Zanacodar

Zanacodar to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, którego substancją czynną jest telmisartan. Może być również stosowany w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia zaburzeń sercowo-naczyniowych (zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu). Więcej informacji o działaniu leku i jego stosowaniu znajduje się w opisie poniżej i w ulotce producenta. W przypadku pytań można umówić się na e-konsultację na Receptomat.pl, tam też można uzyskać e-receptę na Zanacodar.

Zanacodar – co to za lek?

Zanacodar to lek stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Zawiera substancję czynną telmisartan, która należy do grupy leków nazywanych antagonistami receptora angiotensyny II, znanych także jako sartany.

Na co stosuje się Zanacodar?

Zanacodar stosuje się w leczeniu nadciśnienia tętniczego samoistnego, czyli takiego, które nie jest spowodowane przez inną chorobę.

Ponadto lek bywa również stosowany w celu zmniejszenia ryzyka sercowo-naczyniowego u pacjentów z grupy ryzyka: 

• u których dopływ krwi do serca lub nóg jest ograniczony albo zablokowany, 
• którzy przebyli udar mózgu,
• którzy chorują na cukrzycę.

Jak działa Zanacodar?

Mechanizm działania Zanacodaru opiera się na blokowaniu receptora angiotensyny II typu 1 (AT1). Angiotensyna II powoduje, że naczynia krwionośne się kurczą, co prowadzi do podwyższenia ciśnienia krwi. Telmisartan temu zapobiega, dzięki czemu krew może swobodniej przepływać, a ciśnienie spada. Dzięki temu serce nie musi pracować tak ciężko, co zmniejsza ryzyko zawału, udaru i innych chorób sercowo-naczyniowych.

Dla kogo jest przeznaczony lek Zanacodar?

Lek Zanacodar jest przeznaczony dla osób dorosłych.

Co wchodzi w skład leku Zanacodar?

Lek Zanacodar zawiera telmisartan w dawce 40 lub 80 mg.

Substancje pomocnicze: powidon (K 25) (E1201), meglumina, wodorotlenek sodu (E524), mannitol (E 421), krospowidon (E1202), stearynian magnezu (E470b).

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w tabletce, co oznacza, że lek uznaje się za „wolny od sodu”.

Zanacodar – zamiennik

Zamienniki leku Zanacodar to: Actelsar, Micardis, Polsart, Pritor, Telmabax, Telmisartan Aurovitas, Telmisartan Bluefish, Telmisartan Egis, Telmisartan Genoptim, Telmisartan Viatris, Telmix, Telmizek, Tezeo, Tolura, Toptelmi.

Zanacodar – dawkowanie

Nadciśnienie tętnicze 

Zwykle stosowana dawka leku Zanacodar to jedna tabletka 40 mg raz na dobę. W niektórych przypadkach lekarz może zalecić mniejszą (20 mg) lub większą (80 mg) dawkę.

Lek Zanacodar może być stosowany w skojarzeniu z lekami moczopędnymi, np. hydrochlorotiazydem. 

Zmniejszenie ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych

Zwykle stosowana dawka leku Zanacodar to jedna tabletka 80 mg raz na dobę. Podczas leczenia należy często monitorować ciśnienie krwi.

W przypadku zaburzenia czynności wątroby zazwyczaj stosowana dawka nie powinna być większa niż 40 mg raz na dobę.

W razie jakichkolwiek wątpliwości jak stosować Zanacodar, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Pominięcie zastosowania leku Zanacodar

Należy przyjąć pominiętą dawkę leku, gdy pacjent sobie o niej przypomni. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Zanacodar, przedawkowanie

W przypadku przyjęcia większej niż zalecana dawki leku Zanacodar należy natychmiast zgłosić się po pomoc medyczną.

Przerwanie stosowania leku Zanacodar

Nie należy odstawiać leku bez konsultacji z lekarzem.

Zanacodar – przeciwwskazania, środki ostrożności

Przeciwwskazania do stosowania leku Zanacodar to:

• nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą,
• ciąża po 3. miesiącu,
• ciężkie zaburzenia wątroby,,
• cukrzyca lub zaburzenia czynności nerek leczone lekiem zawierającym aliskiren.

Środki ostrożności:

Należy skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania leku Zanacodar, jeśli u pacjenta występują lub kiedykolwiek miały miejsce:

• choroby nerek lub przeszczepienie nerki,
• zwężenie tętnicy nerkowej,
• choroba wątroby,
• zaburzenia serca,
• zwiększone stężenie aldosteronu,
• niskie ciśnienie tętnicze krwi,
• zwiększone stężenie potasu we krwi,
• cukrzyca.

