Rispolept

Rispolept to lek stosowany w leczeniu zaburzeń psychicznych, takich jak schizofrenia czy epizody maniakalne. Może być również stosowany krótkotrwale w kontroli agresji u wybranych grup pacjentów. Dowiedz się więcej o tym leku, jego zastosowaniu, dawkowaniu i skutkach ubocznych z opisu poniżej i ulotki producenta. W razie pytań można umówić się na konsultację medyczną na Receptomat.pl, tam też można uzyskać e-receptę na lek Rispolept.

Rispolept – co to za lek?

Rispolept zawiera rysperydon – lek przeciwpsychotyczny wpływający głównie na receptory dopaminowe i serotoninowe w ośrodkowym układzie nerwowym. Preparat znajduje zastosowanie w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych. Jednym z głównych wskazań jest schizofrenia, objawiająca się zaburzeniami myślenia, percepcji, nastroju oraz funkcji poznawczych, a także obecnością omamów, urojeń, dezorientacji czy obniżenia nastroju. Rispolept stosuje się również w leczeniu epizodów maniakalnych w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej, które charakteryzują się nasilonym pobudzeniem, euforią, wzmożoną aktywnością oraz ograniczoną zdolnością krytycznej oceny własnego zachowania. 

Na co stosuje się Rispolept?

Rispolept stosuje się w:

• leczeniu schizofrenii,
• leczeniu epizodów maniakalnych o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego w przebiegu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych,
• krótkotrwałym leczeniu uporczywej agresji u pacjentów z otępieniem w chorobie Alzheimera (do 6 tygodni),
• krótkotrwałym leczeniu agresji u dzieci niepełnosprawnych intelektualnie w wieku powyżej 5 lat i młodzieży z zaburzeniami zachowania (do 6 tygodni).

Jak działa Rispolept?

Rispolept zawiera substancję czynną rysperydon. Jest to lek, który działa poprzez wpływ na receptory dopaminowe i serotoninowe w ośrodkowym układzie nerwowym. Zaburzenia w funkcjonowaniu tych układów są związane z występowaniem objawów psychotycznych oraz zaburzeń nastroju. Rysperydon pomaga przywrócić równowagę neuroprzekaźników, co prowadzi do zmniejszenia objawów takich jak omamy, urojenia, nadmierne pobudzenie czy agresja.

Dla kogo jest przeznaczony lek Rispolept?

Lek przeznaczony jest dla dorosłych oraz w wybranych wskazaniach dla dzieci i młodzieży. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 5. roku życia, a w niektórych wskazaniach (tj. schizofrenia, epizody maniakalne) nie może być stosowany u osób poniżej 18 lat.

Co wchodzi w skład leku Rispolept?

Lek Rispolept zawiera substancję czynną rysperydon w następujących ilościach:

• roztwór doustny Rispolept – 1 mg rysperydonu w 1 ml roztworu,
• tabletki powlekane Rispolept – 1 mg, 2 mg, 3 mg lub 4 mg rysperydonu (w zależności od preparatu).

Pozostałe substancje pomocnicze to: 

• zawarte w roztworze doustnym Rispolept: kwas winowy, kwas benzoesowy (E 210), sodu wodorotlenek, woda oczyszczona,
• zawarte w rdzeniu tabletki powlekanej Rispolept: laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana, celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza, magnezu stearynian, krzemionka koloidalna bezwodna, sodu laurylosiarczan,
• zawarte w otoczce tabletki powlekanej Rispolept 1 mg: hypromeloza, glikol propylenowy,
• zawarte w otoczce tabletki powlekanej Rispolept 2 mg: hypromeloza, glikol propylenowy, tytanu dwutlenek, talk, żółcień pomarańczowa S (E 110) – lak aluminiowy,
• zawarte w otoczce tabletki powlekanej Rispolept 3 mg: hypromeloza, glikol propylenowy, tytanu dwutlenek, talk, żółcień chinolinowa (E 104),
• zawarte w otoczce tabletki powlekanej Rispolept 4 mg: hypromeloza, glikol propylenowy, tytanu dwutlenek, talk, żółcień chinolinowa (E 104), indygotyna – lak aluminiowy.

