Gopten 2,0

Gopten 2,0 to lek stosowany głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego, zaburzeniach pracy serca i niewydolności serca. Zawiera w swoim składzie trandolapryl, należący do inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE). Leki z tej grupy pomagają rozluźnić i rozszerzyć naczynia krwionośne, dzięki czemu serce może pompować krew łatwiej i z mniejszym wysiłkiem. Gopten skutecznie obniża ciśnienie krwi, poprawia krążenie i zmniejsza ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych, takich jak zawał czy udar. Stosowany jest także u pacjentów po zawale mięśnia sercowego w celu poprawy pracy serca. E-receptę na lek Gopten 2,0 można uzyskać podczas konsultacji medycznej na Receptomat.pl.

Gopten 2,0 – co to za lek?

Gopten 2,0 to lek zawierający jako substancję czynną trandolapryl należący do grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE-inhibitorów). Lek jest stosowany w łagodnym lub umiarkowanym nadciśnieniu tętniczym oraz w zaburzeniach czynności lewej komory po zawale mięśnia sercowego lub w objawowej niewydolności serca. Choroby sercowo-naczyniowe są przyczyną około 37% wszystkich zgonów w Polsce. Szacuje się, że na samo nadciśnienie tętnicze cierpi około 11 milionów pacjentów, czyli blisko 30% dorosłej populacji. Na zwiększającą się liczbę przypadków chorób sercowo-naczyniowych wpływają przede wszystkim czynniki takie jak przewlekły stres, niezdrowy styl życia oraz postępujące starzenie się społeczeństwa.

Na co stosuje się Gopten 2,0?

Wskazaniami do stosowania leku Gopten 2,0 jest:

• łagodne lub umiarkowanego nadciśnienie tętnicze,
• zaburzenia czynności lewej komory po zawale mięśnia sercowego,
• objawowa niewydolność serca.

Jak działa Gopten 2,0?

Substancją czynną leku jest trandolapryl – lek z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny, który obniża ciśnienie krwi poprzez rozluźnienie naczyń krwionośnych. Działa na układ renina-angiotensyna-aldosteron, blokując przekształcanie angiotensyny I w angiotensynę II, substancję odpowiedzialną za zwężanie naczyń i podwyższanie ciśnienia. Dzięki temu serce pracuje łatwiej, zmniejsza się jego obciążenie, poprawia funkcjonowanie komór i cofają się niekorzystne zmiany w sercu oraz naczyniach. Trandolapryl zmniejsza również ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych, takich jak zawał czy udar, a u osób z niewydolnością nerek spowalnia pogarszanie się ich funkcji. Lek stosuje się w nadciśnieniu tętniczym, po zawale serca oraz w przewlekłej niewydolności serca.

Dla kogo jest przeznaczony lek Gopten 2,0?

Lek znajduje zastosowanie u dorosłych pacjentów ze schorzeniami układu sercowo-naczyniowego. Leku nie badano pod kątem bezpieczeństwa i skuteczności u dzieci, dlatego jego stosowanie w tej grupie wiekowej nie jest zalecane.

Co wchodzi w skład leku Gopten 2,0?

Preparat zawiera jako substancję czynną trandolapryl w ilości 2 mg.

Pozostałe substancje pomocnicze to: 

• zawarte w rdzeniu kapsułki: skrobia kukurydziana, laktoza jednowodna, powidon, stearylofumaran sodu 
• zawarte w otoczce kapsułki: żelatyna, dwutlenek tytanu, erytrozyna, tlenek żelaza żółty, laurylosiarczan sodu. 

Gopten 2,0 – zamienniki

Na rynku nie ma dostępnych zamienników leku Gopten 2,0.

Gopten 2,0 – dawkowanie

Lek Gopten 2,0 należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty, a w przypadku wątpliwości należy niezwłocznie się z nimi skonsultować.

Lek przeznaczony jest do przyjmowania doustnego.

Dawkowanie u dorosłych w leczeniu nadciśnienia tętniczego 

Zwykle rozpoczyna się od dawki początkowej 0,5–2 mg raz na dobę, przy czym dawka 0,5 mg jest skuteczna tylko u niewielkiej liczby pacjentów. U pacjentów rasy czarnej dawka początkowa zazwyczaj wynosi 2 mg. Dawkę należy stopniowo podwajać co 1–4 tygodnie, uwzględniając reakcję pacjenta, aż do osiągnięcia maksymalnej dawki 4–8 mg na dobę. Dawka podtrzymująca zwykle wynosi 1–4 mg raz dziennie. Jeśli odpowiedź pacjenta na dawkę 4–8 mg na dobę jest niewystarczająca, lekarz może rozważyć jednoczesne stosowanie leków moczopędnych lub antagonistów wapnia.

