Dulofor

Dulofor to lek przeznaczony dla osób dorosłych, stosowany w leczeniu depresji, zaburzeń lękowych uogólnionych oraz bólu w neuropatii cukrzycowej. Dowiedz się więcej o tym leku, jego zastosowaniu, dawkowaniu i skutkach ubocznych z opisu poniżej i ulotki producenta. W razie pytań można umówić się na konsultację medyczną na Receptomat.pl, tam też można uzyskać e-receptę na lek Dulofor.

Dulofor – co to za lek?

Dulofor jest lekiem zawierającym duloksetynę, należącą do grupy inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI). Lek zwiększa stężenie tych neuroprzekaźników w układzie nerwowym, co wpływa na regulację nastroju, zmniejszenie objawów lęku oraz łagodzenie bólu neuropatycznego. Znajduje zastosowanie w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych, które mogą objawiać się między innymi długotrwale obniżonym nastrojem, utratą zainteresowań i energii do działania, a także w leczeniu zaburzeń lękowych uogólnionych, charakteryzujących się przewlekłym i trudnym do kontrolowania uczuciem niepokoju oraz napięcia. Dulofor stosuje się również w leczeniu bólu w obwodowej neuropatii cukrzycowej, będącego następstwem uszkodzenia nerwów w przebiegu cukrzycy. Preparat jest przeznaczony wyłącznie dla osób dorosłych i znajduje zastosowanie zarówno w psychiatrii, jak i leczeniu bólu neuropatycznego. 

Na co stosuje się Dulofor?

Dulofor jest stosowany w terapii depresji, zaburzenia lękowego uogólnionego i bólu w neuropatii cukrzycowej.

Jak działa Dulofor?

Duloksetyna zwiększa stężenie serotoniny i noradrenaliny w ośrodkowym układzie nerwowym. Neuroprzekaźniki te odgrywają istotną rolę w regulacji nastroju, odczuwaniu lęku oraz przewodzeniu bodźców bólowych. Dzięki temu lek może zmniejszać objawy depresji, ograniczać przewlekłe uczucie niepokoju oraz łagodzić ból związany z uszkodzeniem nerwów w przebiegu cukrzycy. U większości pacjentów z depresją lub zaburzeniami lękowymi pierwsze efekty leczenia obserwuje się po około 2–4 tygodniach terapii. 

Dla kogo jest przeznaczony lek Dulofor?

Dulofor jest przeznaczony do stosowania wyłącznie u osób dorosłych. U młodzieży i dzieci poniżej 18. roku życia nie zaleca się stosowania tego leku, ponieważ wiąże się to ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, takich jak myśli samobójcze czy zachowania agresywne. W wyjątkowych przypadkach lekarz może jednak podjąć decyzję o zastosowaniu leku w tej grupie wiekowej, jeśli uzna, że korzyści przewyższają potencjalne zagrożenia.

Co wchodzi w skład leku Dulofor?

Kapsułki Dulofor zawierają substancję czynną duloksetynę (w postaci chlorowodorku) w ilości 30 mg lub 60 mg.

Pozostałe składniki to: 

• zawarte w kapsułce: skrobia żelowana, kukurydziana, celuloza mikrokrystaliczna, powidon K30, talk, magnezu stearynian, sodu stearylofumaran, hypromelozy octanobursztynian, tytanu dwutlenek (E 171), laktoza jednowodna, hypromeloza, makrogol 4000,
• zawarte w osłonce kapsułki: tytanu dwutlenek (E 171), żelatyna, błękit brylantowy FCF (E 133), czerwień Allura (E 129), żółcień chinolinowa (E 104) (tylko 60 mg), żółcień pomarańczowa (E 110) (tylko 60 mg),
• zawarte w tuszu: szelak, indygotyna (E 132), tytanu dwutlenek (E 171), glikol propylenowy (E 1520).

Lek zawiera czerwień Allura i żółcień pomarańczową (tylko Dulofor 60 mg).

Dulofor – zamienniki

Zamiennikami leku Dulofor są m.in.: AuroDulox, Depratal, Duloxetine Medical Valley, Duloxetine +pharma, Duloxetine Sandoz, Duloxetine Viatris, Duloxetine Zentiva, Dulsevia, Dulxetenon, Dutilox.

Dulofor – dawkowanie

Lek można przyjmować podczas posiłku lub między posiłkami. Kapsułki należy połykać w całości, popijając wodą. Dawkowanie ustala lekarz indywidualnie dla każdego pacjenta. Nie należy samodzielnie przerywać stosowania leku Dulofor ani modyfikować dawkowania. Kontynuowanie terapii zgodnie z zaleceniami jest ważne dla uzyskania poprawy stanu zdrowia. Zbyt wczesne zakończenie leczenia może prowadzić do utrzymywania się objawów, ich nasilenia oraz utrudniać dalsze postępowanie terapeutyczne. 

W leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych dawka początkowa oraz zalecana dawka podtrzymująca wynoszą zwykle 60 mg raz na dobę. 

W przypadku zaburzenia lękowego uogólnionego leczenie zazwyczaj rozpoczyna się od dawki 30 mg raz na dobę. W zależności od odpowiedzi klinicznej dawka może zostać zwiększona do 60 mg na dobę, a w uzasadnionych przypadkach nawet do 120 mg na dobę.

W leczeniu bólu w obwodowej neuropatii cukrzycowej zwykle stosuje się 60 mg raz na dobę.

W razie jakichkolwiek wątpliwości, jak stosować Dulofor, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Pominięcie zastosowania leku Dulofor

W przypadku pominięcia dawki należy przyjąć ją możliwie szybko po przypomnieniu sobie o tym. Jeżeli jednak zbliża się pora przyjęcia kolejnej dawki, należy pominąć opuszczoną dawkę i kontynuować leczenie według dotychczasowego schematu. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. 

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Dulofor, przedawkowanie

W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Objawy przedawkowania mogą obejmować senność, śpiączkę, zespół serotoninowy, drgawki, wymioty oraz przyspieszenie czynności serca. 

Przerwanie stosowania leku Dulofor

Nie należy nagle przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem. Dawkę należy zmniejszać stopniowo przez co najmniej 1–2 tygodnie. Nagłe odstawienie może prowadzić do wystąpienia objawów odstawienia, takich jak zawroty głowy, zaburzenia snu, drażliwość, nudności, bóle głowy, biegunka, uczucie mrowienia czy nadmierna potliwość. 

Dulofor – przeciwwskazania, środki ostrożności

Przeciwwskazania do stosowania leku Dulofor – leku nie należy przyjmować w następujących przypadkach:

• uczulenie na duloksetynę lub którykolwiek składnik leku,
• choroba wątroby,
• ciężka choroba nerek,
• przyjmowanie jednocześnie lub w ciągu ostatnich 14 dni leków z grupy inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO),
• przyjmowanie fluwoksaminy, cyprofloksacyny lub enoksacyny.

U pacjentów z wysokim ciśnieniem tętniczym lub chorobą serca lekarz indywidualnie zdecyduje o możliwości stosowania Duloforu.

Środki ostrożności:
Przed rozpoczęciem terapii Duloforem należy omówić następujące kwestie z lekarzem lub farmaceutą:

• jednoczesne stosowanie innych leków przeciwdepresyjnych,
• przyjmowanie preparatów ziołowych zawierających ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum),
• choroba nerek,
• przebyty napad padaczkowy,
• przebyte epizody manii,
• choroba afektywna dwubiegunowa,
• jaskra,
• przebyte zaburzenia krzepnięcia (skłonność do powstawania siniaków), zwłaszcza u kobiet w ciąży,
• ryzyko zmniejszonego stężenia sodu (np. przyjmowanie leków moczopędnych, szczególnie w podeszłym wieku),
• stosowanie leków mogących uszkadzać wątrobę,
• równoczesne stosowanie innych leków zawierających duloksetynę.

W przypadku wystąpienia uczucia niepokoju ruchowego lub trudności z pozostawaniem w jednej pozycji siedzącej albo stojącej należy skonsultować się z lekarzem. 

Pilny kontakt z lekarzem jest konieczny także w razie pojawienia się objawów mogących świadczyć o zespole serotoninowym lub złośliwym zespole neuroleptycznym, takich jak: 

• niepokój, 
• omamy, 
• utrata koordynacji,
• przyspieszone bicie serca, 
• gorączka, 
• szybkie zmiany ciśnienia krwi, 
• wzmożone odruchy, 
• biegunka, 
• śpiączka, 
• nudności, wymioty,
• pocenie się,
• silna sztywność mięśni,
• splątanie,
• zwiększenia aktywności enzymów mięśniowych.

Stosowanie leków z grupy SNRI wiąże się z możliwością wystąpienia zaburzeń czynności seksualnych, które czasami utrzymują się po zakończeniu leczenia.

Pacjenci z zaburzeniami depresyjnymi i lękowymi mogą doświadczać myśli samobójczych oraz myśli o samookaleczeniu, szczególnie na początku terapii, gdyż leki przeciwdepresyjne zaczynają działać po około 2 tygodniach. Ryzyko to jest wyższe u osób z wcześniejszymi myślami samobójczymi i myślami o samookaleczeniu oraz u dorosłych poniżej 25. roku życia. W przypadku pojawienia się takich myśli, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala. Pomocne może być poinformowanie osób bliskich o diagnozie depresji lub zaburzenia lękowego, pokazanie im ulotki leku oraz poproszenie o obserwowanie zmian w zachowaniu.

Podczas stosowania Duloforu należy zachować ostrożność przy spożywaniu alkoholu. 

Interakcja z innymi lekami

Leki mogą wchodzić ze sobą w interakcje, co może wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność ich stosowania. Należy poinformować lekarza o wszystkich obecnie i w przeszłości stosowanych lekach, oraz o preparatach, które pacjent planuje przyjmować w najbliższym czasie.

