Faxigen XL 150 mg

Faxigen XL 150 mg to lek zawierający wenlafaksynę, przeznaczony do leczenia depresji i wybranych zaburzeń lękowych u osób dorosłych. Dowiedz się więcej o tym leku, jego zastosowaniu, dawkowaniu i skutkach ubocznych z opisu poniżej i ulotki producenta. W razie pytań można umówić się na konsultację medyczną na Receptomat.pl, tam też można uzyskać e-receptę na lek Faxigen XL. 

Faxigen XL 150 mg – co to za lek?

Faxigen XL 150 mg zawiera wenlafaksynę, należącą do inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI). Lek stosuje się w leczeniu depresji oraz niektórych zaburzeń lękowych, takich jak uogólnione zaburzenie lękowe, fobia społeczna i lęk napadowy. Zaburzenia te mogą znacząco wpływać na codzienne funkcjonowanie, relacje i aktywność zawodową. Depresja zwykle wiąże się z utrzymującym się obniżeniem nastroju, utratą zainteresowań i energii, a także zaburzeniami snu, apetytu lub koncentracji. Uogólnione zaburzenie lękowe (GAD) objawia się przewlekłym napięciem i nadmiernym zamartwianiem, natomiast lęk napadowy – nagłymi epizodami silnego strachu, którym mogą towarzyszyć kołatanie serca, duszność czy zawroty głowy. Dla fobii społecznej charakterystyczny jest nasilony lęk przed oceną ze strony innych, prowadzący niekiedy do unikania sytuacji społecznych. 

Na co stosuje się Faxigen XL 150 mg?

Faxigen XL 150 mg stosuje się u osób dorosłych w:

• leczeniu depresji,
• zapobieganiu nawrotom epizodów dużej depresji,
• leczeniu zaburzenia lękowego uogólnionego,
• leczeniu fobii społecznej, 
• leczeniu lęku napadowego (napadów paniki).

Jak działa Faxigen XL 150 mg?

Substancją czynną leku Faxigen XL 150 mg jest wenlafaksyna, zaliczana do leków przeciwdepresyjnych z grupy SNRI. Jej działanie polega na ograniczaniu wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, czyli neuroprzekaźników uczestniczących w regulacji nastroju oraz odpowiedzi na stres. W rezultacie zwiększa się ich dostępność w ośrodkowym układzie nerwowym, co może prowadzić do zmniejszenia objawów depresyjnych i lękowych. 

Dla kogo jest przeznaczony lek Faxigen XL 150 mg?

Lek jest przeznaczony do stosowania u osób dorosłych. U osób poniżej 18. roku życia stosowanie leków z tej grupy wiąże się z większym ryzykiem takich działań niepożądanych jak próby samobójcze, myśli samobójcze oraz wrogość, obejmująca przede wszystkim agresję, zachowania buntownicze i złość. Lekarz może jednak zdecydować o zastosowaniu leku Faxigen XL u osoby poniżej 18 lat, jeśli uzna to za działanie w jej najlepszym interesie. Nie wykazano dotychczas długotrwałego bezpieczeństwa stosowania leku w tej grupie wiekowej w odniesieniu do wzrostu, dojrzewania oraz rozwoju intelektualnego i behawioralnego. 

Co wchodzi w skład leku Faxigen XL 150 mg?

Kapsułki o przedłużonym uwalnianiu Faxigen XL 150 mg zawierają chlorowodorek wenlafaksyny w ilości odpowiadającej 150 mg wenlafaksyny.

Pozostałe substancje pomocnicze to: 

• zawarte w kapsułce: hypromeloza, amoniowego metakrylanu kopolimer (typ B), sodu laurylosiarczan, magnezu stearynian, tytanu dwutlenek (E 171), żelatyna,
• zawarte w otoczce: kopolimer metakrylanu butylu zasadowy, tytanu dwutlenek (E 171), erytrozyna (E 127), indygotyna (E 132), żelatyna,
• tusz do nadruku: szelak, żelaza tlenek czarny (E 172).

