Jakie badania warto wykonać przed rozpoczęciem leczenia Saxendą?

mgr farm. Aleksandra Kowalczyk

Przed rozpoczęciem leczenia Saxendą warto wykonać podstawową ocenę stanu zdrowia oraz badania laboratoryjne, które pomagają potwierdzić wskazania do terapii i wykluczyć przeciwwskazania. Najczęściej lekarz zaleca ocenę glikemii na czczo, hemoglobiny glikowanej HbA1c, lipidogramu, prób wątrobowych, kreatyniny z eGFR, morfologii krwi oraz – w razie potrzeby – TSH. U części pacjentów zasadne mogą być także dodatkowe badania, np. insulina na czczo, enzymy trzustkowe lub USG jamy brzusznej. Ostateczny zakres badań powinien ustalić lekarz na podstawie wywiadu i stanu zdrowia pacjenta.

Rozpoczęcie leczenia Saxendą wymaga konsultacji z lekarzem, a w niektórych przypadkach także z dietetykiem klinicznym. Przed wdrożeniem terapii ocenia się nie tylko wyniki badań, ale również masę ciała, wzrost, BMI, obwód talii, ciśnienie tętnicze, choroby współistniejące oraz stosowane leki. Taka kwalifikacja pozwala sprawdzić, czy pacjent może bezpiecznie rozpocząć leczenie i czy farmakoterapia będzie odpowiednim elementem terapii otyłości lub nadwagi.

W praktyce szczególne znaczenie mają badania oceniające gospodarkę węglowodanową, czyli glukoza na czczo i HbA1c. Pozwalają one wykryć cukrzycę, stan przedcukrzycowy lub inne zaburzenia metaboliczne. Istotny jest także lipidogram, obejmujący cholesterol całkowity, LDL, HDL i triglicerydy, ponieważ pomaga ocenić ryzyko sercowo-naczyniowe, które u pacjentów z otyłością często jest podwyższone.
Przed leczeniem Saxendą warto również ocenić czynność wątroby i nerek. W tym celu wykonuje się próby wątrobowe, takie jak ALT, AST, a czasem także GGTP, oraz oznacza kreatyninę i eGFR. Morfologia krwi pomaga natomiast ocenić ogólny stan organizmu. Jeśli lekarz podejrzewa zaburzenia hormonalne wpływające na masę ciała, może zalecić badanie TSH, a czasem także fT3 i fT4. U niektórych pacjentów pomocna bywa również ocena insuliny na czczo.

Jeśli w wywiadzie występują dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, choroby trzustki, pęcherzyka żółciowego lub wątroby, lekarz może rozszerzyć diagnostykę o amylazę, lipazę albo USG jamy brzusznej. Celem jest ocena stanu narządów, które mogą mieć znaczenie dla bezpieczeństwa terapii. Przed rozpoczęciem leczenia trzeba także wykluczyć przeciwwskazania, takie jak ciąża, karmienie piersią oraz wybrane choroby przewodu pokarmowego, trzustki czy tarczycy.

Warto pamiętać, że leczenie Saxendą powinno być połączone ze zmianą stylu życia. Dlatego przed rozpoczęciem terapii dobrze jest ocenić również nawyki żywieniowe, poziom aktywności fizycznej i gotowość do długoterminowej zmiany. To ważne, ponieważ skuteczność leczenia zależy nie tylko od samego leku, ale także od diety, ruchu i regularnego monitorowania postępów.