Delmuno 5

Delmuno 5 to lek na nadciśnienie, który łączy w sobie działanie dwóch różnych substancji, aby skuteczniej kontrolować ciśnienie krwi u pacjentów, u których jest to wskazane. Wysokie ciśnienie tętnicze to problem, który dotyka wielu osób i często nie daje wyraźnych objawów, a jednocześnie stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia. W przypadku pytań na temat stosowania, skuteczności i bezpieczeństwa leków na nadciśnienie można umówić się na e-konsultację medyczną na Receptomat.pl. Tam też można uzyskać e-receptę na Delmuno 5.

Delmuno 5 – co to za lek?

Delmuno 5 to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Zawiera dwie substancje czynne – ramipryl i felodypinę, które działają razem, aby obniżyć ciśnienie krwi. Lek jest przepisywany dorosłym pacjentom, którzy wymagają połączenia tych dwóch składników w leczeniu nadciśnienia. 

Nadciśnienie tętnicze to przewlekła choroba, w której ciśnienie krwi w tętnicach jest stale podwyższone. Nieleczone, może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak zawał serca, udar mózgu czy niewydolność nerek. Delmuno 5 to lek, który pomaga kontrolować ciśnienie, zmniejszając ryzyko tych powikłań.

Na co stosuje się Delmuno 5?

Lek Delmuno 5 stosuje się w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego, czyli tzw. nadciśnienia samoistnego. Jego celem jest długotrwałe obniżenie ciśnienia krwi i zmniejszenie ryzyka powikłań nadciśnienia, takich jak choroby serca, udar mózgu czy uszkodzenie nerek. 

Preparat ten jest przeznaczony dla pacjentów, u których ciśnienie tętnicze jest już skutecznie kontrolowane za pomocą dwóch substancji czynnych ramiprylu i felodypiny, przyjmowanych wcześniej w takich samych dawkach, ale w oddzielnych tabletkach. Wspólne działanie tych substancji pozwala skuteczniej kontrolować ciśnienie niż stosowanie jednego leku.

Jak działa Delmuno 5?

Delmuno 5 działa poprzez połączenie dwóch różnych mechanizmów obniżających ciśnienie tętnicze krwi. Zawiera ramipryl i felodypinę, które uzupełniają się w swoim działaniu na układ krążenia.

• Ramipryl należy do inhibitorów enzymu konwertującego angiotensynę. Hamując ten enzym, zmniejsza wytwarzanie angiotensyny II, substancji odpowiedzialnej za zwężanie naczyń krwionośnych i zatrzymywanie sodu oraz wody w organizmie. W efekcie naczynia krwionośne rozszerzają się, opór naczyniowy maleje, a ciśnienie tętnicze ulega obniżeniu. Dodatkowo ramipryl zmniejsza obciążenie serca i wykazuje działanie ochronne na serce oraz nerki.
• Felodypina jest antagonistą wapnia z grupy pochodnych dihydropirydyny. Działa głównie na mięśnie gładkie naczyń krwionośnych, hamując napływ jonów wapnia do komórek. Powoduje to rozkurcz naczyń, zwłaszcza tętnic, co poprawia przepływ krwi i prowadzi do obniżenia ciśnienia. 

Połączenie tych dwóch substancji pozwala skuteczniej i stabilniej kontrolować ciśnienie krwi niż stosowanie jednego leku.

Dla kogo jest przeznaczony lek Delmuno 5?

Lek jest przeznaczony do stosowania wyłącznie u osób dorosłych. Nie należy go podawać dzieciom.

Co wchodzi w skład leku Delmuno 5?

Delmuno 5 zawiera dwie substancje czynne: 5 mg ramiprylu i 5 mg felodypiny.

Pozostałe składniki: tlenek żelaza żółty (E 172), tlenek żelaza czerwonobrunatny (E 172), hydroksypropyloceluloza, hypromeloza (różne rodzaje), laktoza bezwodna, skrobia kukurydziana żelowana, celuloza mikrokrystaliczna, parafina syntetyczna, makrogol 6000, hydroksystearynian makrogologlicerolu, galusan propylu, krzemian glinowo-sodowy, stearylofumaran sodu, dwutlenek tytanu (E 171).