Dawkowanie w leczeniu zaburzeń czynności lewej komory po zawale mięśnia sercowego Podawanie leku można rozpocząć już trzeciego dnia po zawale. Dawka wynosi zwykle 0,5–1 mg raz dziennie. Dawkę stopniowo zwiększa się do maksymalnie 4 mg raz dziennie, przy czym w przypadku wystąpienia objawowego niedociśnienia lekarz może czasowo wstrzymać zwiększanie dawki. Jeśli to konieczne, lekarz zaleci zmniejszenie dawek równocześnie stosowanych leków rozszerzających naczynia krwionośne (w tym azotanów) i leków moczopędnych. Dawkę leku Gopten 2,0 można zmniejszyć tylko wtedy, gdy opisane powyżej postępowanie okaże się nieskuteczne lub niemożliwe do zastosowania.

Dawkowanie w niewydolności serca
Leczenie należy rozpocząć od dawki 0,5–1 mg trandolaprylu raz na dobę. Leczenie należy prowadzić pod ścisłą kontrolą lekarza.

Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku

U osób starszych, które mają prawidłową funkcję nerek i wątroby, nie ma potrzeby zmniejszania dawki leku. Należy jednak zachować ostrożność u pacjentów w podeszłym wieku stosujących jednocześnie leki moczopędne, z zastoinową niewydolnością serca lub zaburzeniami czynności nerek bądź wątroby. Dawkę dobiera się indywidualnie, w zależności od wartości ciśnienia tętniczego.

Dawkowanie u pacjentów stosujących leki moczopędne
U pacjentów odwodnionych lub z niedoborem sodu, lekarz może na 2–3 dni przed rozpoczęciem stosowania Gopten 2,0 odstawić lek moczopędny, aby zmniejszyć ryzyko objawowego niedociśnienia, a w razie potrzeby wznowić jego podawanie później.

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
U pacjentów z klirensem kreatyniny w zakresie 30–70 ml/min stosuje się dawki takie same jak u dorosłych, w tym osób starszych. Jeśli klirens jest poniżej 30 ml/min, należy rozpocząć leczenie od dawki początkowej 0,5 mg raz dziennie, stopniowo ją zwiększając pod ścisłą kontrolą lekarza. Pacjenci z klirensem powyżej 30 ml/min nie wymagają zmiany dawki początkowej.

Dawkowanie u pacjentów dializowanych
U osób dializowanych należy dokładnie monitorować ciśnienie tętnicze i odpowiednio dostosować dawkę leku.

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby
Leczenie rozpoczyna się od dawki 0,5 mg raz dziennie i powinno być prowadzone pod ścisłą kontrolą lekarza.

Pominięcie zastosowania leku Gopten 2,0

Nie wolno przyjmować podwójnej dawki leku Gopten 2,0 w celu nadrobienia pominiętej tabletki.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Gopten 2,0, przedawkowanie

W przypadku przedawkowania leku mogą wystąpić takie objawy jak ciężkie niedociśnienie, wstrząs, osłupienie, zwolniona akcja serca, zaburzenia elektrolitowe i niewydolność nerek. Pacjent powinien być dokładnie monitorowany (najlepiej na oddziale intensywnej terapii). Zalecana jest regularna kontrola poziomu elektrolitów i kreatyniny w surowicy. Rodzaj leczenia zależy od nasilenia objawów. Jeśli lek został przyjęty niedawno, stosuje się metody mające na celu jego usunięcie, takie jak prowokacja wymiotów, płukanie żołądka, podanie środków absorbujących czy siarczanu sodu. W przypadku objawowego niedociśnienia pacjent powinien być ułożony w pozycji typowej dla wstrząsu. Należy jak najszybciej wdrożyć odpowiednie leczenie.