Faxigen XL 150 mg – zamienniki

Zamiennikami leku Faxigen XL 150 mg są m.in.: Alventa, Axyven, Efectin ER 150, Efevelon SR, Faxolet ER, Lafactin, Oriven, Prefaxine, Symfaxin ER, Velaxin ER 150, Venlafaxine Bluefish XL, Venlectine.

Faxigen XL 150 mg – dawkowanie

Faxigen XL należy stosować raz na dobę, mniej więcej o tej samej porze, podczas posiłku. Kapsułkę należy połknąć w całości. Nie wolno jej dzielić, kruszyć, żuć ani rozpuszczać, ponieważ mogłoby to zaburzyć przedłużone uwalnianie wenlafaksyny.

W leczeniu depresji, uogólnionego zaburzenia lękowego i fobii społecznej zalecana dawka początkowa wynosi zazwyczaj 75 mg na dobę. U osób z lękiem napadowym leczenie rozpoczyna się zwykle od 37,5 mg na dobę, a następnie dawkę stopniowo zwiększa. W zależności od skuteczności i tolerancji leku może ona zostać podniesiona maksymalnie do 375 mg na dobę w depresji lub do 225 mg na dobę w pozostałych wskazaniach.

W przypadku zaburzeń czynności nerek lub wątroby może być konieczne zmniejszenie dawki. Schemat leczenia ustala się wówczas indywidualnie.

W razie jakichkolwiek wątpliwości, jak stosować Faxigen XL 150 mg, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Pominięcie zastosowania leku Faxigen XL 150 mg

W przypadku pominięcia dawki należy przyjąć ją możliwie jak najszybciej. Jeśli jednak zbliża się pora przyjęcia kolejnej dawki, pominiętą dawkę należy opuścić i przyjąć tylko jedną dawkę o zwykłej porze. Nie należy przyjmować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej. W ciągu jednego dnia nie należy również przyjmować większej ilości leku niż dobowa dawka przepisana przez lekarza.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Faxigen XL 150 mg, przedawkowanie

W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Przedawkowanie może stanowić zagrożenie życia, szczególnie w przypadku jednoczesnego spożycia alkoholu lub zastosowania niektórych innych leków. Możliwe objawy przedawkowania obejmują przyspieszoną lub spowolnioną akcję serca, zmiany aktywności elektrycznej serca widoczne w badaniach, niskie ciśnienie tętnicze, zawroty głowy, zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, niewyraźne widzenie, drgawki i wymioty.

Przerwanie stosowania leku Faxigen XL 150 mg

Nie należy przerywać leczenia ani zmniejszać dawki bez uzgodnienia tego z lekarzem, nawet po uzyskaniu poprawy samopoczucia. Jeżeli lekarz zdecyduje o zakończeniu terapii, poinformuje pacjenta o sposobie stopniowego zmniejszania dawki. Nagłe przerwanie leczenia lub zbyt szybkie zmniejszenie dawki może powodować objawy odstawienia. Należą do nich między innymi myśli samobójcze, agresja, zmęczenie, zawroty i bóle głowy, bezsenność, koszmary senne, suchość w ustach, utrata apetytu, nudności, biegunka, niepokój, nerwowość, pobudzenie, dezorientacja, dzwonienie w uszach, mrowienie, rzadziej uczucie porażenia prądem, osłabienie, poty, drgawki, drżenie, objawy grypopodobne, zaburzenia widzenia i podwyższone ciśnienie krwi. Stopniowe odstawianie może trwać kilka tygodni lub miesięcy. U niektórych osób konieczne może być bardzo powolne zmniejszanie dawki przez kilka miesięcy lub dłużej.