Lek zawiera laktozę. Pacjenci z nietolerancją niektórych cukrów powinni skonsultować się z lekarzem przed jego przyjęciem. 

Lek zawiera olej rycynowy (hydroksystearynian makrogologlicerolu), więc może powodować niestrawność i biegunkę.

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w każdej tabletce, co znaczy, że lek uznaje się za „wolny od sodu”.

Delmuno 5 – zamienniki

Nie ma zamiennika dla leku Delmuno 5.

Delmuno 5 – dawkowanie

Tabletki można przyjmować na czczo lub po lekkim posiłku. Należy je połykać w całości, popijając około połową szklanki wody lub innego napoju. Nie wolno tabletek rozgryzać, kruszyć ani dzielić. Podczas przyjmowania leku nie należy pić soku grejpfrutowego ani alkoholu.

Zwykle zaleca się stosowanie jednej tabletki raz na dobę. Leczenie może zostać rozpoczęte od preparatu Delmuno 2,5, a następnie lekarz może zwiększyć dawkę, zmieniając lek na Delmuno 5. Maksymalna dawka dobowa wynosi dwie tabletki Delmuno 2,5 albo jedną tabletkę Delmuno 5 przyjmowaną raz dziennie.

Dawka może zostać dobrana indywidualnie przez lekarza w przypadku:

• łagodnych lub umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby (w zależności od pracy wątroby),
• łagodnych lub umiarkowanych zaburzeń czynności nerek, 
• stosowania leków moczopędnych (z uwzględnieniem aktualnie przyjmowanych preparatów).

Pominięcie zastosowania leku Delmuno 5

W przypadku pominięcia dawki, należy przyjąć kolejną o zwykłej porze. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia tej pominiętej.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Delmuno 5, przedawkowanie

Przyjęcie zbyt dużej dawki leku może spowodować nadmierne obniżenie ciśnienia, co objawia się zawrotami głowy lub uczuciem oszołomienia. W takiej sytuacji należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do najbliższego szpitalnego oddziału ratunkowego, zabierając ze sobą opakowanie leku.

Przerwanie stosowania leku Delmuno 5

Nie należy przerywać leczenia na własną rękę, nawet jeśli samopoczucie się poprawi. Nadciśnienie to choroba przewlekła, wymagająca stałej kontroli. O zakończeniu terapii zawsze decyduje lekarz.

Delmuno 5 – przeciwwskazania, środki ostrożności

Przeciwwskazania do stosowania leku Delmuno 5:

• uczulenie na ramipryl, felodypinę, inne leki z tych samych grup (inhibitory ACE, pochodne dihydropirydyny) lub którykolwiek z pozostałych składników leku,
• ciężka reakcja alergiczna (obrzęk naczynioruchowy) w przeszłości,
• przyjmowanie leku zawierającego sakubitryl i walsartan (na niewydolność serca),
• niestabilna dławica piersiowa, nieleczona niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, stan po zawale serca lub udarze mózgu,
• istotne zwężenie zastawek serca lub drogi odpływu krwi z serca,
• blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia,
• ciężkie zaburzenia czynności nerek lub wątroby,
• dializy,
• istotne zwężenie tętnic nerkowych,
• ciąża, planowanie ciąży, okres karmienia piersią,
• cukrzyca lub zaburzenia czynności nerek, leczone lekiem z aliskirenem,
• zaburzenia nerek związane z cukrzycą leczone lekami z grupy sartanów (np. walsartan, telmisartan).

Należy unikać jednoczesnego stosowania leku Delmuno oraz pozaustrojowych procedur leczniczych takich jak: dializa lub hemofiltracja z zastosowaniem niektórych błon wysokoprzepływowych (np. z poliakrylonitrylu) oraz afereza lipoprotein o małej gęstości (cholesterol frakcji LDL) z użyciem siarczanu dekstranu.