Aby poznać interakcje leku Dulofor z innymi lekami, należy zapoznać się z ulotką. Warto też zrobić przegląd przyjmowanych leków i omówić potencjalne interakcje wspólnie z lekarzem lub farmaceutą.

Stosowanie Duloforu w ciąży i w okresie karmienia piersią

W przypadku ciąży, podejrzenia ciąży, planowania ciąży lub karmienia piersią należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem leku Dulofor. Istotne jest omówienie z lekarzem potencjalnych korzyści i ryzyka dla płodu. 

Należy poinformować położną i lekarza o przyjmowaniu tego leku, gdyż podobne leki (SSRI), mogą zwiększać ryzyko wystąpienia u noworodka przetrwałego nadciśnienia płucnego, co objawia się przyspieszonym oddychaniem i zasinieniem skóry. Objawy te zazwyczaj pojawiają się w pierwszej dobie po porodzie. Dodatkowo, przyjmowanie Duloforu w ostatnim trymestrze ciąży może podnieść ryzyko poważnego krwotoku połogowego. W przypadku wystąpienia niepokojących objawów u noworodka należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub położną.

Nie zaleca się karmienia piersią podczas stosowania leku Dulofor.

Dulofor a prowadzenie pojazdów 

Dulofor może powodować senność oraz zawroty głowy. Do czasu poznania indywidualnej reakcji organizmu na lek nie należy prowadzić pojazdów i obsługiwać maszyn. 

Dulofor – skutki uboczne 

Stosując lek Dulofor, należy wziąć pod uwagę, że podobnie jak każdy inny lek, może on powodować skutki uboczne o różnym nasileniu, chociaż nie każdy pacjent ich doświadczy. Zwykle są one łagodne lub umiarkowane i ustępują po kilku tygodniach.

Częste działania niepożądane Duloforu (mogące wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów) to:

• senność,
• bóle głowy,
• nudności,
• suchość w ustach.

Do częstych działań niepożądanych leku Dulofor (mogących wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów) należą:

• lęk,
• biegunka,
• niewyraźne widzenie,
• zmniejszenie masy ciała,
• uczucie spowolnienia,
• zwiększone pocenie, swędząca wysypka,
• wzmożone ziewanie,
• problem z uzyskaniem erekcji, zmiany w ejakulacji,
• zaparcie,
• zawroty głowy,
• ból mięśni, kurcze mięśni,
• brak apetytu,
• zgaga,
• uczucie kołatania serca,
• upadki (zwłaszcza u osób w podeszłym wieku), zmęczenie,
• zaburzenia snu,
• drżenie mięśni,
• zwiększenie ciśnienia tętniczego, nagłe zaczerwienienie twarzy,
• nietypowe sny,
• bolesne oddawanie moczu, częste oddawanie moczu,
• niestrawność, wiatry,
• pobudzenie,
• zdrętwienie, uczucie kłucia lub mrowienie skóry,
• zmniejszony popęd płciowy,
• trudność lub niemożność osiągnięcia orgazmu,
• szumy w uszach,
• ból brzucha,
• wymioty.

Podane przykłady nie wyczerpują listy możliwych działań niepożądanych. Aby zapoznać się z pełną listą rzadziej występujących skutków ubocznych, należy przeczytać ulotkę leku.

Jak przechowywać lek Dulofor?

Po zakupie leku należy sprawdzić w ulotce, w jakich warunkach powinien być on przechowywany, ponieważ niewłaściwe przechowywanie może wpływać na skuteczność jego działania. 

Ile kosztuje lek Dulofor? Cena, refundacja, dostępność w aptekach

Jeśli lek Dulofor znajduje się na liście refundacyjnej, to jego cena będzie zależała od wskazanej tam ceny urzędowej i poziomu odpłatności oraz informacji, jakie lekarz umieści na recepcie. 

Jeśli w wykazie leków refundowanych nie ma leku Dulofor, cena może różnić się w zależności od apteki.

Dulofor jest lekiem zawierającym duloksetynę, stosowanym u osób dorosłych w leczeniu depresji, zaburzenia lękowego uogólnionego oraz bólu w obwodowej neuropatii cukrzycowej. Działa poprzez zwiększanie stężenia serotoniny i noradrenaliny w układzie nerwowym, wpływając na poprawę nastroju, zmniejszenie lęku oraz łagodzenie bólu neuropatycznego. Leczenie powinno odbywać się zgodnie z zaleceniami lekarza i nie powinno być przerywane nagle. Efekty terapii są zwykle odczuwalne po kilku tygodniach. E-receptę na lek Dulofor można uzyskać podczas e-konsultacji na Receptomat.pl. 

Tekst nie ma charakteru porady lekarskiej ani promocji leku. Należy zapoznać się z ulotką bądź skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą przed jego użyciem.