podczas stosowania leku należy zachować, jeśli:

• u pacjenta występuje padaczka lub napady drgawkowe,
• występują zaburzenia maniakalno-depresyjne (zaburzenia dwubiegunowe),
• występują myśli o samookaleczeniu lub myśli o samobójstwie,
• pacjent cierpi na zespół serotoninowy,
• pacjent zaobserwował zmniejszenie stężenie sodu we krwi,
• pacjent jest w podeszłym wieku,
• pacjent cierpi na zaburzenia czynności wątroby,
• pacjent ma cukrzycę,
• u pacjenta występują zaburzenia krzepnięcia krwi,
• pacjent jest dzieckiem poniżej 18. roku życia,
• u pacjenta stosowana jest terapia elektrowstrząsowa,
• u pacjenta występują zaburzenia widzenia (jaskra, zwiększone ciśnienie w gałce ocznej),
• u pacjenta są zaburzenia w zapisie EKG,
• pacjent cierpi na choroby serca.

Leczenie depresji lekiem Zoloft a myśli samobójcze

Choć celem leczenia jest poprawa samopoczucia pacjenta, to trzeba wiedzieć, że w początkowym okresie zażywania leku może dojść do nasilenia myśli o samobójstwie i o samookaleczeniu. Ryzyko pojawienia się takich objawów jest większe w przypadku pacjentów, którzy w przeszłości zmagali się z myślami o zabiciu się i samookaleczeniu oraz o młodych osób przed 25. rokiem życia z zaburzeniami psychicznymi, którzy byli już leczeni lekami przeciwdepresyjnymi.

Interakcja z innymi lekami

Przed zastosowaniem leku należy poinformować lekarza prowadzącego o wszystkich dotąd przyjmowanych preparatach, również tych bez recepty.

Szczególnie ważne jest, aby pacjent skonsultował się ze specjalistą jeśli przyjmuje któryś z poniższych leków:

• leki MAO (inhibitory monoaminooksydazy),
• leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych (np. pimozyd),
• leki stosowane w leczeniu nadpobudliwości, zawierające pochodne amfetaminy,
• leki ziołowe i roślinne,
• leki zawierające aminokwas tryptofan,
• stosowane w leczeniu silnego lub przewlekłego bólu (np. tramadol, fentanyl),
• stosowane w znieczuleniu (np. fentantyl),
• stosowane w leczeniu migreny (np. sumatryptan),
• leki przeciwdziałające krzepnięciu krwi (np. warfaryna),
• niesteroidowe leki przeciwzapalne NLPZ (np. ibuprofen, kwas salicylowy),
• leki uspokajające (np. diazepam),
• leki moczopędne (np. diuretyki),
• leki stosowane w leczeniu padaczki (np. fenytoina),
• leki przecicukrzycowe (np. tolbutamid),
• leki stosowane w leczeniu depresji (np. fluoksetyna, fluwoksamina),
• leki stosowane w leczeniu nadmiernego wydzielania kwasu solnego w żołądku, choroby wrzodowej, zgagi (np. cymetydyna, omeprazol),
• leki stosowane w leczeniu schizofrenii (np. olanzapina, perfenazyna),
• stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi i bólu w klatce piersiowej (np. werapamil, flekainid),
• stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych (np. ryfampicyna, erytromycyna),
• stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych (np. ketokonazol, flukonazol),
• w leczeniu wirusa HIV/AIDS oraz zapalenia wątroby typu C (inhibitory proteazy, np. rytonawir),
• stosowane w zapobieganiu wymiotów i nudności po chemioterapii (np. aprepitant),
• zwiększające ryzyko zmian elektrycznej aktywności serca (np. antybiotyki i leki przeciwpsychotyczne).

Czy można stosować Zoloft na depresję podczas ciąży i karmienia piersią?

Nie, nie zaleca się zażywania tych tabletek na depresję w sytuacji, kiedy kobieta planuje mieć dziecko w najbliższej przyszłości, jest w ciąży lub karmi piersią. Składniki leku mogą wpływać na bezpieczeństwo ciąży i prawidłowy rozwój płodu. Jeśli kobieta stosuje lek w trzecim trymestrze ciąży, jest możliwe pojawienie się ciężkich powikłań u noworodka po porodzie, takich jak: trudności z oddychaniem, sinienie skóry, wymioty, trudności z przyjmowaniem pokarmu. Sertralina przenika także do mleka kobiecego, co może wpływać na zdrowie i prawidłowy rozwój dziecka

Zoloft – skutki uboczne

Zoloft, tak jak każdy inny lek może powodować działania niepożądane. Nie u każdego jednak występują.

Do bardzo częstych działań niepożądanych Zoloft (mogą wystąpić u więcej niż u 1 na 10 pacjentów) zalicza się:

• zaburzenia snu,
• zawroty głowy,
• senność,
• bóle głowy,
• biegunka,
• nudności,
• suchość w jamie ustnej,
• zaburzenia czynności seksualnych,
• zmęczenie.

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 pacjentów) to:

• zapalenie oskrzeli, ból głowy, katar,
• brak apetytu,
• depresja, lęk, nerwowość, mniejsze zainteresowanie seksem,
• zgrzytanie zębami, koszmary senne,
• zaburzenia ruchów mięśniowych,
• zaburzenia widzenia,
• kołatanie serca,
• uderzenia gorąca,
• ziewanie,
• zaburzenia układu pokarmowego,
• zwiększona potliwość,
• alergie skórne,
• bóle kręgosłupa i mięśni,
• zaburzenia miesiączkowania,
• ogólne złe samopoczucie,
• ból w klatce piersiowej, osłabienie, gorączka,
• zwiększenie masy ciała,
• zwiększone ryzyko złamań kości.

Odstawienie antydepresantów – jakie są skutki uboczne po odstawieniu leku?

Nie wolno nagle odstawiać leku Zoloft. Dawka powinna być stopniowo zmniejszana przez okres ok. 2 tygodni. Po nagłym odstawieniu produktu najczęściej zaobserwowano zawroty głowy, zaburzenia czuciowe, zaburzenia snu, pobudzenie lub niepokój, nudności, wymioty, drżenie i bóle głowy. Objawy zazwyczaj ustępują po ok. 2 tygodniach, choć u niektórych mogą utrzymywać się do 2-3 miesięcy lub dłużej.

O rzadziej występujących objawach niepożądanych można przeczytać w ulotce.

Przechowywanie leku

Lek powinien być przechowywany w temperaturze poniżej 30°C. Produkt należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.