Należy poinformować lekarza o wszelkich problemach zdrowotnych, w szczególności o:

• przyjmowaniu leków, które mogą zwiększać ryzyko obrzęku naczynioruchowego (np. racekadotryl, leki stosowane po przeszczepach jak ewerolimus, wildagliptyna); w razie wystąpienia „obrzęku naczynioruchowego” należy natychmiast odstawić lek (ryzyko wystąpienia obrzęku naczynioruchowego może się zwiększać również w przypadku jednoczesnego stosowania z innymi lekami mogącymi powodować obrzęk naczynioruchowy);
• współistniejącej niewydolności serca, nadciśnieniu naczyniowonerkowym;
• zaburzeniach czynności nerek lub stanie po przeszczepieniu nerki (zaleca się monitorowanie czynności nerek);
• zaburzeniach nerek lub cukrzycy;
• przyjmowaniu leków zwiększających stężenie potasu (leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu, w tym substytuty soli kuchennej lub inne leki, które mogą zwiększyć stężenie potasu);
• zwężeniu głównego naczynia krwionośnego wychodzącego z serca (zwężenie zastawkowe aorty), zwężeniu zastawki dwudzielnej lub chorobie mięśnia sercowego (kardiomiopatia przerostowa);
• niewydolności serca (z niewydolnością nerek lub bez) oraz leczeniu dużymi dawkami diuretyków pętlowych, a także hiponatremii (małe stężenie sodu) lub ograniczonej wydolności nerek;
• toczniu rumieniowatym układowym lub twardzinie;
• zaburzeniach czynności wątroby;
• istotnym hemodynamicznie zwężeniu tętnic wieńcowych (naczynia serca) lub naczyń krwionośnych zaopatrujących mózg (pacjent wymaga ścisłego monitorowania, najlepiej w warunkach szpitalnych);
• silnej aktywacji układu renina-angiotensyna;
• planowanym znieczuleniu ogólnym lub zabiegu chirurgicznym;
• przyjmowaniu leków, które wpływają na zmniejszenie liczby krwinek;
• otrzymywaniu terapii zmniejszającej alergię na jad pszczół lub os (odczulanie);
• leczeniu pozaustrojowym, jak np. afereza lipoprotein o małej gęstości (cholesterol frakcji LDL);
• rozroście dziąseł;
• przyjmowaniu któregokolwiek z poniższych leków, stosowanych w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego: antagonista receptora AT1 dla angiotensyny II (AIIRA), określanego również jako sartan, np. walsartan, telmisartan, irbesartan, zwłaszcza jeśli pacjent ma zaburzenia czynności nerek związane z cukrzycą, aliskiren;
• przyjmowaniu leków, które mogą zmniejszać stężenie sodu w organizmie lub objawach, które mogą o tym świadczyć.

Jeśli pacjent jest rasy czarnej, lek może mieć słabsze działanie obniżające ciśnienie tętnicze oraz więcej działań niepożądanych.

Lekarz prowadzący może zalecić regularną kontrolę czynności nerek, ciśnienia tętniczego i stężenia elektrolitów (np. potasu) we krwi.

Alkohol może nasilić działanie leku, a zwiększenie ilości soli w diecie może je osłabić.

Interakcja z innymi lekami

Leki mogą wzajemnie na siebie wpływać, co może zmieniać ich działanie lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Dlatego bardzo ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych obecnie i ostatnio lekach, również tych bez recepty i ziołowych. 

Przed rozpoczęciem terapii lekiem Delmuno 5 należy dokładnie zapoznać się z ulotką, aby sprawdzić, czy nie wchodzi on w interakcje z innymi stosowanymi preparatami.

Stosowanie Delmuno 5 w ciąży i w okresie karmienia piersią

Stosowanie leku Delmuno 5 jest bezwzględnie przeciwwskazane w ciąży oraz w okresie karmienia piersią. Lek może być szkodliwy dla dziecka. Kobiety planujące ciążę również nie powinny go stosować. 

Jeśli pacjentka podejrzewa, że zaszła w ciążę podczas leczenia, powinna niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Delmuno 5 a prowadzenie pojazdów

Lek może powodować zawroty głowy lub uczucie oszołomienia, zwłaszcza na początku leczenia. Jeśli takie objawy wystąpią, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Delmuno 5 – skutki uboczne

Jak każdy lek, Delmuno 5 może powodować działania niepożądane.

Należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpią objawy ciężkiej reakcji alergicznej (obrzęk twarzy, warg lub gardła utrudniający połykanie lub oddychanie, swędzenie i wysypka; ciężkie reakcje skórne, w tym wysypka, owrzodzenie błony śluzowej jamy ustnej, nasilenie wcześniej istniejącej choroby skóry, zaczerwienienie, powstawanie pęcherzy lub odwarstwienie skóry).

Należy jak najszybciej skontaktować się lekarzem, jeśli u pacjenta wystąpią:

• przyspieszenie czynności serca, nierówne lub zbyt mocne bicie serca (kołatanie serca), ból w klatce piersiowej, ucisk w klatce piersiowej lub cięższe zaburzenia, w tym zawał serca i udar mózgu;
• duszność lub kaszel (możliwe objawy zaburzeń dotyczących płuc);
• łatwiejsze powstawanie siniaków, krwawienie trwające dłużej niż zwykle, jakiekolwiek objawy krwawienia (np. krwawienie z dziąseł), purpurowe plamy, plamienia na skórze lub częstsze niż zwykle zakażenia, ból gardła i gorączka, uczucie zmęczenia, omdlenie, zawroty głowy lub bladość skóry (możliwe objawy chorób krwi lub szpiku kostnego);
• ostry ból brzucha, który może promieniować do pleców (możliwy objaw zapalenia trzustki);
• gorączka, dreszcze, zmęczenie, utrata apetytu, ból żołądka, nudności, zażółcenie skóry lub oczu (możliwe objawy zaburzeń czynności wątroby, takich jak zapalenie lub uszkodzenie wątroby);

Bardzo częsty skutek uboczny leku Delmuno 5 (mogący wystąpić u co najmniej 1 na 10 pacjentów) to obrzęk obwodowy.

Często (u mniej niż 1 na 10 pacjentów) mogą wystąpić:

• obrzęk rąk i nóg,
• ból głowy, uczucie zmęczenia,
• zawroty głowy, omdlenia, niskie ciśnienie (zwłaszcza przy zmianie pozycji na stojącą),
• nagłe zaczerwienienie twarzy,
• suchy, uporczywy kaszel, zapalenie zatok, duszność,
• bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty, niestrawność,
• wysypka skórna,
• ból w klatce piersiowej,
• kurcze lub bóle mięśni,
• zwiększenie stężenia potasu we krwi.

O pozostałych, rzadziej występujących działaniach niepożądanych leku Delmuno 5 można dowiedzieć się z ulotki dołączonej do opakowania. 

Jak przechowywać lek Delmuno 5?

Po zakupie leku należy sprawdzić w ulotce, w jakich warunkach powinien być on przechowywany, ponieważ niewłaściwe przechowywanie może wpływać na skuteczność jego działania. 

Lek Delmuno 5 należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Ile kosztuje lek Delmuno 5? Cena, refundacja, dostępność w aptekach

Jeśli lek Delmuno 5 znajduje się na liście refundacyjnej, to jego cena będzie zależała od wskazanej tam ceny urzędowej i poziomu odpłatności oraz informacji, jakie lekarz umieści na recepcie. 

Jeśli leku Delmuno 5 nie ma w wykazie leków refundowanych, to jego cena może różnić się w zależności od apteki.

Delmuno 5 jest lekiem stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów. Zawiera dwie substancje czynne, ramipryl i felodypinę, które działają uzupełniająco, skutecznie obniżając ciśnienie krwi poprzez rozszerzenie naczyń krwionośnych. Preparat przeznaczony jest dla osób, które wcześniej przyjmowały te same dawki obu leków w oddzielnych tabletkach. Lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza, nawet jeśli objawy nadciśnienia nie są odczuwalne. Lek jest dostępny wyłącznie na receptę, a jego stosowanie powinno odbywać się pod kontrolą lekarza. W ramach konsultacji medycznej na Receptomat.pl można uzyskać e-receptę na Delmuno 5.

Tekst nie ma charakteru porady lekarskiej ani promocji leku. Należy zapoznać się z ulotką bądź skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą przed jego użyciem.