Zegluxen

Zegluxen to lek przeciwcukrzycowy z liraglutydem w formie roztworu do wstrzykiwań. Dowiedz się więcej o tym leku, jego zastosowaniu, dawkowaniu i skutkach ubocznych z opisu poniżej i ulotki producenta. W razie pytań można umówić się na konsultację medyczną na Receptomat.pl, tam też można uzyskać e-receptę na lek Zegluxen.

Zegluxen – co to za lek?

Zegluxen jest lekiem zawierającym liraglutyd, stosowanym w leczeniu cukrzycy typu 2. Terapia ma na celu poprawę kontroli stężenia glukozy we krwi u pacjentów, u których sama dieta oraz aktywność fizyczna nie zapewniają odpowiednich efektów terapeutycznych. Cukrzyca typu 2 jest przewlekłą chorobą metaboliczną, w której organizm nie wykorzystuje prawidłowo insuliny lub produkuje jej niewystarczającą ilość. Prowadzi to do utrzymywania się podwyższonego stężenia glukozy we krwi, co w dłuższej perspektywie może zwiększać ryzyko rozwoju powikłań dotyczących między innymi serca, naczyń krwionośnych, nerek, oczu oraz układu nerwowego. Zegluxen pomaga zmniejszyć stężenie glukozy we krwi wtedy, gdy jest ono zbyt wysokie.

Na co stosuje się Zegluxen?

Lek Zegluxen jest wskazany do leczenia cukrzycy typu 2. Stosuje się go jako jedyny lek przeciwcukrzycowy u pacjentów, u których dieta i wysiłek fizyczny nie zapewniają odpowiedniej kontroli glikemii oraz którzy nie mogą stosować metforminy, lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi, gdy dotychczasowe leczenie nie pozwala uzyskać odpowiedniej kontroli stężenia glukozy we krwi. Lek może być stosowany razem z metforminą, pioglitazonem, pochodnymi sulfonylomocznika, inhibitorami kotransportera sodowo-glukozowego 2 (SGLT2) oraz insuliną, zgodnie z zaleceniami lekarza.

Jak działa Zegluxen?

Zegluxen zawiera liraglutyd – substancję działającą podobnie do naturalnego hormonu GLP-1, który jest uwalniany w organizmie po spożyciu posiłku. Lek zwiększa wydzielanie insuliny, gdy poziom glukozy we krwi jest zbyt wysoki, a jednocześnie ogranicza uwalnianie glukagonu, zmniejszając wytwarzanie glukozy przez wątrobę. Liraglutyd opóźnia również przesuwanie się pokarmu z żołądka do jelit, co pomaga kontrolować poposiłkowe wzrosty glikemii.

Dla kogo jest przeznaczony lek Zegluxen?

Zegluxen jest przeznaczony dla osób dorosłych oraz młodzieży i dzieci w wieku od 10 lat z cukrzycą typu 2.

Co wchodzi w skład leku Zegluxen?

Lek Zegluxen zawiera substancję czynną liraglutyd w ilości 6 mg na mililitr roztworu do wstrzykiwań.

Pozostałe składniki to: sodu cytrynian dwuwodny, glikol propylenowy, fenol oraz woda do wstrzykiwań. Dodatkowo lek może zawierać kwas solny i (lub) sodu wodorotlenek w celu dostosowania pH.

Zegluxen – zamienniki

Zamiennikami leku Zegluxen są Victoza i Diavic.

Zegluxen – dawkowanie

Lek Zegluxen należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Dawka jest ustalana indywidualnie i może być stopniowo zwiększana w zależności od uzyskanej kontroli stężenia glukozy we krwi. Leczenie rozpoczyna się od dawki 0,6 mg raz na dobę, którą należy stosować przez co najmniej jeden tydzień. Następnie lekarz zaleci zwiększenie dawki do 1,2 mg raz na dobę. Jeżeli po zastosowaniu dawki 1,2 mg nie uzyska się odpowiedniej kontroli glikemii, lekarz może zwiększyć dawkę do 1,8 mg raz na dobę. Nie należy samodzielnie zmieniać dawki leku ani przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem.

Zegluxen podaje się we wstrzyknięciu podskórnym. Leku nie wolno podawać dożylnie ani domięśniowo. Lek można podawać o dowolnej porze dnia, niezależnie od spożywanych posiłków. Po wybraniu dogodnej pory zaleca się wykonywanie wstrzyknięcia każdego dnia mniej więcej o tej samej godzinie.

W razie jakichkolwiek wątpliwości, jak stosować Zegluxen, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Jak stosować Zegluxen?