Gopten 2,0 – przeciwwskazania, środki ostrożności

Przeciwwskazania do stosowania leku Gopten 2,0 – leku nie należy przyjmować w następujących przypadkach:

• uczulenie na trandolapryl, którykolwiek z pozostałych składników leku lub na inny inhibitor konwertazy angiotensyny,
• obrzęk naczynioruchowy pojawiający się po zastosowaniu innego leku z tej samej grupy, który w przypadku zajęcia gardła lub krtani może utrudniać połykanie i oddychanie,
• dziedziczny lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy,
• ciąża po trzecim miesiącu, a także wczesny okres ciąży,
• cukrzyca lub zaburzenia czynności nerek leczone lekami obniżającymi ciśnienie zawierającymi aliskiren,
• przyjmowanie leków złożonych zawierających sakubitryl i walsartan, stosowanych w leczeniu przewlekłej niewydolności serca, ze względu na zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego (nagły obrzęk tkanki podskórnej w okolicach takich jak gardło)

Ostrzeżenia i środki ostrożności:

Przed rozpoczęciem stosowania leku Gopten 2,0 należy skonsultować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

Szczególna ostrożność jest zalecana w następujących przypadkach:

• przed leczeniem odczulającym na jady zwierzęce (w tym owadów) – może być konieczne czasowe odstawienie leku,
• podczas dializoterapii (hemodializy lub aferezy LDL),
• niewydolność wątroby lub nerek, zastoinowa niewydolność serca, zwężenie tętnicy nerkowej (jedno- lub obustronne), po przeszczepie nerki – ryzyko pogorszenia czynności nerek,
• zwiększone stężenie potasu w surowicy (hiperkaliemia),
• ryzyko niedociśnienia (hipowolemia, niedobór sodu wskutek leków moczopędnych, diety ubogosodowej, dializy, biegunki lub wymiotów) – lekarz może zalecić odstawienie moczopędnych i uzupełnienie płynów/sodu,
• choroba niedokrwienna serca lub zaburzenia naczyniowo-mózgowe – nadmierny spadek ciśnienia może spowodować zawał lub udar,
• kolagenozy (np. toczeń, twardzina układowa) – ryzyko agranulocytozy i hamowania szpiku kostnego – konieczna jest regularna kontrola białych krwinek i białka w moczu, zwłaszcza przy stosowaniu glikokortykosteroidów lub antymetabolitów,
• nadciśnienie naczyniowo-nerkowe,
• ryzyko hiperkaliemii – zalecana regularna kontrola poziomu potasu, zwłaszcza przy niewydolności nerek, cukrzycy, zaburzeniach lewej komory po zawale oraz stosowaniu niektórych leków moczopędnych lub na hipokaliemię,
• planowane zabiegi chirurgiczne lub znieczulenie lekami obniżającymi ciśnienie,
• stosowanie innych leków przeciwnadciśnieniowych (antagoniści receptora angiotensyny II, aliskiren) lub leków zwiększających ryzyko obrzęku naczynioruchowego (racekadotryl, leki immunosupresyjne po przeszczepach, leki przeciwnowotworowe, wildagliptyna).

Objawy wymagające natychmiastowej reakcji lekarza:

• obrzęk naczynioruchowy twarzy, kończyn, języka, głośni lub krtani – natychmiast przerwać lek i monitorować stan pacjenta. Obrzęk głośni może zagrażać życiu. Szczególna ostrożność u osób z dziedzicznym lub idiopatycznym obrzękiem,
• ból brzucha z nudnościami lub wymiotami (może świadczyć o obrzęku jelit).

Lekarz może zalecić regularne monitorowanie czynności nerek, ciśnienia tętniczego oraz poziomu elektrolitów, w tym potasu.

WAŻNE INFORMACJE

Nie należy stosować leku Gopten 2,0 u pacjentów ze zwężeniem tętnicy głównej lub zwężeniem drogi odpływu krwi z serca.

Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent przyjmuje leki moczopędne, zwłaszcza jeśli rozpoczął ich stosowanie niedawno, ponieważ połączenie z lekiem Gopten 2,0 może powodować znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego.

Jeśli pacjentka jest w ciąży, podejrzewa ciążę lub ją planuje powinna o tym poinformować lekarza. Nie zaleca się stosowania leku w pierwszym trymestrze ciąży, a po trzecim miesiącu ciąży lek jest przeciwwskazany, ponieważ może poważnie zaszkodzić dziecku. Nie zaleca się stosowania leku podczas karmienia piersią, zwłaszcza w przypadku noworodków i wcześniaków. W takim przypadku lekarz może dobrać inny, bezpieczniejszy lek.