Faxigen XL 150 mg – przeciwwskazania, środki ostrożności

Przeciwwskazania do stosowania leku Faxigen XL 150 mg – leku nie należy przyjmować w następujących przypadkach:

• uczulenie na wenlafaksynę lub jakikolwiek składnik leku,
• przyjmowanie jednocześnie lub w ciągu ostatnich 14 dni leków z grupy nieodwracalnych inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO) stosowanych w leczeniu depresji lub choroby Parkinsona.

Środki ostrożności:
Przed rozpoczęciem terapii Faxigenem XL 150 mg należy omówić następujące kwestie z lekarzem lub farmaceutą:

• stosowanie innych leków, które przyjmowane łącznie z Faxigenem XL 150 mg zwiększają ryzyko zespołu serotoninowego,
• niektóre rodzaje jaskry lub zwiększone ryzyko jaskry, 
• wysokie ciśnienie krwi w przeszłości,
• choroby serca w przeszłości u pacjenta lub członka rodziny,
• zawał w ostatnim czasie,
• zaburzenia rytmu serca w przeszłości,
• napady drgawek w przeszłości,
• obniżony poziom sodu we krwi w przeszłości,
• stosowanie leków moczopędnych przez osobę w podeszłym wieku, odwodnienie,
• skłonność do powstawania siniaków lub do krwawień, przyjmowanie leków mogących zwiększyć ryzyko krwawienia (np. warfaryny), 
• ciąża,
• przebyta mania u pacjenta lub członka rodziny, zaburzenie afektywne dwubiegunowe u pacjenta lub członka rodziny,
• zachowania agresywne w przeszłości,
• cukrzyca,
• stosowanie leków odchudzających.

W przypadku uczucia niepokoju lub niezdolności do spokojnego siedzenia lub stania należy skonsultować się z lekarzem. 

Pacjenci z zaburzeniami depresyjnymi i lękowymi mogą doświadczać myśli samobójczych oraz myśli o samookaleczeniu, szczególnie na początku terapii, gdyż leki przeciwdepresyjne zaczynają działać po około 2 tygodniach. Ryzyko to jest wyższe u osób z wcześniejszymi myślami samobójczymi i myślami o samookaleczeniu oraz u dorosłych poniżej 25. roku życia. W przypadku pojawienia się takich myśli, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala. Pomocne może być poinformowanie osób bliskich o diagnozie depresji lub zaburzenia lękowego, pokazanie im ulotki leku oraz poproszenie o obserwowanie zmian w zachowaniu.

Faxigen XL może powodować suchość w jamie ustnej, która sprzyja rozwojowi próchnicy. Podczas leczenia należy więc szczególnie dbać o higienę zębów i jamy ustnej. Wenlafaksyna może również wpływać na stężenie glukozy we krwi, dlatego u osób z cukrzycą czasami konieczna jest modyfikacja dawkowania leków przeciwcukrzycowych.

W trakcie stosowania leku Faxigen XL 150 mg nie należy spożywać alkoholu. Takie połączenie może prowadzić m.in. do znacznego zmęczenia lub utraty przytomności, a także nasilać objawy depresji i zaburzeń lękowych.

Leki z grupy SNRI mogą wywoływać zaburzenia czynności seksualnych. W niektórych przypadkach objawy te utrzymują się również po zakończeniu terapii.

Podczas stosowania Faxigenu XL 150 mg w kale mogą pojawić się niewielkie białe granulki. Są to nierozpuszczalne elementy kapsułki związane z mechanizmem przedłużonego uwalniania. Ich obecność jest zjawiskiem prawidłowym i nie oznacza, że wenlafaksyna nie została wchłonięta.

Interakcja z innymi lekami

Leki mogą wchodzić ze sobą w interakcje, co może wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność ich stosowania. Należy poinformować lekarza o wszystkich obecnie i w przeszłości stosowanych lekach, oraz o preparatach, które pacjent planuje przyjmować w najbliższym czasie.