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Zanacodar należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli pacjent przyjmuje inhibitor ACE (np. enalapryl, lizynopryl, ramipryl), aliskiren, digoksynę.

Należy powiadomić lekarza o przyjmowaniu leku Zanacodar w przypadku planowanego zabiegu operacyjnego lub znieczulenia. 

Zanacodar może być mniej skuteczny w obniżaniu ciśnienia tętniczego krwi u pacjentów rasy czarnej.

Interakcja z innymi lekami

Leki mogą oddziaływać na siebie nawzajem, co może wpływać na ich skuteczność lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Przed rozpoczęciem stosowania leku Zanacodar należy poinformować lekarza o wszystkich aktualnie przyjmowanych lekach, a także o tych stosowanych w przeszłości lub planowanych w najbliższym czasie.

Aby upewnić się, że stosowanie leku Zanacodar jest bezpieczne, należy dokładnie zapoznać się z informacjami zawartymi w ulotce. Warto też zrobić przegląd przyjmowanych leków i omówić potencjalne interakcje wspólnie z lekarzem lub farmaceutą.

Stosowanie leku Zanacodar w ciąży i w okresie karmienia piersią

Nie zaleca się stosowania leku Zanacodar we wczesnym okresie ciąży, a stosowanie go po 3. miesiącu jest przeciwwskazane. Należy niezwłocznie poinformować lekarza, jeśli pacjentka zajdzie w ciążę podczas leczenia.

Lek nie jest również zalecany w okresie karmienia piersią.

Zanacodar a prowadzenie pojazdów

Pacjent nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, jeśli po zażyciu leku zaobserwuje u siebie zawroty głowy lub zmęczenie.

Zanacodar – skutki uboczne

Jak każdy lek, Zanacodar może wywołać skutki uboczne, jednak nie wystąpią one u każdego pacjenta. 

U osób leczonych w celu zmniejszenia występowania zdarzeń sercowo-naczyniowych, często (tj. u 1-10 na 100 osób) występuje obniżone ciśnienie krwi. 

Niezbyt częste skutki uboczne leku Zanacodar (u 1-10 na 1000 pacjentów) to:

• zakażenia dróg moczowych, 
• zakażenia górnego odcinka dróg oddechowych (np. ból gardła, stan zapalny zatok, przeziębienie), 
• niedobór krwinek czerwonych (niedokrwistość), 
• podwyższone stężenie potasu, 
• trudności w zasypianiu, 
• depresja, 
• omdlenia, zawroty głowy, 
• spowolnienie czynności serca (bradykardia), 
• zawroty głowy przy wstawaniu, 
• duszność,
• kaszel, 
• bóle brzucha, 
• biegunka, 
• uczucie dyskomfortu w obrębie jamy brzusznej, 
• wzdęcia, 
• wymioty,
• świąd, 
• nadmierna potliwość, 
• wysypka polekowa, 
• ból pleców, 
• kurcze mięśni, bóle mięśniowe (mialgia), 
• upośledzenie czynności nerek łącznie z ostrą niewydolnością nerek, 
• bóle w obrębie klatki piersiowej, 
• uczucie osłabienia, 
• podwyższone stężenie kreatyniny we krwi.

Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpią objawy posocznicy („zatrucie krwi”, ciężkie zakażenie z reakcją zapalną całego organizmu) lub nagły obrzęk skóry i błon śluzowych.

Podane przykłady nie wyczerpują listy możliwych działań niepożądanych leku Zanacodar. Ulotka zawiera pełną listę rzadziej występujących skutków ubocznych.

Jak przechowywać lek Zanacodar?

Po zakupie leku należy sprawdzić w ulotce, w jakich warunkach powinien być on przechowywany, ponieważ niewłaściwe przechowywanie może wpływać na skuteczność jego działania.

Ile kosztuje lek Zanacodar? Cena, refundacja, dostępność w aptekach

Jeśli lek Zanacodar znajduje się na liście refundacyjnej, to jego cena będzie zależała od wskazanej tam ceny urzędowej i poziomu odpłatności oraz informacji, jakie lekarz umieści na recepcie.

Jeśli w wykazie leków refundowanych nie ma leku Zanacodar, cena może różnić się w zależności od apteki.

Zanacodar to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, który pomaga obniżyć ciśnienie krwi i chronić układ sercowo-naczyniowy. Zawiera telmisartan, który rozluźnia naczynia krwionośne, ułatwiając przepływ krwi i zmniejszając obciążenie serca. Lek Zanacodar dostępny jest wyłącznie na receptę. E-receptę na Zanacodar można uzyskać podczas e-konsultacji na Receptomat.pl.

Tekst nie ma charakteru porady lekarskiej ani promocji leku. Należy zapoznać się z ulotką bądź skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą przed jego użyciem.