Diuramid

Ile kosztuje lek Diuramid? Cena, refundacja

Lek Diuramid nie jest obecnie refundowany. Cena 100% Diuramid zależy od ilości tabletek w opakowaniu i wynosi od 12 zł do 38 zł.

Cena tego leku w przyszłości może ulec zmianie.

Diuramid – jak działa, na co i dla kogo?

Diuramid jest lekiem należącym do klasy inhibitorów anhydrazy węglanowej, który wykazuje działanie moczopędne. Jego zastosowanie obejmuje terapię jaskry oraz padaczki, gdzie jest stosowany wspólnie z innymi preparatami farmakologicznymi. Ponadto, lek ten znajduje zastosowanie w redukcji obrzęków związanych z niewydolnością krążenia lub indukowanych przez inne leki. Diuramid jest również wykorzystywany w profilaktyce oraz terapii ostrej choroby wysokościowej. Lek jest przeznaczony dla pacjentów z wymienionymi stanami patologicznymi, wymagających interwencji farmakologicznej w celu regulacji gospodarki wodno-elektrolitowej organizmu.

Diuramid – skład leku

Diuramid charakteryzuje się obecnością acetazolamidu jako substancji czynnej. W każdej tabletce znajduje się 250 mg tego składnika.

W skład leku, oprócz substancji czynnej, wchodzą również substancje pomocnicze, które zapewniają odpowiednią konsystencję i stabilność preparatu. Do tych składników zalicza się celulozę mikrokrystaliczną, powidon, kroskarmelozę sodową, krzemionkę koloidalną oraz stearynian magnezu.

Diuramid – dawkowanie

Dawkowanie leku Diuramid jest ustalane indywidualnie przez lekarza, który dostosowuje je do potrzeb pacjenta. W przypadku jaskry z otwartym kątem zazwyczaj stosuje się 250 mg (1 tabletka Diuramid) od 1 do 4 razy dziennie, przy czym dawki przekraczające 1000 mg (4 tabletki) nie przynoszą zwiększenia efektów terapeutycznych. W jaskrze wtórnej zalecana dawka to 250 mg (1 tabletka) co 4 godziny, natomiast w ostrych napadach jaskry – 250 mg (1 tabletka) 4 razy na dobę. W padaczce dawkowanie dla dorosłych i dzieci wynosi od 8 do 30 mg/kg masy ciała na dobę, podzielone na 1 do 4 dawek, gdzie optymalna dawka mieści się w przedziale 375 mg do 1000 mg (1½ do 4 tabletek) na dobę. W przypadku terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwdrgawkowymi, początkowa dawka wynosi 250 mg (1 tabletka) raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania przez lekarza. U dzieci maksymalna dawka nie powinna przekraczać 750 mg na dobę.

W leczeniu obrzęków w niewydolności krążenia oraz obrzęków wywołanych przez leki, początkowo stosuje się od 250 mg do 375 mg (1 do 1½ tabletki) raz na dobę, najlepiej rano. Efektywność moczopędna jest optymalna, gdy lek przyjmuje się co drugi dzień lub przez 2 dni z jednodniową przerwą. W trakcie terapii acetazolamidem należy kontynuować zalecone leczenie niewydolności krążenia, w tym stosowanie glikozydów naparstnicy, ograniczenie soli w diecie i suplementację potasu. Możliwa jest zmiana dawki acetazolamidu w przypadku jednoczesnego stosowania z glikozydami nasercowymi lub lekami hipotensyjnymi.

W ostrym leczeniu choroby wysokościowej zaleca się dawkę od 500 mg do 1000 mg (2 do 4 tabletek) na dobę, w dawkach podzielonych. Przy szybkim zdobywaniu wysokości (ponad 500 m dziennie) zaleca się 1000 mg (4 tabletki) na dobę. Lek należy stosować na 24 do 48 godzin przed wejściem na znaczną wysokość oraz kontynuować przez kolejne 48 godzin lub dłużej w przypadku wystąpienia objawów.

Sposób podawania leku Diuramid nie jest zależny od posiłków. W przypadku przedawkowania konieczna jest natychmiastowa konsultacja z lekarzem lub farmaceutą, gdyż objawy mogą być podobne do działań niepożądanych. W sytuacji pominięcia dawki, należy ją przyjąć jak najszybciej, chyba że zbliża się czas kolejnej dawki – wówczas należy kontynuować zgodnie z zaleceniami lekarza i nie stosować dawki podwójnej.

Diuramid – przeciwwskazania, środki ostrożności

Przeciwwskazania do stosowania leku Diuramid:

• nadwrażliwość na acetazolamid, inne sulfonamidy lub jakikolwiek składnik leku,
• zaburzenia czynności wątroby i nerek, marskość wątroby, niewydolność nadnerczy,
• zmniejszone stężenie sodu lub potasu w surowicy, kwasicę hipochloremiczną,
• przewlekła niewyrównana jaskra z zamkniętym kątem przesączania przy długotrwałym leczeniu.