Zegluxen jest lekiem podawanym podskórnie przy użyciu napełnionego wstrzykiwacza. Zalecane miejsca wykonywania wstrzyknięcia to przednia powierzchnia uda, przednia część brzucha lub górna część ramienia. Każdego dnia należy zmieniać miejsce podania w obrębie wybranego obszaru ciała, aby zmniejszyć ryzyko powstawania zgrubień pod skórą. 

Przed wykonaniem pierwszego wstrzyknięcia należy zapoznać się z instrukcją obsługi oraz uzyskać instruktaż od lekarza lub pielęgniarki. Przy każdym podaniu należy stosować nową jednorazową igłę. Zmniejsza to ryzyko zakażenia, zablokowania igły, wycieku leku oraz nieprawidłowego dawkowania. Wstrzykiwacz nie zawiera igieł. Można stosować jednorazowe igły BD Ultra-Fine lub NovoFine o grubości 32 G i długości do 8 mm. 

Przed pierwszym użyciem nowego wstrzykiwacza należy sprawdzić przepływ zgodnie z instrukcją producenta. Po wybraniu odpowiedniej dawki lek należy wstrzyknąć pod skórę, a następnie bezpiecznie usunąć zużytą igłę. Nie należy udostępniać wstrzykiwacza ani igieł innym osobom.

Pominięcie zastosowania leku Zegluxen

Jeśli od planowanego czasu podania leku upłynęło mniej niż 12 godzin, pominiętą dawkę należy podać jak najszybciej. Gdy minęło ponad 12 godzin, należy zrezygnować z tej dawki i kontynuować leczenie zgodnie z dotychczasowym schematem, podając kolejną dawkę o zwykłej porze następnego dnia. Nie wolno stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętego wstrzyknięcia. 

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Zegluxen, przedawkowanie

W przypadku zastosowania większej niż zalecana dawki należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, ponieważ może być konieczne wdrożenie odpowiedniego leczenia. Po przedawkowaniu mogą wystąpić: nudności, wymioty, biegunka, hipoglikemia (małe stężenie glukozy we krwi).

Przerwanie stosowania leku Zegluxen

Nie należy samodzielnie przerywać leczenia lekiem Zegluxen bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem. Nagłe odstawienie leku może prowadzić do zwiększenia stężenia glukozy we krwi i pogorszenia kontroli cukrzycy.

Zegluxen – przeciwwskazania, środki ostrożności

Przeciwwskazania do stosowania leku Zegluxen – leku nie należy przyjmować w następujących przypadkach:

• uczulenie na liraglutyd lub inny składnik leku.

Środki ostrożności:

Przed rozpoczęciem stosowania leku Zegluxen należy omówić z lekarzem wszystkie choroby współistniejące oraz przyjmowane leki. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów, u których obecnie występuje lub w przeszłości występowała choroba trzustki. W przypadku pojawienia się silnego, utrzymującego się bólu brzucha należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, ponieważ może to świadczyć o ostrym zapaleniu trzustki.

Jeżeli planowany jest zabieg chirurgiczny wykonywany w znieczuleniu ogólnym, należy poinformować lekarza o stosowaniu leku Zegluxen. 

Leku nie należy stosować w leczeniu cukrzycy typu 1 ani cukrzycowej kwasicy ketonowej. Zegluxen nie jest insuliną i nie może być stosowany jako jej zamiennik.

Stosowanie leku nie jest zalecane u pacjentów:

• poddawanych dializoterapii,
• z ciężką chorobą wątroby,
• z ciężką niewydolnością serca,
• z ciężkimi zaburzeniami czynności żołądka lub jelit,
• z nieswoistym zapaleniem jelit.

Szczególną uwagę należy zwrócić również w przypadku chorób tarczycy, w tym guzków tarczycy lub jej powiększenia.

Na początku leczenia mogą wystąpić nudności, wymioty lub biegunka prowadzące do odwodnienia. W celu ograniczenia ryzyka utraty płynów należy dbać o odpowiednie nawodnienie organizmu.

Interakcja z innymi lekami

Leki mogą wchodzić ze sobą w interakcje, co może wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność ich stosowania. Należy poinformować lekarza o wszystkich obecnie i w przeszłości stosowanych lekach, oraz o preparatach, które pacjent planuje przyjmować w najbliższym czasie.

Aby poznać interakcje leku Zegluxen z innymi lekami, należy zapoznać się z ulotką. Warto też zrobić przegląd przyjmowanych leków i omówić potencjalne interakcje wspólnie z lekarzem lub farmaceutą.

Stosowanie leku Zegluxen w ciąży i w okresie karmienia piersią

W przypadku ciąży, jej podejrzenia lub planowania, a także karmienia piersią, przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Nie należy stosować leku Zegluxen w ciąży i podczas karmienia piersią.

Zegluxen a prowadzenie pojazdów 

Zbyt małe stężenie glukozy we krwi może osłabiać koncentrację. W razie wystąpienia objawów hipoglikemii nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. 

