Actelsar HCT

Actelsar HCT to lek przeciwnadciśnieniowy dla dorosłych pacjentów, u których monoterapia nie wystarcza. Łączy działanie telmisartanu, który rozszerza naczynia krwionośne, oraz hydrochlorotiazydu, który zwiększa wydalanie wody i soli, skutecznie obniżając ciśnienie i zmniejszając ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych. W przypadku pytań na temat stosowania, skuteczności i bezpieczeństwa leków można umówić się na e-konsultację medyczną na Receptomat.pl. Tam też można uzyskać e-receptę na Actelsar HCT.

Actelsar HCT – co to za lek?

Actelsar HCT to lek złożony, który pomaga kontrolować wysokie ciśnienie tętnicze krwi. Łączy działanie telmisartanu i hydrochlorotiazydu. Telmisartan rozszerza naczynia krwionośne, obniżając ciśnienie, natomiast hydrochlorotiazyd działa moczopędnie, ułatwiając usuwanie nadmiaru wody i soli z organizmu, co dodatkowo wspomaga regulację ciśnienia. 

Nieleczone nadciśnienie może prowadzić do uszkodzenia naczyń krwionośnych w ważnych narządach, a w konsekwencji do poważnych powikłań, takich jak zawał serca, niewydolność nerek czy udar mózgu. Często choroba przebiega bezobjawowo, dlatego tak ważne jest regularne mierzenie ciśnienia i stosowanie leków, które pomagają utrzymać je w prawidłowym zakresie.

Na co stosuje się Actelsar HCT?

Actelsar HCT stosuje się w leczeniu nadciśnienia tętniczego u dorosłych, szczególnie w przypadkach, gdy pojedyncze leki nie wystarczają do skutecznej kontroli ciśnienia krwi. Lek pomaga obniżyć ciśnienie tętnicze, zmniejszając ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych, takich jak udar, zawał serca czy niewydolność serca. 

Dzięki połączeniu telmisartanu i hydrochlorotiazydu działa zarówno na rozszerzenie naczyń krwionośnych, jak i na usuwanie nadmiaru wody i soli z organizmu, co wspiera utrzymanie prawidłowego ciśnienia.

Jak działa Actelsar HCT?

Mechanizm działania leku wynika z połączenia dwóch substancji czynnych:

• Telmisartan blokuje działanie angiotensyny II (substancji powodującej zwężanie naczyń), dzięki czemu naczynia krwionośne się rozszerzają, a ciśnienie spada.
• Hydrochlorotiazyd jest lekiem moczopędnym, który zwiększa wydalanie moczu, co również przyczynia się do obniżenia ciśnienia tętniczego.

Dla kogo jest przeznaczony lek Actelsar HCT?

Lek jest przeznaczony dla osób dorosłych. Nie zaleca się stosowania go u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Co wchodzi w skład leku Actelsar HCT?

Każda tabletka zawiera dwie substancje czynne: telmisartan i hydrochlorotiazyd, w dawce 40 mg + 12,5 mg, 80 mg + 12,5 mg lub 80 mg + 25 mg.

Substancje pomocnicze: stearynian magnezu, wodorotlenek potasu, meglumina, powidon, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), celuloza mikrokrystaliczna, mannitol. 

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co oznacza, że uznaje się go za „wolny od sodu”.

Actelsar HCT – zamienniki

Zamienniki Actelsar HCT to: MicardisPlus, Polsart Plus, PritorPlus, Telmisartan HCT Egis, Telmisartan + HCT Genoptim, Telmix Plus, Telmizek HCT, Tezeo HCT, Tolucombi, Toptelmi HCT, Zanacodar Combi.

Actelsar HCT – dawkowanie

Lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza.

Zalecana dawka to jedna tabletka na dobę, podczas posiłku lub bez. Tabletkę należy połykać w całości, popijając płynem. Należy starać się przyjmować lek o tej samej porze każdego dnia.

Wybór dawki zależy m.in. od tego, w jakiej dawce był wcześniej przyjmowany sam telmisartan. Np. jeśli pacjent był leczony telmisartanem w dawce 40 mg i ciśnienie nie było wystarczająco kontrolowane, powinien stosować Actelsar HCT 40 mg + 12,5 mg.

Actelsar HCT 80 mg + 25 mg jest stosowany wówczas, gdy dawka 80 mg + 12,5 mg nie kontroluje wystarczająco ciśnienia lub gdy pacjent był wcześniej stabilizowany na tej wyższej dawce.

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby dawka nie powinna przekraczać 40 mg na dobę.