Środki ostrożności:
Przed zastosowaniem leku Diuramid konieczna jest konsultacja z lekarzem lub farmaceutą w przypadku występowania problemów z nerkami, takich jak kamica nerkowa, oraz problemów z płucami, w tym przewlekłe zapalenie oskrzeli i rozedma płuc, które mogą prowadzić do trudności w oddychaniu. Pacjenci z cukrzycą lub nietolerancją glukozy powinni zachować szczególną ostrożność (szczegóły w sekcji interakcji z innymi lekami).

Nagłe pogorszenie widzenia lub ból oka mogą wskazywać na gromadzenie się płynu w błonie naczyniowej oka i wymagają natychmiastowej konsultacji lekarskiej. Również pojawienie się myśli samookaleczenia lub samobójczych podczas terapii acetazolamidem jest sygnałem do niezwłocznego kontaktu z lekarzem.

Diuramid może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych. W przypadku wystąpienia pęcherzowych reakcji skórnych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona lub toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, należy natychmiast przerwać leczenie i skonsultować się z lekarzem.

Interakcja z innymi lekami

Interakcje lekowe mogą wpływać na działanie i skuteczność terapii. Należy zwrócić uwagę na współstosowanie następujących substancji:

• kwas foliowy,
• antykoagulanty doustne (np. warfaryna),
• kwas acetylosalicylowy,
• glikozydy nasercowe (np. digoksyna),
• leki hipotensyjne,
• leki przeciwdrgawkowe (fenytoina, prymidon, karbamazepina),
• inhibitory anhydrazy węglanowej (dorzolamid, brynzolamid),
• amfetamina,
• metenamina,
• chinidyna,
• lit,
• leki hipoglikemizujące.

Acetazolamid może modyfikować poziom glukozy we krwi, co wymaga dostosowania dawkowania insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych u pacjentów z cukrzycą. Dodatkowo, interakcje z cyklosporyną oraz sodem wodorowęglanem mogą wystąpić.

Stosowanie w ciąży i w okresie karmienia piersią

Stosowanie leku Diuramid w ciąży oraz podczas karmienia piersią: 

Kobiety ciężarne, podejrzewające ciążę lub planujące macierzyństwo powinny skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą przed rozpoczęciem terapii.

Stosowanie leku Diuramid podczas karmienia piersią: 

Acetazolamid przenika do mleka matki, co może nieść ryzyko wystąpienia działań niepożądanych u niemowlęcia. Decyzja o kontynuacji leczenia lub przerwaniu karmienia piersią powinna być podjęta po konsultacji z lekarzem.

Diuramid – skutki uboczne 

Możliwe działania niepożądane leku Diuramid:

Najczęstsze działania niepożądane leku Diuramid to:

• parestezje, zaburzenia słuchu, szumy uszne,
• utrata apetytu, zaburzenia smaku, nudności, wymioty, biegunka,
• częste oddawanie moczu, krwiste zabarwienie moczu, cukier w moczu,
• bóle głowy, zawroty głowy, uderzenia gorąca, depresja,
• senność, dezorientacja,
• zmniejszenie popędu seksualnego,
• przemijająca krótkowzroczność,
• reakcje nadwrażliwości (np. obrzęk twarzy, trudności w oddychaniu/przełykaniu),
• pokrzywka,
• nadwrażliwość na światło,
• niewydolność wątroby, kolka wątrobowa i nerkowa, kamica nerkowa,
• pragnienie, zmęczenie, drażliwość.

Działania niepożądane charakterystyczne dla sulfonamidów:

• gorączka, wysypka,
• zahamowanie czynności szpiku kostnego,
• krystaluria, uszkodzenie nerek,
• piorunująca martwica wątroby,
• pęcherzowe reakcje skórne (np. rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona).

Zmiany w obrazie krwi:

• zmniejszenie liczby krwinek białych lub anemia,
• zmniejszenie liczby płytek krwi,
• znaczne zmniejszenie liczby granulocytów,
• pancytopenia,
• kwasica metaboliczna,
• zaburzenie równowagi elektrolitowej,
• zbyt wysoki/niski poziom glukozy we krwi,
• obecność krwi w kale,
• niewydolność nerek,
• porażenie wiotkie mięśni, drgawki.

Dodatkowo obserwowano:

• pogorszenie widzenia lub ból w oku z powodu nagromadzenia się płynu w błonie naczyniowej oka.

Przechowywanie leku Diuramid

Przechowywanie leku Diuramid powinno odbywać się w warunkach uniemożliwiających dostęp dzieciom.