Zegluxen – skutki uboczne 

Stosując lek Zegluxen, należy wziąć pod uwagę, że podobnie jak każdy inny lek, może on powodować skutki uboczne o różnym nasileniu, chociaż nie każdy pacjent ich doświadczy.

Niektóre skutki uboczne leku Zegluxen mogą być poważne i wymagać szybkiej konsultacji medycznej. Jednym z nich jest hipoglikemia, czyli nadmierne obniżenie stężenia glukozy we krwi. Do jej objawów należą m.in. zimne poty, kołatanie serca, ból głowy, osłabienie, nasilony głód, drżenie, senność, niepokój oraz zaburzenia widzenia. Ryzyko wystąpienia hipoglikemii zwiększa się podczas jednoczesnego stosowania insuliny lub leków z grupy pochodnych sulfonylomocznika. Pacjent powinien znać zasady postępowania w przypadku pojawienia się takich dolegliwości. 

Do poważnych działań niepożądanych leku Zegluxen zalicza się również:

• ciężkie reakcje alergiczne, w tym anafilaksję, mogące powodować duszność, obrzęk twarzy lub gardła oraz przyspieszone bicie serca,
• podejrzenie niedrożności jelit, której objawami mogą być ból brzucha, wymioty i nasilone wzdęcia,
• zapalenie trzustki, zwykle przebiegające z silnym bólem brzucha promieniującym do pleców, a także z nudnościami i wymiotami.

Zegluxen może powodować także inne działania niepożądane, z różną częstością.

Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 osób) obserwuje się poniższe skutki uboczne leku Zegluxen:

• biegunka (zazwyczaj przemijająca),
• nudności (zazwyczaj przemijająca).

Częste działania niepożądane leku Zegluxen mogą dotyczyć nie więcej niż u 1 na 10 osób. Należą do nich:

• wymioty,
• zmęczenie,
• zaparcie,
• ból głowy,
• przeziębienie,
• zmniejszenie apetytu,
• zawroty głowy,
• niestrawność,
• zapalenie oskrzeli,
• ból zęba,
• przyspieszenie tętna,
• uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej,
• bolesny lub wzdęty brzuch,
• wzdęcia z oddawaniem wiatrów,
• refluks żołądkowo-przełykowy,
• zapalenie żołądka,
• reakcje w miejscu wstrzyknięcia (zasinienie, ból, podrażnienie, świąd lub wysypka),
• zwiększona aktywność enzymów trzustkowych.

Podane przykłady nie wyczerpują listy możliwych działań niepożądanych. Aby zapoznać się z pełną listą rzadziej występujących skutków ubocznych, należy przeczytać ulotkę leku.

Jak przechowywać lek Zegluxen?

Po zakupie leku należy sprawdzić w ulotce, w jakich warunkach powinien być on przechowywany, ponieważ niewłaściwe przechowywanie może wpływać na skuteczność jego działania. 

Przed pierwszym użyciem wstrzykiwacz należy przechowywać w lodówce, w temperaturze od 2°C do 8°C. Nie wolno go zamrażać. Podczas stosowania wstrzykiwacz można przechowywać przez maksymalnie jeden miesiąc w temperaturze poniżej 30°C lub w lodówce (2–8°C). Nadal nie wolno go zamrażać. Jeżeli wstrzykiwacz nie jest używany, należy przechowywać go z założoną nasadką w celu ochrony przed światłem.

Ile kosztuje lek Zegluxen? Cena, refundacja, dostępność w aptekach

Jeśli lek Zegluxen znajduje się na liście refundacyjnej, to jego cena będzie zależała od wskazanej tam ceny urzędowej i poziomu odpłatności oraz informacji, jakie lekarz umieści na recepcie. 

Jeśli w wykazie leków refundowanych nie ma leku Zegluxen, cena może różnić się w zależności od apteki.

Zegluxen jest lekiem przeciwcukrzycowym zawierającym liraglutyd, przeznaczonym do leczenia cukrzycy typu 2 u dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku od 10 lat. Może być stosowany samodzielnie lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi. Lek podaje się raz na dobę we wstrzyknięciu podskórnym zgodnie z zaleceniami lekarza. Podczas terapii należy przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania, techniki wykonywania wstrzyknięć oraz obserwować ewentualne działania niepożądane. Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku jednoczesnego stosowania insuliny lub pochodnych sulfonylomocznika, ponieważ zwiększa się ryzyko hipoglikemii. E-receptę na Zegluxen można uzyskać podczas e-konsultacji na Receptomat.pl.

Tekst nie ma charakteru porady lekarskiej ani promocji leku. Należy zapoznać się z ulotką bądź skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą przed jego użyciem.