Pominięcie zastosowania leku Actelsar HCT

W przypadku pominięcia dawki, należy ją przyjąć niezwłocznie tego samego dnia. Jeśli pacjent zapomni o leku przez cały dzień, należy przyjąć zwykłą dawkę następnego dnia. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Actelsar HCT, przedawkowanie

Do najistotniejszych objawów przedawkowania telmisartanu należą niedociśnienie tętnicze i tachykardia. Zgłaszano również występowanie bradykardii, zawrotów głowy, wymiotów, zwiększenia stężenia kreatyniny w surowicy oraz ostrej niewydolności nerek. Przedawkowanie hydrochlorotiazydu może prowadzić do zaburzeń elektrolitowych, takich jak hipokaliemia i hipochloremia, a także do hipowolemii będącej następstwem nadmiernej utraty płynów w wyniku nasilonej diurezy. Najczęściej obserwowanymi objawami klinicznymi są nudności i senność. Hipokaliemia może sprzyjać występowaniu skurczów mięśni i zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza u pacjentów jednocześnie przyjmujących glikozydy naparstnicy lub niektóre leki przeciwarytmiczne.

W takiej sytuacji należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Leczenie zależy od czasu, jaki upłynął od przyjęcia leku, oraz nasilenia objawów klinicznych. 

Przerwanie stosowania leku Actelsar HCT

Ważne jest, aby przyjmować lek codziennie, dopóki lekarz nie zaleci inaczej. Nie należy samodzielnie przerywać leczenia.

Actelsar HCT – przeciwwskazania, środki ostrożności

Przeciwwskazania do stosowania leku Actelsar HCT:

• uczulenie na telmisartan, hydrochlorotiazyd, pochodne sulfonamidów lub którykolwiek składnik leku,
• ciąża powyżej 3. miesiąca (należy również unikać stosowania we wczesnym okresie ciąży),
• ciężka niewydolność wątroby, zastój żółci, zwężenie dróg żółciowych,
• ciężka niewydolność nerek lub bezmocz,
• niskie stężenie potasu i/lub sodu lub wysokie stężenie wapnia we krwi, które nie poddają się leczeniu,
• cukrzyca lub zaburzenia czynności nerek leczone lekiem z aliskirenem.

Środki ostrożności: 

Przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem, jeśli u pacjenta występują:

• zaburzenia czynności wątroby (lek nie powinien być stosowany u pacjentów z zastojem żółci, niedrożnością dróg żółciowych lub ciężką niewydolnością wątroby),
• nadciśnienie naczyniowo-nerkowe,
• zaburzenia czynności nerek i stan po przeszczepieniu nerki (leku nie wolno stosować u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek),
• zmniejszenie objętości krwi krążącej,
• pierwotny hiperaldosteronizm,
• zwężenie zastawki aortalnej i dwudzielnej, przerostowa kardiomiopatia zawężająca,
• cukrzyca.

Podczas stosowania leku mogą wystąpić: 

• hipokaliemia – zwiększone ryzyko dotyczy pacjentów: z marskością wątroby, u których dochodzi do nasilonej diurezy, z niedostateczną podażą elektrolitów lub leczonych równocześnie kortykosteroidami lub adrenokortykotropiną;
• hiperkaliemia – do czynników zwiększających ryzyko należą niewydolność nerek, niewydolność serca i cukrzyca. Stosowanie diuretyków oszczędzających potas, preparatów potasu lub soli kuchennej zawierającej potas powinno odbywać się z zachowaniem szczególnej ostrożności;
• hiponatremia i alkaloza hipochloremiczna – niedobór chlorków ma zwykle łagodny charakter i zazwyczaj nie wymaga interwencji terapeutycznej;
• hiperkalcemia – tiazydy mogą ograniczać wydalanie wapnia z moczem, co prowadzi do niewielkiego i przemijającego zwiększenia jego stężenia w surowicy, przy braku innych zaburzeń metabolizmu wapnia. Znaczne zwiększenie stężenia wapnia może świadczyć o nierozpoznanej nadczynności przytarczyc. Przed wykonaniem badań oceniających czynność przytarczyc leczenie tiazydami należy przerwać;
• hipomagnezemia – tiazydy zwiększają wydalanie magnezu z moczem.

Lek może powodować zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej. Należy okresowo badać stężenie elektrolitów w osoczu.

Nie należy stosować leku z innymi lekami blokującymi układ renina-angiotensyna-aldosteron.

Podobnie jak inne leki z grupy antagonistów receptora angiotensyny II, telmisartan jest mniej skuteczny w leczeniu nadciśnienia tętniczego u pacjentów rasy czarnej, co najprawdopodobniej wiąże się z częstszym występowaniem niskiej aktywności reninowej w tej populacji chorych.

Jak w przypadku pozostałych leków hipotensyjnych, zbyt intensywne obniżenie ciśnienia tętniczego u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub kardiopatią niedokrwienną może prowadzić do poważnych powikłań sercowo-naczyniowych, takich jak zawał mięśnia sercowego lub udar mózgu.

Reakcje nadwrażliwości na hydrochlorotiazyd mogą występować zarówno u pacjentów z dodatnim, jak i ujemnym wywiadem w kierunku alergii lub astmy oskrzelowej, przy czym ryzyko ich pojawienia się jest większe u osób z obciążonym wywiadem alergicznym. Opisywano również przypadki nasilenia lub ujawnienia się tocznia rumieniowatego układowego po zastosowaniu diuretyków tiazydowych, w tym hydrochlorotiazydu. W trakcie leczenia tiazydowymi lekami moczopędnymi zgłaszano występowanie reakcji nadwrażliwości na promieniowanie świetlne. W razie pojawienia się objawów nadwrażliwości zaleca się natychmiastowe odstawienie leku. Jeżeli ponowne włączenie terapii jest uznane za konieczne, pacjent powinien unikać ekspozycji na światło słoneczne oraz sztuczne promieniowanie UVA poprzez odpowiednią ochronę skóry.