Rispolept – zamienniki

Zamienniki leku Rispolept to m.in. Orizon, Risperidon Vipharm, Risperon, Ryspolit, Torendo Q-Tab.

Rispolept – dawkowanie

Rispolept (roztwór doustny) – dawkowanie

Leczenie schizofrenii zazwyczaj rozpoczyna się od 2 mg na dobę, z możliwością zwiększenia do 4 mg od drugiego dnia. Optymalna dawka dobowa mieści się w przedziale 4-6 mg, podawana jednorazowo lub w dwóch dawkach. W przypadku epizodów maniakalnych dawka początkowa to zwykle 2 mg raz na dobę, z możliwością dostosowania do 1-6 mg. W leczeniu agresji u osób z otępieniem typu alzheimerowskiego, dawka początkowa wynosi 0,25 mg dwa razy na dobę, z możliwością zwiększenia do 0,5 mg lub maksymalnie 1 mg dwa razy na dobę. W tym wskazaniu leczenie nie powinno trwać dłużej niż 6 tygodni.

Pacjenci w podeszłym wieku rozpoczynają leczenie od niższych dawek, zwykle 0,5 mg dwa razy na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania.

Dzieci i młodzież z zaburzeniami zachowania otrzymują dawkę dostosowaną do masy ciała. Dla dzieci poniżej 50 kg dawka początkowa to 0,25 mg raz na dobę, dla dzieci o masie 50 kg i więcej – 0,5 mg raz na dobę. Dawkowanie można stopniowo zwiększać. Dawka podtrzymująca wynosi zazwyczaj od 0,25 mg do 0,75 mg raz na dobę u dzieci o masie ciała poniżej 50 kg oraz od 0,5 mg do 1,5 mg u dzieci o masie ciała powyżej 50 kg. Leczenie nie powinno trwać dłużej niż 6 tygodni.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby powinni otrzymywać zmniejszone o połowę dawki początkowe i kolejne.

W ulotce podano szczegółową instrukcję używania pipetki do leku.

Rispolept (tabletki powlekane) – dawkowanie

Tabletki Rispolept należy połykać, popijając wodą. Linia podziału na tabletce ułatwia wyłącznie jej przełamanie, w celu ułatwienia połknięcia.

W leczeniu schizofrenii początkowa dawka to 2 mg pierwszego dnia, z możliwością zwiększenia do 4 mg na dobę drugiego dnia. Dawkę można dostosować w zależności od reakcji pacjenta, zazwyczaj wynosi ona od 4 mg do 6 mg na dobę. Lek może być przyjmowany jednorazowo lub podzielony na dwie dawki, zgodnie z zaleceniem lekarza. W przypadku epizodów maniakalnych początkowa dawka wynosi 2 mg raz na dobę. W dalszej kolejności dawkę modyfikuje się w zależności od reakcji pacjenta, zwykle od 1 mg do 6 mg raz na dobę. U pacjentów w podeszłym wieku zalecana początkowa dawka to 0,5 mg dwa razy na dobę. Dawkę można stopniowo zwiększać do 1-2 mg dwa razy na dobę. W leczeniu agresji u osób z otępieniem w chorobie Alzheimera leczenie rozpoczyna się od dawki 0,25 mg dwa razy na dobę. Można ją zwiększyć do 0,5 mg dwa razy na dobę, a u niektórych pacjentów do 1 mg dwa razy na dobę. W tym wskazaniu leczenie nie powinno trwać dłużej niż 6 tygodni.