Podczas stosowania leku Gopten 2,0 może wystąpić suchy, uporczywy kaszel, który ustępuje po zakończeniu terapii.

Interakcja z innymi lekami

Leki mogą wchodzić ze sobą w interakcje, co może wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność ich stosowania. Dlatego należy poinformować lekarza o wszystkich obecnie i w przeszłości stosowanych lekach, oraz o preparatach, które pacjent planuje przyjmować w najbliższym czasie.

Aby poznać interakcje leku Gopten 2,0 z innymi lekami, należy zapoznać się z ulotką. Warto też zrobić przegląd przyjmowanych leków i omówić potencjalne interakcje wspólnie z lekarzem lub farmaceutą.

Stosowanie Gopten 2,0 w ciąży i w okresie karmienia piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży, karmi piersią, podejrzewa ciążę lub planuje jej rozpoczęcie, powinna skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą przed przyjęciem leku Gopten 2,0. Lekarz może zalecić odstawienie leku przed planowaną ciążą lub natychmiast po jej potwierdzeniu, a następnie dobrać inny, bezpieczniejszy preparat. Stosowanie leku nie jest zalecane w pierwszym trymestrze ciąży, a po trzecim miesiącu ciąży jest całkowicie przeciwwskazane, ponieważ może on poważnie zaszkodzić rozwijającemu się dziecku. 

Pacjentka powinna również poinformować lekarza, jeśli karmi piersią lub zamierza to robić. Nie zaleca się przyjmowania leku Gopten 2,0 w okresie karmienia piersią, szczególnie w przypadku noworodków i wcześniaków. W takiej sytuacji lekarz może przepisać inny lek, bezpieczny dla dziecka.

Gopten 2,0 a prowadzenie pojazdów

U niektórych pacjentów lek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, szczególnie na początku leczenia, po zmianie dotychczasowego preparatu lub po spożyciu alkoholu. Nie zaleca się prowadzenia pojazdów ani obsługi urządzeń mechanicznych przez kilka godzin po przyjęciu pierwszej dawki lub po zwiększeniu dawki leku.

Gopten 2,0 – skutki uboczne 

Podczas stosowania leku Gopten 2,0 należy liczyć się z możliwością wystąpienia działań niepożądanych o różnym nasileniu oraz z pewnymi niedogodnościami związanymi z jego przyjmowaniem. Jak każdy lek, Gopten 2,0 może wywoływać skutki uboczne, jednak nie u każdego pacjenta się one pojawią.

Możliwe częste działania niepożądane Gopten 2,0 (mogą wystąpić u 1 do 10 na 100 pacjentów): 

• ból głowy, 
• zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego,
• niedociśnienie tętnicze,
• kaszel,
• osłabienie.

Podane przykłady nie wyczerpują listy możliwych działań niepożądanych. Aby zapoznać się z pełną listą rzadziej występujących skutków ubocznych, należy przeczytać ulotkę leku.

Jak przechowywać lek Gopten 2,0?

Po zakupie leku należy sprawdzić w ulotce, w jakich warunkach powinien być on przechowywany, ponieważ niewłaściwe przechowywanie może wpływać na skuteczność jego działania.

Ile kosztuje lek Gopten 2,0? Cena, refundacja, dostępność w aptekach

Jeśli lek Gopten 2,0 znajduje się na liście refundacyjnej, to jego cena będzie zależała od wskazanej tam ceny urzędowej i poziomu odpłatności oraz informacji, jakie lekarz umieści na recepcie. 

Jeśli leku Gopten 2,0 nie ma w wykazie leków refundowanych, to jego cena może różnić się w zależności od apteki.

PODSUMOWANIE

Gopten 2,0 mg to lek zawierający trandolapryl, należący do grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE). Stosuje się w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca i zaburzeniach rytmu serca. Mechanizm działania polega na blokowaniu enzymu ACE, co zmniejsza produkcję angiotensyny II i prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych, obniżając ciśnienie krwi. Zwykle przyjmuje się jedną tabletkę dziennie, ale ostateczne dawkowanie dostosowuje specjalista w zależności od reakcji organizmu. Lek dostępny jest wyłącznie na receptę, którą można uzyskać m.in. podczas konsultacji online na Receptomat.pl. 

Tekst nie ma charakteru porady lekarskiej ani promocji leku. Należy zapoznać się z ulotką bądź skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą przed jego użyciem.