Aby poznać interakcje leku Faxigen XL 150 mg z innymi lekami, należy zapoznać się z ulotką. Warto też zrobić przegląd przyjmowanych leków i omówić potencjalne interakcje wspólnie z lekarzem lub farmaceutą.

Stosowanie leku Faxigen XL 150 mg w ciąży i w okresie karmienia piersią

W przypadku ciąży, podejrzenia ciąży, planowania ciąży lub karmienia piersią należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem leku Faxigen XL 150 mg. Istotne jest omówienie z lekarzem potencjalnych korzyści i ryzyka dla płodu. 

O stosowaniu leku Faxigen XL w czasie ciąży należy poinformować lekarza i położną. Leki przeciwdepresyjne o podobnym działaniu (SSRI), mogą zwiększać ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka, które objawia się przyspieszonym oddechem i sinicą, zwykle w pierwszej dobie życia. Przyjmowanie wenlafaksyny pod koniec ciąży może również zwiększać ryzyko nasilonego krwawienia po porodzie. Jeżeli u dziecka wystąpią trudności w oddychaniu, problemy z karmieniem lub inne niepokojące objawy, należy jak najszybciej powiadomić lekarza albo położną. 

Wenlafaksyna przenika do mleka kobiecego i istnieje ryzyko jej wpływu na dziecko. Lekarz powinien zdecydować, czy należy zakończyć karmienie piersią, czy przerwać terapię Faxigen XL. 

Faxigen XL 150 mg a prowadzenie pojazdów 

Do czasu poznania indywidualnego wpływu leku Faxigen XL 150 mg na organizm nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać urządzeń mechanicznych. Lek może wpływać na umiejętność oceny, procesy myślowe oraz zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. 

Faxigen XL 150 mg – skutki uboczne 

Stosując lek Faxigen XL 150 mg, należy wziąć pod uwagę, że podobnie jak każdy inny lek, może on powodować skutki uboczne o różnym nasileniu, chociaż nie każdy pacjent ich doświadczy.

Należy przerwać stosowanie leku Faxigen XL 150 mg i natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się na szpitalny oddział ratunkowy, jeśli wystąpią: 

• obrzęk twarzy, warg, języka, gardła, rąk lub stóp, pokrzywka, problemy z przełykaniem lub oddychaniem,
• ucisk w klatce piersiowej, świszczący oddech, problemy z przełykaniem lub oddychaniem,
• ciężka skórna wysypka, świąd lub pokrzywka,
• objawy zespołu serotoninowego (tj. niepokój ruchowy, omamy, utrata koordynacji, przyspieszona akcja serca, zwiększona temperatura ciała, szybkie zmiany ciśnienia tętniczego, wzmożenie odruchów, biegunka, śpiączka, nudności, wymioty) lub objawy przypominające złośliwy zespół neuroleptyczny (gorączka, przyspieszona akcja serca, wzmożona potliwość, bardzo nasilona sztywność mięśni, dezorientacja psychiczna, wzrost aktywności enzymów mięśniowych),
• objawy zakażenia (wysoka gorączka, dreszcze, drżenie, ból głowy, poty, objawy grypopodobne),
• ciężka wysypka mogąca prowadzić do powstawania ciężkich pęcherzy i złuszczania się skóry,
• niewyjaśniony ból, tkliwość uciskowa lub osłabienie mięśni,
• ból w klatce piersiowej, duszność, zawroty głowy, omdlenie, nieregularne bicie serca (tzw. kardiomiopatia stresowa).

Ponadto należy poinformować lekarza o wystąpieniu następujących objawów:

• kaszel, sapanie, duszność, wysoka temperatura ciała,
• smoliste stolce, krew w stolcu,
• świąd, żółty kolor skóry lub białkówek oczu, ciemny kolor moczu,
• zaburzenia pracy serca (np. przyspieszone lub nieregularne tętno, podwyższone ciśnienie tętnicze),
• niewyraźne widzenie, rozszerzenie źrenic,
• zawroty głowy, uczucie mrowienia, zaburzenia koordynacji ruchów (skurcze mięśniowe, sztywność), napady padaczkowe lub drgawki,
• nadmierna aktywność, euforia,
• objawy odstawienia leku,
• wydłużony czas krwawienia.