U dzieci i młodzieży dawka jest uzależniona od masy ciała. Dawka początkowa wynosi 0,25 mg raz na dobę dla dzieci poniżej 50 kg i 0,5 mg dla dzieci o masie 50 kg i większej. Dawkę można stopniowo zwiększać, a czas leczenia nie powinien przekraczać 6 tygodni.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby powinni otrzymywać zmniejszone o połowę dawki początkowe i kolejne.

W razie jakichkolwiek wątpliwości, jak stosować Rispolept, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Pominięcie zastosowania leku Rispolept

W przypadku pominięcia dawki, należy ją przyjąć jak najszybciej, chyba że zbliża się czas przyjęcia kolejnej dawki. W takiej sytuacji pominiętą dawkę należy opuścić, kontynuując leczenie zgodnie z ustalonym harmonogramem. Jeśli dojdzie do pominięcia dwóch lub więcej dawek, należy skontaktować się z lekarzem. Nie należy przyjmować dawki podwójnej.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Rispolept, przedawkowanie

Przyjęcie większej dawki Rispolept niż zalecona może skutkować sennością, uczuciem zmęczenia, nieprawidłowymi ruchami ciała, problemami ze staniem lub chodzeniem, zawrotami głowy, niskim ciśnieniem, nieprawidłową akcją serca lub napadami drgawkowymi. W takiej sytuacji należy niezwłocznie udać się do lekarza, zabierając ze sobą opakowanie leku.

Przerwanie stosowania leku Rispolept

Nie należy przerywać stosowania leku bez konsultacji z lekarzem ze względu na ryzyko nawrotu choroby. Jeśli lekarz zadecyduje o odstawieniu leku, zaleci stopniowe zmniejszanie dawek przez kilka dni.

Rispolept – przeciwwskazania, środki ostrożności

Przeciwwskazania do stosowania leku Rispolept – leku nie należy przyjmować w następujących przypadkach:

• uczulenie na rysperydon lub którykolwiek składnik leku.

Środki ostrożności:
Przed zastosowaniem leku Rispolept należy omówić z lekarzem lub farmaceutą występowanie poniższych problemów zdrowotnych:

• zaburzenia czynności serca (w tym niemiarowy rytm pracy serca), skłonność do niskiego ciśnienia krwi, stosowanie leków regulujących ciśnienie krwi,
• występowanie czynników ryzyka udaru, takich jak wysokie ciśnienie tętnicze, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia naczyń mózgowych,
• mimowolne ruchy języka, ust lub twarzy w wywiadzie medycznym,
• przebyty złośliwy zespół neuroleptyczny (tj. stan przebiegający z gorączką, silne sztywnienie mięśni, poty, obniżony poziom świadomości),
• choroba Parkinsona lub otępienie,
• niska liczba białych krwinek w przeszłości,
• cukrzyca,
• padaczka,
• przedłużająca się lub bolesna erekcja w przeszłości,
• zaburzenia regulacji temperatury ciała,
• zaburzenia czynności nerek lub wątroby,
• nieprawidłowo wysokie stężenie prolaktyny we krwi lub podejrzenie guza prolaktynozależnego,
• historia zakrzepów krwi w rodzinie.

Lekarz może zalecić regularne wykonywanie badań krwi w celu oceny poziomu białych krwinek. Lek Rispolept może powodować wzrost masy ciała, co wymaga regularnej kontroli przez lekarza. Zalecane jest ponadto monitorowanie stężenia glukozy we krwi u pacjentów z cukrzycą, gdyż lek może pogarszać przebieg tej choroby. Lekarz będzie sprawdzał, czy u pacjenta nie występują objawy wysokiego stężenia glukozy we krwi. 

Lek może zwiększać stężenie prolaktyny, co może objawiać się zaburzeniami miesiączkowania, problemami z płodnością u kobiet i obrzękiem sutków u mężczyzn. Jeśli takie objawy wystąpią, należy wykonać badanie poziomu prolaktyny we krwi.