Hydrochlorotiazyd, jako pochodna sulfonamidów, może wywoływać charakterystyczne reakcje prowadzące do ostrej, przemijającej krótkowzroczności i ostrej jaskry z zamkniętym kątem przesączania. Objawy te obejmują nagłe pogorszenie ostrości widzenia lub ból gałek ocznych i zazwyczaj pojawiają się w ciągu kilku godzin do kilku tygodni od rozpoczęcia leczenia. Nieleczona ostra jaskra z zamkniętym kątem przesączania może skutkować trwałym uszkodzeniem wzroku. Podstawowym postępowaniem jest możliwie szybkie przerwanie stosowania hydrochlorotiazydu. Jeśli pomimo tego nie dochodzi do normalizacji ciśnienia wewnątrzgałkowego, lekarz może rozważyć wdrożenie leczenia farmakologicznego lub interwencji chirurgicznej. Do czynników zwiększających ryzyko rozwoju tego powikłania zalicza się dodatni wywiad w kierunku nadwrażliwości na sulfonamidy lub penicylinę.

Interakcja z innymi lekami

Leki mogą wchodzić ze sobą w interakcje, co może wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność ich stosowania. Należy poinformować lekarza o wszystkich lekach stosowanych obecnie i w przeszłości, oraz o preparatach, które pacjent planuje przyjmować w najbliższym czasie. 

Przed rozpoczęciem terapii należy dokładnie zapoznać się z ulotką dołączoną do opakowania, aby sprawdzić możliwe interakcje.

Stosowanie Actelsar HCT w ciąży i w okresie karmienia piersią

Nie zaleca się stosowania leku we wczesnym okresie ciąży i nie wolno go przyjmować po trzecim miesiącu ciąży, gdyż może poważnie zaszkodzić dziecku. Należy poinformować lekarza o podejrzeniu lub planowaniu ciąży.

Lek nie jest zalecany podczas karmienia piersią. Lekarz może zaproponować inne leczenie.

Actelsar HCT a prowadzenie pojazdów

Lek może powodować np. zawroty głowy i senność. Jeśli wystąpią takie objawy, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Actelsar HCT – skutki uboczne

Stosując Actelsar HCT, należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia działań niepożądanych o różnym stopniu nasilenia.

Częstym działaniem niepożądanym (mogącym wystąpić u 1 na 10 pacjentów) są zawroty głowy.

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić do 1 na 100 pacjentów) to:

• zmniejszenie stężenia potasu we krwi,
• lęk,
• omdlenia, 
• uczucie mrowienia,
• przyspieszone tętno, 
• zaburzenia rytmu serca,
• niskie ciśnienie krwi (również przy wstawaniu),
• duszność, 
• biegunka, wzdęcia,
• suchość w ustach,
• ból pleców, klatki piersiowej,
• skurcze mięśni, 
• zaburzenia erekcji.

O pozostałych skutkach ubocznych leku można dowiedzieć się z ulotki. W przypadku wystąpienia ciężkich objawów, takich jak obrzęk naczynioruchowy czy posocznica, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Jak przechowywać lek Actelsar HCT?

Po zakupie leku należy sprawdzić w ulotce, w jakich warunkach powinien być on przechowywany, ponieważ niewłaściwe przechowywanie może wpływać na skuteczność jego działania.

Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 30°C.

Ile kosztuje lek Actelsar HCT? Cena, refundacja, dostępność w aptekach

Jeśli lek Actelsar HCT znajduje się na liście refundacyjnej, to jego cena będzie zależała od wskazanej tam ceny urzędowej i poziomu odpłatności oraz informacji, jakie lekarz umieści na recepcie. 

Jeśli leku Actelsar HCT nie ma w wykazie leków refundowanych, to jego cena może różnić się w zależności od apteki.

Actelsar HCT to złożony lek przeciwnadciśnieniowy przeznaczony dla dorosłych pacjentów, u których monoterapia nie jest wystarczająca. Dzięki połączeniu telmisartanu i hydrochlorotiazydu skutecznie obniża ciśnienie krwi, zmniejszając ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych, takich jak udar mózgu, zawał serca czy niewydolność serca. Telmisartan działa poprzez rozszerzenie naczyń krwionośnych, natomiast hydrochlorotiazyd zwiększa wydalanie wody i soli z organizmu, co dodatkowo wspomaga kontrolę ciśnienia. Lek jest dostępny wyłącznie na receptę, a jego stosowanie powinno odbywać się pod kontrolą lekarza. W ramach konsultacji medycznej na Receptomat.pl można uzyskać e-receptę na Actelsar HCT.

Tekst nie ma charakteru porady lekarskiej ani promocji leku. Należy zapoznać się z ulotką bądź skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą przed jego użyciem.