Faxigen XL 150 mg może powodować także inne skutki uboczne. Występują one z różną częstością. 

Bardzo częste skutki uboczne mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów stosujących Faxigen XL 150 mg. Należą do nich:

• senność,
• bezsenność,
• nasilona potliwość, także nocna,
• zawroty i bóle głowy,
• nudności, suchość w ustach, zaparcia.

Często (u nie więcej niż 1 na 10 osób) obserwowano następujące skutki uboczne leku Faxigen XL 150 mg:

• dzwonienie w uszach (szumy uszne),
• wymioty, biegunka,
• przyspieszone bicie serca, kołatanie serca,
• zwiększenie lub zmniejszenie masy ciała,
• duszność,
• splątanie, depersonalizacja, brak orgazmu, obniżenie libido, pobudzenie, nerwowość, nietypowe sny, pobudzenie psychoruchowe,
• łagodna wysypka skórna, świąd,
• zwiększone stężenie cholesterolu we krwi,
• zaburzenia widzenia, w tym niewyraźne widzenie, rozszerzenie źrenic i zaburzenia akomodacji oka,
• zwiększona częstość oddawania moczu, zatrzymanie moczu lub trudności w oddawaniu moczu,
• ziewanie,
• osłabienie, zmęczenie, dreszcze,
• zwiększenie ciśnienia tętniczego, nagłe zaczerwienienie skóry,
• pobudzenie psychoruchowe lub niemożność spokojnego siedzenia lub stania, mrowienie, zaburzenia smaku, zwiększenie napięcia mięśniowego,
• zaburzenia miesiączkowania, takie jak nasilone, częstsze lub nieregularne krwawienia; zaburzenia wytrysku lub orgazmu u mężczyzn; zaburzenia erekcji (impotencja),
• zmniejszenie łaknienia.

Podane przykłady nie wyczerpują listy możliwych działań niepożądanych. Aby zapoznać się z pełną listą rzadziej występujących skutków ubocznych, należy przeczytać ulotkę leku.

Jak przechowywać lek Faxigen XL 150 mg?

Po zakupie leku należy sprawdzić w ulotce, w jakich warunkach powinien być on przechowywany, ponieważ niewłaściwe przechowywanie może wpływać na skuteczność jego działania. 

Ile kosztuje lek Faxigen XL 150 mg? Cena, refundacja, dostępność w aptekach

Jeśli lek Faxigen XL 150 mg znajduje się na liście refundacyjnej, to jego cena będzie zależała od wskazanej tam ceny urzędowej i poziomu odpłatności oraz informacji, jakie lekarz umieści na recepcie. 

Jeśli w wykazie leków refundowanych nie ma leku Faxigen XL 150 mg, cena może różnić się w zależności od apteki.

Faxigen XL 150 mg jest lekiem przeciwdepresyjnym zawierającym wenlafaksynę. Stosuje się go u osób dorosłych w leczeniu depresji, zapobieganiu nawrotom epizodów dużej depresji oraz leczeniu zaburzenia lękowego uogólnionego, fobii społecznej i lęku napadowego. Kapsułki przyjmuje się raz na dobę, z posiłkiem, mniej więcej o tej samej porze. Dawkowanie jest ustalane indywidualnie przez lekarza w zależności od wskazania, odpowiedzi na terapię i tolerancji leku. Leczenia nie należy nagle przerywać ze względu na ryzyko wystąpienia objawów odstawienia. E-receptę na lek Faxigen XL można uzyskać podczas e-konsultacji na Receptomat.pl. 

Tekst nie ma charakteru porady lekarskiej ani promocji leku. Należy zapoznać się z ulotką bądź skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą przed jego użyciem.