Przed operacją oka konieczne jest poinformowanie lekarza o przyjmowaniu leku.

U pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem występuje zwiększone ryzyko udaru. Pacjenci powinni często konsultować się z lekarzem. Lek Rispolept nie jest przeznaczony dla osób, u których otępienie zostało wywołane udarem. W przypadku wystąpienia objawów mogących świadczyć o udarze, takich jak zmiana stanu psychicznego, nagłe zwiotczenie lub odrętwienie mięśni (zwłaszcza jednostronne) lub zaburzenia mowy, należy niezwłocznie poszukiwać pomocy medycznej.

Przed rozpoczęciem leczenia u dzieci i młodzieży należy wykluczyć inne przyczyny zachowań agresywnych. W przypadku wystąpienia znużenia podczas terapii, należy rozważyć zmianę czasu podawania leku. Należy regularnie mierzyć masę ciała.

Lek można przyjmować z posiłkiem lub bez posiłku. W trakcie leczenia należy unikać picia alkoholu.

Interakcja z innymi lekami

Leki mogą wchodzić ze sobą w interakcje, co może wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność ich stosowania. Należy poinformować lekarza o wszystkich obecnie i w przeszłości stosowanych lekach, oraz o preparatach, które pacjent planuje przyjmować w najbliższym czasie.

Aby poznać interakcje leku Rispolept z innymi lekami, należy zapoznać się z ulotką. Warto też zrobić przegląd przyjmowanych leków i omówić potencjalne interakcje wspólnie z lekarzem lub farmaceutą.

Stosowanie Rispoleptu w ciąży i w okresie karmienia piersią

W przypadku ciąży, podejrzenia ciąży, planowania ciąży lub karmienia piersią, przed przyjęciem leku Rispolept należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Lekarz zdecyduje, czy pacjentka może stosować Rispolept.

U noworodków, których matki przyjmowały Rispolept w ostatnim trymestrze ciąży, mogą wystąpić drżenie, sztywność lub osłabienie mięśni, senność, pobudzenie, zaburzenia oddychania oraz trudności w karmieniu. W takich przypadkach konieczna może być konsultacja lekarska.

Rispolept może wpływać na płodność, gdyż może zwiększać poziom prolaktyny.

Rispolept a prowadzenie pojazdów 

Podczas terapii mogą wystąpić zawroty głowy, uczucie zmęczenia oraz zaburzenia widzenia. Z tego powodu nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem.

Rispolept – skutki uboczne 

Stosując lek Rispolept, należy wziąć pod uwagę, że podobnie jak każdy inny lek, może on powodować skutki uboczne o różnym nasileniu, chociaż nie każdy pacjent ich doświadczy.

Następujące działania niepożądane wymagają natychmiastowego kontaktu z lekarzem:

• nagła zmiana stanu psychicznego, zwiotczenie lub zdrętwienie twarzy, kończyn (zwłaszcza jednostronne), zaburzenia mowy (u osoby z otępieniem),
• drgające lub szarpiące niekontrolowane ruchy ciała (późne dyskinezy),
• zakrzepy krwi w żyłach, zwłaszcza nóg (objawy to ból i zaczerwienienie), ból w klatce piersiowej, problemy z oddychaniem,
• gorączka, sztywność mięśni, poty, obniżenie poziomu świadomości (złośliwy zespół neuroleptyczny),
• przedłużona lub bolesna erekcja u mężczyzny (priapizm), 
• ciężka reakcja alergiczna objawiająca się gorączką, obrzękiem jamy ustnej, twarzy, ust lub języka, dusznością, swędzeniem, wysypką skórną lub obniżeniem ciśnienia tętniczego krwi.

Rispolept może powodować także inne działania niepożądane, z różną częstością.

Bardzo częste skutki uboczne Rispoleptu mogą występować u więcej niż 1 na 10 osób przyjmujących lek. Są to:

• problemy z zasypianiem lub budzenie się,
• parkinsonizm (spowolnione lub nieprawidłowe ruchy, uczucie sztywności lub napięcia mięśni, uczucie „zamrożenia” ruchów z następowym odblokowaniem, wolny posuwisty chód, drżenie spoczynkowe, zwiększone wydzielanie śliny, twarz bez wyrazu),
• senność lub osłabienie czujności,
• bóle głowy.

Często (tj. u nie więcej niż 1 na 10 osób) mogą pojawić się poniższe działania niepożądane Rispoleptu:

• zapalenie płuc, infekcja dróg oddechowych (zapalenie oskrzeli), objawy przeziębieniowe,
• zakażenie zatok, dróg moczowych lub ucha, objawy grypopodobne,
• zwiększenie stężenie prolaktyny,
• wzrost masy ciała, wzmożony apetyt, obniżony apetyt,
• zaburzenia snu, drażliwość, depresja, lęk, niepokój,
• dystonia (powolne lub utrzymujące się mimowolne skurcze mięśni),
• zawroty głowy,
• dyskinezy (mimowolne ruchy mięśni),
• drżenie,
• niewyraźne widzenie, infekcja oka lub zapalenie spojówek,
• przyspieszone bicie serca, wysokie ciśnienie tętnicze krwi, spłycenie oddechu,
• ból gardła, kaszel, krwawienie z nosa, zatkany nos,
• ból brzucha, uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej, wymioty, nudności, zaparcia, biegunka,
• niestrawność, suchość w ustach, ból zęba,
• wysypka, zaczerwienienie skóry,
• skurcz mięśni, bóle kostne lub mięśniowe, bóle pleców, bóle stawów,
• nietrzymanie moczu,
• obrzęki ciała, kończyn górnych lub dolnych, gorączka, bóle w klatce piersiowej, osłabienie,
• zmęczenie, ból,
• upadek.

Podane przykłady nie wyczerpują listy możliwych działań niepożądanych. Aby zapoznać się z pełną listą rzadziej występujących skutków ubocznych, należy przeczytać ulotkę leku.

Jak przechowywać lek Rispolept?

Po zakupie leku należy sprawdzić w ulotce, w jakich warunkach powinien być on przechowywany, ponieważ niewłaściwe przechowywanie może wpływać na skuteczność jego działania. 

Ile kosztuje lek Rispolept? Cena, refundacja, dostępność w aptekach

Jeśli lek Rispolept znajduje się na liście refundacyjnej, to jego cena będzie zależała od wskazanej tam ceny urzędowej i poziomu odpłatności oraz informacji, jakie lekarz umieści na recepcie. 

Jeśli leku Rispolept nie ma w wykazie leków refundowanych, to jego cena może różnić się w zależności od apteki.

Rispolept jest lekiem przeciwpsychotycznym wykorzystywanym w terapii różnych zaburzeń psychicznych, takich jak schizofrenia, epizody maniakalne w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej oraz agresja towarzysząca otępieniu typu alzheimerowskiego, niepełnosprawności intelektualnej u dzieci i zaburzeniom zachowania u młodzieży. Substancją czynną leku jest rysperydon, który działa poprzez wpływ na układ dopaminy i serotoniny w mózgu, co może zmniejszać objawy psychotyczne i poprawiać kontrolę zachowania. Leczenie zazwyczaj rozpoczyna się od mniejszych dawek, które następnie są stopniowo zwiększane. Decyzja o zakończeniu terapii powinna być zawsze podejmowana w porozumieniu z lekarzem, ze względu na możliwość wystąpienia objawów odstawienia oraz ryzyko nasilenia choroby. E-receptę na lek Rispolept można uzyskać podczas e-konsultacji na Receptomat.pl. 

Tekst nie ma charakteru porady lekarskiej ani promocji leku. Należy zapoznać się z ulotką bądź skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą przed jego użyciem.